week 14 | 05.04.10 | 09:37 | Bloggers |Muziek |Nynke |Relatie |Uitgaan | Door NynkeDeJ

Een reisje over de laan der herinneringen

Ik weet wat we vieren met Pasen: dat Jezus waarlijk is opgestaan na drie dagen in een grot te hebben gelegen. Leer mij de Bijbel kennen. Maar jarenlang vierde ik met Pasen ook iets heel anders. En dat ga ik dit jaar weer doen.

Het begin van het feestseizoen
Vroeger was Tweede Paasdag namelijk voor mij ook het begin van het feestseizoen. Want op Tweede Paasdag was er altijd Aaipop, in Nijland. Aaipop is een festival met alleen maar Friese artiesten; bands met creatieve namen als ‘De Zadelruikers’, ‘Bagger’ en ‘Hout voor de Deur’.

Maar eerlijk gezegd maakte het ons niets uit wie er kwamen. Ik kan me ook niet herinneren dat ik er ooit geconcentreerd een optreden helemaal heb gezien. Meestal stond ik met mijn rug naar de band en liep halverwege weg om te kijken of er elders nog leuke mensen stonden. Dat was niet erg, want iedereen deed dat, en dat wisten de bands ook.

Emotioneel weerzien hoor
Aaipop was het grote bijkletsfeest. Na maanden van feestloze duisternis konden eindelijk de stapshirts weer uit het vet gehaald worden. Nou gingen we in de wintermaanden wel eens in de twee weken naar een Top 100-band in Café Bergsma te Oosterend (zwetende mannen, zwetende vrouwen, Proud Mary en antieke landbouw-werktuigen aan de muur. You know.), maar op Aaipop leek het alsof men elkaar al in geen maanden had gezien.

Huilende herenigingen. Al die stugge Friezen in één snotterende omhelzing. Mensen knepen elkaar in de wangen, sloegen elkaar op de schouders. En dan was er altijd die ene fotograaf die deze kotsende, schreeuwende, beukende geluksuitbarsting zo onvoordelig mogelijk op de gevoelige plaat vastlegde.

Welke relaties hadden de winter overleefd? Welke regionale spetters waren weer vrijgezel? Veel relaties zijn daar begonnen, op Paasmaandag in een waterig voorjaarszonnetje. Met een biertje, en dan gezamenlijk in de rij voor een patatje en een frikadel-open-rug. En dan lonken en hopen dat hij straks in dronken toestand zijn biertje over je spijkerjasje zou gooien zodat je een opening zou hebben om een gesprek te beginnen. Nou ja, gesprek. Ik kan me weinig goede gesprekken herinneren.

Een oudevlammenpolonaise
En oude vlammen. Altijd het weerzien met oude vlammen. Voor zij die nu denken dat ik zoveel oude vlammen heb dat ze op Aaipop een eendrachtige oudevlammenpolonaise lopen: nou nee. Maar frappant genoeg is Aaipop voor mij toch het feest waar je al die knarren weer tegenkomt. En bij de een denk je: wat leuk om weer eens bij te kletsen, en de ander ontloop je wanhopig omdat je -met de kennis van nu- niet meer snapt waarom. Waarom? WAAAAAAAROM?

Dus vandaag ga ik wederom naar Aaipop. Omdat Grietje -mijn Aaipopmaat 4life- twee vrijkaarten heeft. En dan zullen we zien of het een hysterische trip down memory lane wordt, of een pijnlijke confrontatie met voorbije tijden.

CC foto: Privébezit. Dit was vier jaar geleden.