week 10 | 10.03.10 | 14:17 | Filmpjes |Giovanca |Muziek |Nieuws | Door Giovanca

Kus haar dan

“Zoeneh! Zoeneh! Zoeneh!” Iedereen in de kamer kijkt ons aan. Gniffelend en met glinsterende ogen. Honderden zweetdruppeltjes verzamelen zich rond mijn haargrens… om elk moment van mijn voorhoofd af te glijden, in kronkeltjes naar mijn bovenlip.

Het is maar een zoen… toch?
Ik kan nergens heen, geen kant op. En je knijpt er niet tussen uit op de opnames van je eigen videoclip. Nee, dat doe je niet. Je bent een prof. Dit kun je. Het is maar een zoen. Toch? Ik hoef toch niet…? Moet ik…? Nee, ik wil echt niet tongen hoor!

Er wordt gelachen. De crew, die er inmiddels lékker voor is gaan zitten, vindt het geweldig. Wrijvende handjes, zo geweldig. Van een stukje gratis porno zijn ze niet vies van hè? Oké, oké, ik doe het. Eén kus en niet meer. En geen tong, dan mogen ze hem zelf maar zoenen, de viespeuken.

Natuurlijk valt het allemaal hartstikke mee. Mijn tegenspeler pakt me lief vast en lijkt dit al vaker te hebben gedaan. We vertellen het verhaal van twee mensen die elke keer weer dezelfde ruzies hebben, -nergens over. Hoe het een patroon is geworden, in de aanval gaan, lijnrecht tegenover elkaar en dan het bloed bij elkaar onder de nagels vandaan halen, woest, gefrustreerd. (Kijk, dat zijn nou leuke scènes om te doen).

Drop the gun!
De clou is dat sommige ruzies geen clou hebben. Die maken meer kapot dan er eigenlijk aan de hand is en je houdt potverdorie van elkaar… So wait a minute, just drop it. Drop the gun, drop the gun!
(Ja dat vind ik namelijk altijd een cool moment in films, het ‘drop the gun’ moment.)

En tuurlijk, ruzies zijn soms goed -met de hulp van dr Phill kun je zelfs leren om ‘eerlijk’ ruzie te maken, met he-le nuttige tips als; ‘Keep it relevant’ en Remain task-oriented (?)-, maar soms moet je je kop houden en elkaar gewoon vasthouden…

Ruziemaak- en knuffelscènes
“Daaaaar zit ze dan, vind je haar niet een joeweeeel?” Mijn visagist en zijn assistent zitten tijdens de volgende knuffelscène als twee giechelende pubers op de grond en zingen met getuite lippen en hoge stemmetjes het ‘kus haar dan’ lied uit de kleine zeemeermin. Ik kan mijn lach bijna niet inhouden. Sta ik daar serieus te acteren, maken zij er een ‘Disney momentje’ van. Maar als ik voor de ruziescènes met spullen smijt, ha, dan zijn ze stil.

“Jaaaahaa, ziet er echt uit hè?” roep ik stoer. Ik kan zo in GTST of niet?” Er wordt hevig geknikt.

We gaan tot in de kleine uurtjes door en vallen thuis uitgeteld in slaap, flitsen van scènes kleuren de nacht zwart-wit. Met trots deel ik met jullie, mijn nieuwe videoclip DROP IT…

© Foto: Giovancadot