Dilemma: “Kies ik hem of mijn kinderwens?”

Had hij je dit 5 jaar geleden al verteld dat hij nooit meer kinderen wilde?

Volgens mij zijn er minimaal 15 topics over dit onderwerp. Ga 's kijken op de kinder/relatiepijler zou ik zeggen..

Oh, dat staat er wel heel onvriendelijk... Niet zo bedoeld.

poeh moeilijk...houd je genoeg van hem om je kinderwens opzij te zetten? Al lijkt mij dat persoonlijk onmogelijk, weet nog wel hoe sterk mijn wens was!
Zo niet, dan kun je het nog een keer bespreken, al moet hij natuurlijk ook geen kids meer krijgen als hij echt niet wil, daar komt gedonder van.
Maar wat als je je wens niet opzij kunt zetten en hem verlaat om die reden? Ga je dan alleen voor een kind of hoop je binnen een paar jaar een andere vent tegen het lijf te lopen met kinderwens?
Je bent tenslotte ook al 37 jaar dus geen 10 jaar meer te tijd..
Nog 10 keer over nadenken en bespreken met je partner, en dan een beslissing nemen..
sterkte ermee, lijkt me een rot situatie!

Is dit de man waarmee je normaal gesproken oud mee zou willen worden? Ben je bereid dat op te geven voor iets waarvan je helemaal niet eens weet of het voor je is weggelegd? Wat als je de relatie beeindigt en vervolgens niemand vindt waarmee je een kind zou kunnen krijgen. Je bent 37 en je hebt geen jaren meer de tijd. Wil je het anders via de spermabank? Wil je het dan wel alleen opvoeden (als je al gewoon zwanger wordt)? Ik heb makkelijk praten, ik heb er geen last van. Maar ik zou hier wel heel erg goed over nadenken. Overigens, denk je dat je dit ook zou hebben als er niemand uit je vriendenkring zwanger zou zijn?

Tja hoe sta je er zelf tegenover?

Persoonlijk denk ik dat je wel altijd nog een leuke man tegen kan komen, maar je kans om kinderen te krijgen gaat over. Dus als je dit echt wilt, dan zul je hier voor moeten gaan.
Persoonlijk zou ik dit niet over hebben voor een man. En tegenwoordig kun je ook prima een kindje krijgen als je alleen bent. (al is de donor regelen nog wel moeilijk)

Blijf bij hem, je hebt het nu prima voor elkaar. Waarom alles overhoop gooien voor een onzekere toekomst?

Het rammelende eistokken gevoel is volgens mij nog sterker dan liefde,

Nee, zou niet bij hem blijven, met Mormeltje eens. Denk dat je er spijt van krijgt mocht je geen kind krijgen. Vind het ook niet normaal trouwens dat hij een sterilisatie-afspraak heeft staan terwijl jij een kinderwens hebt. Is toch ook erg egoïstisch.

Huh, hgjb, dat kun je net zo goed omdraaien: "vind het niet normaal dat jij kinderen wil terwijl hij het echt niet wil". Wat een onzinargument.

En on topic: ik vind het helemaal niet zo vanzelfsprekend dat je wel weer een andere leuke man vindt. En als dat wel zo is: niemand garandeert je dat je nog zwanger zult worden.

Ik heb geen mening over wat je zou moeten doen, maar ik vind het veel te stellig om zomaar te zeggen 'zoek maar een andere vent, kinderwens gaat voor'.

@mormeltje en hgjb: S. heeft nu met haar leuke relatie en haar leuke leventje al meer dan de meeste anderen ooit voor elkaar zullen krijgen. Waarom niet gewoon tevreden zijn? Kinderen krijgen is geen recht.

Ik zie een kindje krijgen ook niet als een recht. Maar wel iets wat voor mij veel belangrijker is dan een relatie. Mijn relatie met mijzelf is leuk en daar wil ik graag een kindje bij. Samen met iemand kan leuk zijn, maar voor mij geen voorwaarde.

Ga voor het krijgen van een kind. En ik zou dan niet wachten tot een nieuwe man zich aandient. Ga ervoor, als je graag een kind wilt.

Snormel, als je zelf 2 kinderen hebt vind ik het heel erg egoïstisch om je vriendin dan GEEN kind te gunnen. Maar goed had zelf een heel sterke kinderwens. Ik zou niet met zo'n man verder willen. Kijk als hij helemaal geen kinderen zou willen/hebben zou ik het iets anders vinden. Maar zelf wel maar niet met TO...mmmm.Ik zou ook zeggen To ga ervoor.Een kind is gewoon heel mooi. Maar dat is mijn mening.

Je kan soms ook niet van een gescheiden vader met 2 kinderen die ook nog jaren ouder is dan jij dat hij staat te springen om nog een kind. Een kind erbij heeft net zo goed invloed op zijn leven, waarom zou hij niet mogen zeggen dat hij daar geen trek meer in heeft. Hij heeft er al 2.
Dus enige wat er op zit is als je echt een kind wil hem verlaten en proberen zwanger te worden.

verwachten bedoel ik

Een fijne gelijkwaardige relatie is voor mij belangrijker dan kinderen. Maar ja ik heb geen kinderwens.
Ik zou m'n zegeningen tellen als ik jou was.

Eens met wereldmeid, en ik heb zelf 2 kinderen. Maar zou ze nooit in m'n eentje op de wereld hebben gezet.

Wat Stoeptegel zegt "Dus enige wat er op zit is als je echt een kind wil hem verlaten en proberen zwanger te worden", dat vind ik dus egoïstisch. Je wilt een kind, je wilt een kind, maar dat kind wil denk ik ook een vader!

Ja, ik ben een moeder van 4, dus mij moet je 't niet vragen..
Van kinderen hou je meer dan van welk ander mens in deze wereld dan ook.
Kinderen of partner?
Kinderen! Altijd!
Maar dat kun je pas beamen als je 't hebt meegemaakt.

Tot zover my 2 cents.

P.s. Genoeg potentiële partners in deze wereld. Maar kinderen van jezelf zijn onvervangbaar.

Het lijkt wel een beetje het dilemma van deze tijd. Of lijkt dat alleen maar zo omdat ik zelf ook met dit probleem zit? Ik had vroeger helemaal geen kinderwens, en heb daar dus ook mijn man niet op geselecteerd. Toen kwam ineens dat oergevoel over me heen. Hij wil niet. Ik hoop dat hij zijn mening nog bijstelt. Maar zodra hij zich zou laten steriliseren ben ik weg. Dat klinkt misschien heel cru, maar dan zou ik niet meer achter deze relatie kunnen staan. Zolang er nog hoop is blijf ik bij hem.

@twinkle: Ja, genoeg potentiele partners inderdaad, maar als S. nu haar relatie gaat verbreken heeft ze waarschijnlijk niet meteen een nieuwe partner. En zo wel, dan zal ze dus na een vrij kort samenzijn al aan kinderen willen beginnen. Niet iedere man heeft daar zin in...

Ik snap je punt wel, maar het is zo onzeker allemaal. En om daar je leuke lieve trouwe huidige partner voor te verlaten... het gaat er bij mij niet in hoor!

@dippy: hoe oud ben je nu en hoe lang zijn jullie samen?

@hgjb 19.02 uur: Een kind krijgen is toch 't toppunt van egoisme?

@Tessaa,
'Leuke lieve trouwe partner...'
Toegegeven: het is een verleidelijk beeld. Maar toch.. er is geen band zo sterk als die tussen moeder en kind.
Nogmaals. Je moet 't hebben meegemaakt, het is niet over te brengen.

But then again: als je niet weet wat het is en je twijfelt.
Sja. Nou, dan kies voor die partner.
Die gevoelens zijn iets minder heftig en anders.. maar ook best heel mooi.
Ik wilde alleen zeggen dat je maar een keer in je leven de moeder/kind band kunt ervaren.
En de band met een partner best meerdere keren.

@Quattro 22.59
Nee, een partner, dát is het toppunt van menslievendheid vrijwilligerswerk.

@twinkle: Maar het probleem is dat S. niet verzekerd is van een kind. Ze kan ook met lege handen komen te staan. Ik geloof je op je woord dat de moeder-kind-band heel sterk en prachtig is, maar S. heeft als ze haar vriend verlaat geen partner, een risicoleeftijd en waarschijnlijk stress van het verbreken van de relatie en verhuizen wat daarbij hoort e.d. Dan ben je niet meteen zwanger lijkt me. Ik voorzie dus ook een praktisch probleem.

@ Tessaa,
Oh, okee :-)
Dan zijn we weer terug bij af.

Ik zou voor een kind gaan eerlijk gezegd. Ik vind hem helemaal niet egoistisch. Ik heb zelf 3 kinderen en heb al bij de eerste gezegd mocht het ooit uitgaan met vriend dan blijft het bij 1 kind. Ze moeten nummer 1 zijn in het gezin. En vaak zie je toch verschil tussen biologisch kind en kind van andere partner.
En waarschijnlijk is hij als het snel gaat 44. Ik moet er ook niet aan denken op die leeftijd. Ook niet ideaal voor het kind. In de pubertijd ben je 60.
Maar 37, en je moet nog een partner tegen komen. Het zou ook wel heel sneu zijn als je je relatie verbreekt en er komen sowieso geen kinderen. Een man vinden en relatie opbouwen kost ook tijd. Je wilt wel een geschikte vader voor je kinderen. Ook naar je kinderen toe is dat wel zo aardig. Aangezien je nu al 37 bent hoop ik dat je dan nog vruchtbaar genoeg bent. Had je niet eerder een kinderwens? En dat dat zo lang duurde is de wens dan wel heel sterk dat je je relatie wil verbreken? Heel veel succes en geluk.

@twinkle: het is dus eigenlijk gewoon de vraag of S. het risico wil nemen... Jij zou dat zo te lezen wel doen. En ik niet. Vind het wel een erg interessant onderwerp :) Kinderwens is toch nog een van de weinige gebieden waarop de natuur het vaak wint van de ratio bij de mens!

Jeetje wat moeilijk, ik vind je vriend wel gemakkelijk praten. Hij heeft zelf twee kinderen, en zal dus niet zo snel spijt krijgen van zijn besluit. Ik kan hem enigzins ook wel voorstellen dat hij dat baby gedoe niet meer wilt. Maar ik vind hem ook egoistisch, ik denk niet dat ik hiermee kon leven en zou waarschijnlijk voor mezelf kiezen..

@quattro35 en twinkle 23.16: een kind heeft zelf geen stem in of het ter wereld komt of niet. Je partner kiest ervoor om bij jou te zijn. Dat vind ik nogal een verschil. Ik vind kinderen krijgen ook egoïstisch, maar in de veroordelende zin maar gewoon puur in de betekenis van dat het vanuit de ouders komt om het kind te willen en niet vanuit het kind om er te komen.

*niet in de veroordelende zin

@Tessaa,
En maar goed ook. Anders was de aarde allang uitgestorven.
Die heftige gevoelens hebben een reden.
Zowel de gevoelens voor de partner, als voor de kinderen.
Maar uiteindelijk heeft 't allemaal hetzelfde doel: het voortbestaan van de mensheid.

Dat moeder natuur het op kinderwensgebied 'op een van de weinige gebieden' (ben ik het niet mee eens, aardbevingen, tsunamies, en op handen zijnde botsingen met planeten) nog wint van de ratio bij de mens, ben ik het dus ook al niet mee eens.

@twinkle 23.55: bedoelde eerder de innerlijke strijd tussen natuur en ratio, niet natuurgeweld en ratio ;)

@Tessaa, kinderen willen en krijgen, dat is wel degelijk natuurgeweld hoor!

@twinkle: :D

Huidige partner omlullen.

Of zwanger worden en het aan hem laten om de relatie te verbreken.

Februari, dat meen je hopelijk niet? Waarom moet hij omgeluld worden. Als hij niet meer wil, dan wil hij het niet. En dat laatste is natuurlijk helemaal te belachelijk voor woorden.

De vriend van To heeft het allemaal al meegemaakt en weet waar hij nee tegen zegt. Dat is zijn goed recht. Een kind "gun" (wat een jeukwoord) je iemand niet, een kind moet je samen willen. Wil één van beide partners niet, dan houdt het op.

Ik begrijp dat dat ogenschijnlijk rationele vrouwen compleet doldraaien door hormonen en er een kind moet en zal komen. Net zoals al eerder gezegd: je weet niet eens of je een (gezond) kind kunt krijgen. Misschien valt het ouderschap wel enorm tegen en het alleenstaande ouderschap zal wel helemaal tegenvallen. De topics over alleenstaande ouders zijn hier niet te tellen en niet altijd even positief.

Bezint eer ge begint en besef wat je weggooit als je nu alles op het spel zet voor een kinderwens.

Ik begrijp dat dus niet, dat ogenschijnlijk rationele vrouwen...

Wie wil dit nou niet?

http://www.mijnplekophetnet.nl/wp-content/uploads/2007/10/baby.bmp

Ik niet, dank je feestelijk.

Ga eens na:

op een schaal van 1 tot 10, hoe graag wil jij dit?
En op een schaal van 1 tot 10, hoe graag wil hij het dan niet?
Stel: jij zegt: "10" en hij zegt "7", dan lijkt het me duidelijk.
Dat geldt andersom ook, hoewel ik geneigd ben om te zeggen dat het wél willen voor een vrouw een oergevoel is, en het niet willen van een man niet.
Succes!

Dus dan weegt dat oergevoel van de vrouw zwaarder dan het gevoel van de man???? Dus dan moet hij maar overstag omdat hij geen oergevoel zou hebben?

Sorry kippenschoen, maar dat is ge-OH.

Man hééft al kinderen, dus weet waar hij over praat. Hij wil er alleen niet nog eens opnieuw aan beginnen. S. heeft geen kinderen maar wil ze graag. Je kunt dus met evenveel recht zeggen dat het wel willen van S een wensdroom is, en het niet willen van man gestoeld is op de realiteit. Zo kun je elk argument wel omdraaien.

Kern is, dat je niet kunt zeggen dat jouw wens om iets wel te doen, legitiemer of echter of belangrijker is dan andermans wens om iets niet te doen.

S. zal af moeten wegen wat ze belangrijker vindt: haar relatie of een eventuele kans om een andere man te vinden en nog kinderen te krijgen.

Geheel eens met Snormel en Rosalita.

@Hedrik: brr, dat is my wordt nightmare!

@Kippenschoen: als zijn "niet" ook een 10 is dan? Dan ben je nog precies even ver.

Dat je eierstokken beginnen te rammelen nu je 37 bent is heel normaal.
Je zit als vrouw in de bloei van je leven, en je biologische klok staat nu op zijn hoogtepunt.
Je hebt een fijne relatie met een man die al 2 kinderen heeft.
Die jullie elk weekend hebben, en doordeweeks hebben jullie samen een heel fijn leven.
Waarin nu jou kinderwens heel erg speelt.
Ik zou met hem praten, ik zou dit proberen samen met hem op te lossen, ik zou begrijpen dat hij een kindje krijgen, waar toch echt heel veel bij komt kijken, niet meer ziet zitten.

Zeker ook omdat hij nu zo"n fijn leven met jou heeft...

Ik zou bij hem blijven....
Maar wel met hem praten ik zou een moment creëren dat je op je gemak over dit met hem kunt praten.
Net zo duidelijk als je het hier met ons deelt.
Als je zo"n goede relatie hebt dan zal hij dit met je delen.
En wie weet is er ook een reden geweest, toen je jonger was, dat je geen kinderwens had, terwijl er misschien wel een mogelijkheid toe was.

Ik zou met hem praten, zijn motivatie tegen mijn motivatie leggen, ik zou dan een keuze maken met alle meningen die hier zijn gegeven.
Want er zitten echt veel goede informatie tussen.
En wat je dan kiest is jou keuze waar je vriend dan ook achter staat.
Zelfs al zou je hem verlaten.

Dan word je geen gefrustreerde 40er, dan word je happy40er.

Succes!

Grote vraag: ga je het hem verwijten als je besluit kinderloos te blijven? Misschien niet zolang jullie samen zijn, maar wat als jullie relatie op de klippen loopt, verwijt je hem dan nog steeds niets? Het antwoord daarop, geeft je al iets meer inzicht in wat je wilt.

Het is en blijft jouw beslissing, hij heeft gekozen, nu moet jij kiezen. Wat je ook besluit, het is jouw verantwoordelijkheid. Ook het risico dat je er mogelijk achter komt niet vruchtbaar te zijn.

Sterkte met beslissen!

@ Rosalita

Jazeker meen ik dat.
T.o. is op een risico leeftijd om zwanger te raken. Laat staan eerst nog een leuke partner te vinden. Ze heeft nu een leuke partner en ik zou niet weten waarom ze het niet zou kunnen proberen.
Om proberen te lullen is iets anders dan dwingen of "per ongeluk" zwanger raken, trouwens.

En waarom vind je dat laatste belachelijk?

Dit dilemma staat deze week ook in de vriendin.. Ook onder het kopje dilemma van de week met reacties van forummers en mailers. Misschien nog iets om mee te nemen?

Tja, je bent 37 en zoveel tijd heb je dus niet meer. De vraag is: houd jij zo veel van deze man dat je je eigen gevoel naar de achtergrond wilt duwen? Of is je wens om ooit moeder te worden zo groot dat je denkt dat je ongelukkig (met hem) wordt als je je gevoel niet volgt? Als je dit onderwerp al vaker met hem hebt besproken en je weet zeker dat er geen enkele kans is dat hij ooit van gedachten verandert, dan zou het kunnen dat jij, hoe ouder je wordt, steeds meer druk voelt. En dat die spanningen er uiteindelijk toch toe zullen leiden dat jullie uit elkaar gaan, omdat hij het gewoon echt niet wil, en jij wel. Ik zou een serieus gesprek met hem aangaan, waarin je duidelijk maakt dat jij graag kinderen wilt en dat je twijfelt of jullie relatie standhoudt als hij bij z'n standpunt blijft. Van daaruit kunnen jullie verder, want misschien vraagt hij zich na een dergelijk gesprek wel hetzelfde af: kies ik voor haar, of voor mijn anti-kinderwens? Als jullie lijnrecht tegenover elkaar blijven staan, lijkt me dat hoe dan ook geen goede basis voor een zorgeloze en conflictvrije toekomst.

Volgens mij moet jet het 'klein' maken naar 1 vraag: wordt ik gelukkig met hem zonder kinderen?
Succes!

Pff moeilijk hoor! Ik denk dat je voor jezelf uit moet maken of hij het waard is een kinderloos bestaan te leiden. Maar... je ook moet beseffen dat als je nu de relatie beeindigd je niet zo heel lang de tijd hebt een partner te vinden waar je wel je leven mee wil delen MET kinderen.... Want ik neem aan dat je niet met de eerste de beste man kinderen wil! Je weet nu wat je hebt...

Februari, ik lees nu pas je reactie.
Je gaat helemaal voorbij aan de wens van de man. HIj wil niet en is daar duidelijk in. Is zijn wens dan minder belangrijk dan die van de vrouw? Dat "per ongeluk" zwanger worden betekent dat zij hem willens en wetens zou moeten gaan voorliegen. Denk je dat dat de relatie goed zal doen? DAt je in een situatie geluisd bent, waar je je al eerder duidelijk over hebt uitgesproken? Dat je iemand in een situatie duwt, waar hij duidelijk niet in wil zitten? Dus liegen en bedriegen vanwege een kinderwens zou een vrouw moeten kunnen tegenover iemand die wel eerlijk is? Dat zal de relatie zeker geen goed doen. Sorry, maar dat vind ik echt totaal belachelijk.

Een erg lastig dilemma. Van hem is het te begrijpen dat hij geen kinderen meer wil, hij heeft ze al. Maar jij nog niet! De grote vraag is natuurlijk wat voor jou belangrijker is: Je vriend of je kinderwens? Ik kan uit je tekst niet opmaken dat je 100% zeker bent dat hij je droomman is. Maar dit kan natuurlijk wel zo zijn. Als je niet zeker bent van hem voor de rest van je leven, zou ik voor je kinderwens gaan. Maar als jij echt de rest van je leven bij hem wil blijven, zul je je moeten schikken. Mannen veranderen namelijk echt niet van mening over deze dingen. Succes!

Het is een hele zware keuze die je moet maken. Maar ik denk dat die keuze al genomen is. Je houdt waarschijnlijk heel veel van deze man, en wat heb je te verliezen. Zijn kinderen zijn lief en aardig naar jou, hij houdt erg veel van je. Hij wilt waarschijnlijk andere dingen gaan ondernemen en lekker genieten van het leven zonder te hoeven stressen. Hij moet nu al stressen voor die twee die hij nu al heeft. En als je al vanaf het begin wist dat hij geen kinderen wilde dan had je toen al een keuze moeten nemen. en niet vijf jaar later. Nog een ding, 1 scheiding was al erg zwaar voor zijn kinderen dan moet je jezelf ook navragen kunnen zijn kinderen nog een scheiding aan. Want ze zien jou nu ook als een deel van hun vader. Succes En echte liefde overwint alles ook een kinderwens...