Nachtmerrie over de tandarts
Ik haat ze! Ik heb zelfs nachtmerries over ze. De zus van mijn vriend is er ook zo één. Vanavond komt ze eten en dan ga ik het haar eindelijk vragen! Waarom? Hoe kom je er in godsnaam bij om bij een tandartsenpraktijk te gaan werken?
Gisteren ontving ik een automatische email van de tandarts; het was weer tijd voor een bezoek aan de mondhygiëniste. Normaal schrik ik niet zo van zo’n bericht, maar blijkbaar maakte het onbewust toch indruk.
Tegen een boom gevallen
Ik droomde dat ik tijdens een mountainbikevakantie tegen een boom viel. Ik verloor drie van mijn voortanden. In mijn mond lag een gapend gat. Ik durfde niet naar de tandarts, maar bij thuiskomst bracht mijn moeder me naar mijn oude tandarts. Hij sloot allerlei apparaten aan en bracht me onder narcose. De narcose maakte me helemaal wild. Ik voelde me draaierig en hallucineerde en werd tegelijkertijd agressief en opstandig. Ik sloeg om me heen, niet willen toegeven aan het slaperige gevoel. Ik maakte me los en rende hard weg.
‘Hoe is het met hockey?’
Ik heb geen idee waar alle agressie vandaan komt. Ik heb lang veel vertrouwen gehad in de tandarts. Tot mijn 22e was het altijd: “Hoi Roelien, hoe gaat het met hockey? Je hebt geen gaatjes. Tot over een half jaar.”
Ik lachte altijd mijn beste vriendin uit, omdat ze niet naar de tandarts durfde. Ze ging naar een speciale angsttandarts. Toen ik na een studieuitwisseling van een half jaar in Florida terugkwam was het opeens wel raak: Drie gaatjes, waarvan er eentje met een wortelkanaalbehandeling gedicht moest worden.
Verlamde bovenlip
Getverdemme, wat was ik misselijk van dat chemische, chloorachtige spul dat per ongeluk mijn keel binnen stroomde. Ik moest bijna overgeven! Tot overmaat van ramp kon ik een dag na de behandeling mijn rechterbovenlip niet meer bewegen. De tandarts had bij het verdoven een zenuw geraakt. Volgens de praktijk was het onmogelijk dat het de schuld van de tandarts was, maar na navraag te hebben gedaan bij een andere praktijk bleek dat hij weldegelijk verantwoordelijk was.
Topsport
In de dagelijkse praktijk heb ik overigens weinig last van mijn beperking. Het is nog nooit iemand opgevallen. Maar zelf heb ik het gevoel dat het woord ‘topsport’ er tegenwoordig anders uitkomt dan voorheen. Niet echt handig als ex-topsporter, sportjournalist en eigenaar van een sportwebsite.
Maar je begrijpt het al; sindsdien ben ik nooit meer bij mijn oude tandarts teruggekomen, behalve in mijn droom, waarin ik het niet kon nalaten om heel hard te roepen: “Je bent een hele slechte tandarts! Ik haat je! En weet je? Ik zit al veertien jaar niet meer op hockey!”
7 reacties
Best knap dat je tijdens een verhaaltje over de tandarts tóch nog reclame voor je eigen bedrijf kunt maken. Ik heb nu drie blogs / reclames van je gelezen en begin me af te vragen of je viva betaald voor deze zendtijd.
Nee natuurlijk niet. Maar ik ben uitgenodigd vanwege mijn functie als uitgever van Shesports, dan kan ik dat onderwerp toch niet negeren? Je kunt op de link klikken als je interesse hebt of niet. De naam van mijn bedrijf staat nergens in het blog genoemd.
Waarom ik bij de tandarts werk? Het is een heel leuk en bevredigend beroep, je kunt mensen helpen.
Het is net als met alle andere beroepen. Er zijn heel veel goede tandartsen en ook wel een paar slechte. Jammer als je daar net mee in aanraking komt en jammer dat je daarom helemaal niet meer gaat. Je hebt tenslotte alleen jezelf er mee.
Ook goede tandartsen kunnen overigens wel eens iets verkeerds doen. Heel gek, het zijn net echte mensen .....maar ik denk dat ze altijd beredeneren vanuit de beste oplossing voor de patiënt. Soms blijkt zo'n bedachte oplossing tijdens de behandeling niet te werken of niet haalbaar te zijn en verloopt de behandeling anders dan beide partijen van te voren hadden gedacht/gehoopt.
Weglopen en niet meer terug komen lijkt dan misschien de beste oplossing maar ik denk dat hij het meer waardeerd dat je een gesprek aangaat en daarin je teleurstellingen uit. Voor jou een opluchting, voor hem een leermoment.
Vaak horen wij nogal eens: "ik heb zo'n slechte tandarts...ik had ineens 3 gaatjes...."
Bedenk wel dat wij niet degene zijn die de gaatjes erin stoppen, die onstaan in je eigen mond door overmatig zoet, veel eetmomenten, slechte mondhygiene.
Slechte tandartsen kunnen alleen zulke gaatjes over het hoofd zien en daardoor kunnen ze onnodig groot worden maar de beginselen van een gaatje creeër je zelf.
Ik heb juist goede ervaringen met tandartsen. Vind het jammer dat mensen daar zo bang voor zijn. Krijg ook wel het idee dat die angst komt doordat mensen elkaar zo verschrikkelijk vaak napraten.
Als je goed je tanden poetst is er toch niets aan de hand?
Gevoelig onderwerp....
Vorig jaar maakte de tandarts een foutje bij een endo (wortelkanaalbehandeling) en dit had pijnlijke gevolgen. Hij mat even 22mm en dat zit je in de Sinus Maximilarus....
Hij viel stil en hij hoopte dat ik dat niet wist en stopte.
De tand is open gebleven en 3 maanden later bij een ontsteking getrokken. Echt een WW2 tandarts.
Nu ik verhuist ben naar Oss heb ik een professionele tandarts en die boorde eventjes die gaatjes op een rij en na de verdoving voelde ik niets en geen centje last van gehad. Perfect werk en waarom doet mijn huidige tandarts 2 a 3x zo lang over boren dan mijn vorige 'zeer vlotte' tandarts. Boor, pleur, vulling, klaar.
Ik slik MS Contin voor mijn leukemie en als ik naar de tandarts moet neem ik een dubbele dosis en voel je helemaal geen pijn meer en lig je daar prinsheerlijk in de stoel.
De angsttandarts gebruikt lachgas als sedatie, maar dan zou ik als biochemcis Fenobarbital toepassen en de verdoving lokaal met supercaïne en niet met lidocaïne. Mijn tandarts gebruikt supercaïne. Hij is wel duurder als doorgaand en hij accepteerd alleen klanten die geven om hun gebit.
50mg Oxazepam wil ook wel helpen. Rij dan zelf niet en je zult er weinig van herinneren. 100mg Oxazepam in een dosis en zo zwaar dat je nauwelijks nog kunt praten en lopen (stomdronken, hoge mate van sedatie en euforie). Zeer gevaarlijk en verslavend. Dient incidenteel gebruikt te worden.
""""Best knap dat je tijdens een verhaaltje over de tandarts tóch nog reclame voor je eigen bedrijf kunt maken. Ik heb nu drie blogs / reclames van je gelezen en begin me af te vragen of je viva betaald voor deze zendtijd.
-------
Nogal lomp, vind je niet?
Ze is tenminste wel eerlijk en ze toont haar emoties en mag dat niet meer of zo en hoe of wat?
In mijn dromen over mijn oude tandarts blijft het niet bij praten, maar injecteer ik die vent 100mg Atropine in zijn ader. Gast.
Beetje meer nuance verwachten we wel.
Overigens, was de wortelkanaalbehandeling niet de enige reden om op te stappen. Ik was ook verhuisd (50 km verderop)! Ik ga dus nog wel naar de tandarts, maar naar een andere!
En ja, Exuimtum heeft gelijk. In je droom zijn je emoties altijd heftiger dan in het echt. ;)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren