‘Mam, wat eten we vandaag?’
Eten speelt een grote rol in mijn leven… Ik bak, kook en eet graag. Ik kook zo graag, dat het eigenlijk een hobby van me is geworden. Het opeten ook, maar daar moet je af en toe mee oppassen. Voor je het weet ziet iedereen al van een afstand dat je van eten houdt. En dat hoeft nu ook weer niet zo nodig van me.
Experimenteren
Ik ben zelf een fan van experimenteren met eten. Bij voorkeur met Mediterraans eten. Spaans, Italiaans, Grieks, Turks, noem alle landen rond de Middellandse zee maar op en ik lust het en kook het. Heerlijk. Ook de Mexicaanse, Cajun en Indonesische keuken krijgen van mij regelmatig een bezoekje. Ik vind het geweldig om vrienden te eten te krijgen en grijp iedere gelegenheid aan om receptensites te bezoeken of een ouderwets kookboek open te slaan. En ja, het experimenteren gaat ook wel eens mis. Niet vaak, maar het gebeurt. Gelukkig hebben we een snackbar en een supermarkt op 250 meter afstand van ons huis.
Hollandse pot
Helaas is bij de rest van mijn gezin de Hollandse pot favoriet. Manlief is dan nog wel redelijk voor alles in, en vindt naast mijn culturele culinaire experimenten al het traditionele Hollandse eten als hachee, erwtensoep, stoofpeertjes, allerhande stamppotten en bijvoorbeeld bloedworst of balkenbrij (waar ik zelf van gruwel) lekker. Maar de traditionele bal gehakt met bijvoorbeeld rode kool of spinazie is voor hem de ideale avondmaaltijd. Mijn kinderen kan ik het best verleiden met een simpele aardappel met vlees en groente. Ze doen graag mee met de bal gehakt. Zoonlief heeft laatst de ‘boomstammetjes’ ontdekt, en dochter is erg van de saucijzen. Draadjesvlees daarentegen wordt weer beduidend minder graag gegeten.
Samen koken
Toch vind ik dat ze alles moeten proberen. Soms, in het weekend, laat ik ze meehelpen met koken, en dat wil nog wel eens helpen bij het argumenteren waarom ik vind dat ze het op moeten eten. Vooral mijn zoon is daar gevoelig voor. Mijn dochter is wat eigenzinniger en zegt gerust ‘dat lust ik niet’, als ze iets voor haar neus krijgt dat volgens haar ogen niet aan haar normen voldoet. Het liefst eet ze pasta en rijst zonder saus. Maar ja, dat is wel erg eenzijdig dus moet ze van mij wat hapjes saus eten, en wat stukjes komkommer erbij. En dat doet ze dan. Maar van harte gaat het niet.
Er is nog hoop
Ach, ondanks hun specifieke voor- en afkeuren heb ik toch goede hoop. Iedere morgen vragen ze steevast wat ze die avond gaan eten, vaak vragen ze het zelfs voor een halve week vooruit, en iedere keer zeggen ze weer net wat vaker ‘ha, lekker!’ Zelf was ik als kind helemaal geen goede eter en at juist het liefst pasta en rijst. Spruitjes, bietjes, rode kool, prei, tuinbonen, witlof, ik vond het allemaal maar niets. En nu eet ik alles. Behalve bietjes. Daarvan zeg ik nu al mijn hele leven ‘dat lust ik niet’. En dat mag van mezelf. Ach, als dat het enige is…
©Foto; Privébezit Angel 5
1 reacties
Ik gruwel van hutspot... Dat komt hier alleen op tafel als mijn moeder iets overheeft :)
Voor de rest; herkenbaar. Dochter hier eet ook liefst helemaal geen groente.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren