Tattoo-twijfels

het is tatoeage.

Ik snap je twijfels wel. Die had ik ook allemaal voordat ik er aan begon.
Weet je wat het ook is. Je kunt wel denken.. Als ik 80 ben hangt het allemaal zo..
Denk je nou echt dat jij op je 80e in bikini op het strand gaat liggen?

Ik vind het heel mooi, maar het is een mode-verschijnsel net als kleding, toch? De kleuren vervagen toch ook?
In de filmindustrie worden toch van die met de hand beschilderde shirts die net echt lijken, gebruikt. Een aantal jaren waren zulke panty's verkocht. Misschien een alternatief?

Ik wist dat ik een tatoo wilde hebben maar kon er mijzelf er niet toe zetten. Ik had gewoon nog niet de goede motivatie en niet het goede plaatje... tot ik zelf mijn tatoo had ontworpen!

En na ruim 10 jaar bedenktijd, twee weken voor mijn 30e verjaardag heb ik hem laten zetten. Een ding is zeker, doordat ik er genoeg over kon nadenken weet ik zeker dat ik er geen spijt van ga krijgen!

Het had mijn verhaal kunnen zijn!, inmiddels heb ik de knoop doorgehakt en 29 mei komt er een tijger op mijn schouderblad...... Zou zegen gewoon doen!

Doen!! Leef je leven!

Zonde van je lichaam. Ik vraag mij altijd af 'Wat is de toegevoegde waarde van een tatoeage'. Waarom een papegaai? Of een roosje. Omdat je bang bent dat je vergeet hoe het eruit ziet?

Een tatoeage kan iets toevoegen, het is ook een toevoeging en wat het is, is voor een ieder persoonlijk.
Het kan bij je uiterlijk passen of juist bij je karakter. Het kan een kunstvorm zijn of een uitdrukking van een emotie, levensfase, of belangerijk moment. Of gewoon omdat je ervan houdt. Zoals er ook geen reden hoeft te zijn om van Rembrandt of eenbepaalde muziek te houden. Simpelweg omdat het er is.
Wat maakt het uit? Waarom moet er een hoop van gevonden worden? Als we straks 80 zijn zit meer dan de helft met een verkleurde huidplooi in de bejaardensoos.

Ik heb inmiddels een aantal tatoeages, niet zichtbaar want ook zakelijke functie. En de eeuwige vraag waarom? Omdat ik het gewoon retemooi vind!

Spreek zoveel mensen die het "geweldig" vonden, toen ie net geplaatst was en na een jaar spijt. Als je het wil, doen, maar niet over een jaar een blog over "hoe kom ik er vanaf" als je dan van mij geen "had ik het niet gezegd" wil horen.

Snap een tattoeage alleen als het de naam is van je kind, ouders, hond of kat. Afbeelding van een papegaai is zo "niks". Als je dan toch iets wil wat nergens voor staat behalve het uiterlijk vertoon van "FTW, ik heb een tattoo" neem dan een piercing, als je die zat bent, haal je hem er uit en ben je klaar.

Tattoo is Engels, wat tatouage is weet ik niet.
Als je al niet weet hoe je het ding moet spellen zou ik er niet aan beginnen en zeker geen naam of woord.

Ik heb nog maar zelden een tattoo gezien die ik echt mooi vond, wat ik werkelijk niet snap is namen van je kinderen op je lijf zetten... Alsof je die zou vergeten?! Doet me beetje denken aan die stickers op auto's: "Naam baby" aan boord. Waarom?...

Ik snap het ook niet.
Ik vind tatoeage vuil en een vorm van zelfverminking.
Maar dat is mijn mening, iedereen is vrij te doen wat hij/zij wil met zijn lichaam.

@ndh86: Sorry, ik moest hier even lachen: ik zag ineens een tatoeage voor me nét boven een bil met 'Hector'. Tja. M'n hond. :)

mijn tatoeages staan allemaal stuk voor stuk ergens voor en ik heb er vijf.
nr 1 omdat ik wilde laten zien dat ik mijn eigen keuzes maak
nr 2 omdat die symbool staat dat ik heb gekozen uit een misbruik relatie te stappen en te laten zien dat ik me niet meer laat 'naaien' onder dwang.
nr is mijn chinese sterrenbeeld en staat voor mij voor kracht en moed
nr 4 staat voor de tweeledigheid van mijn karakter, zwart-wit, open en gesloten en ga nog maar even door.
nr 5 is een kruis ter nagedachtenis aan mijn overleden zusje en de letters van mijn drie mannen staan er in.

ik heb ze genomen voor een reden en omdat ze van MIJ zijn, NIEMAND kan ze afpakken.

en dan nog deze spreuk die genoeg zegt.
the only difference between tattooed people and non-tattooed people is that tattooed people don't give a shit you don't have tattoos

Prachtig hermoine, die laatste spreuk. Helemaal waar!
Ik heb 1 tattoo, tot nu dan. Die staat (net als bij hermoine) voor mijn eigen keuzes (en daarmee de verantwoordelijkheid voor mijn eigen geluk) en ben nu bezig met nummer 2 te ontwerpen. Die zal symbool staan voor mijn ouders en de liefde die ik van hun krijg. (op een gegeven moment kreeg)

Leuke blog. Ik twijfel ook al een jaar of drie. Ik weet waar hij moet komen en hoe het eruit moet zien: een mooi krullerig lijntje bij mijn rechterenkel. Maar ik durf (nog) niet. Ben bang dat het pijn doet of dat ik er toch spijt van krijg.

Save a tree, eat a beaver schrijft "
En dan vraag ik waarom niet zichtbaar?
Schaam je je er dus voor, in je zakelijke funktie?

Ik beschouw het als een zelfgekozen verminking. Na verloop van tijd slaat het groen uit.

Dat is helemaal niet waar, of de tattoeërder heeft slechte inkt gebruikt. Ik heb een tattoo op mijn bovenarm van 22 jaar oud, en de kleuren zijn nog net zo mooi als toen (scheelt ook een hoop dat ik weinig in de zon zit).
Mijn tweede tattoeage (1 jaar oud) is een ontwerp die symbool staat voor de band tussen mijn zielemaatje en mij, en is me zeer dierbaar... Absoluut geen spijt van!

Mijn ervaring is dat een tatoeage bij je gaat horen. Het is hoe ik er nu uitzie, daar ben ik aan gewend. Ik heb ook ergens een litteken, dat valt me niet eens meer op als ik in de spiegel kijk. Ik ben dus ook niet bang dat ik m'n tattoo lelijk ga vinden. Ik heb geaccepteerd dat dit mijn uiterlijk is. En ik vergelijk het nu met een litteken, maar uiteraard is mijn tattoo heel mooi :o)

De bruid met de papegaai die jij beschrijft had ook een jurk met een dichte rug kunnen nemen. Zij vindt het waarschijnlijk mooi om haar tatoeage te laten zien, ze is er blij mee en trots op. In je blog doe je alsof ze geen keus had, maar dat lijkt me onzin

Ik heb 1 tatoeage, en die is nu ruim 19 jaar oud.
Ik heb er destijds ruim anderhalf jaar over nagedacht, en heb 'm (toevallig, had er geen moment over nagedacht) laten zetten op een plekje dat op mijn lichaam hoogstwaarschijnlijk pas laat zal 'verlubberen'.

Hij is nog steeds heel mooi, maar het is de keuze van een negentienjarige, ik ben inmiddels 38 en veranderd.
Een lijf vol tatoeages paste niet bij mijn werk, dus het is er nooit meer van gekomen om er meer te zetten.
Helaas, want die ene staat daar maar in z'n / d'r eentje te staan, best jammer.

Misschien ga ik er de komende jaren een bij nemen, na stevig laten bezinken weer.
En dan weer op de rem trappen, haha.
Zoals bijna iedereen (iedereen die ik ken in elk geval) liep ik na mijn eerste tatoeage te stuiteren; dit is zoooo gaaf, meer meer meer!
Dat heb ik destijds gelukkig niet gedaan, ik heb mezelf uit laten stuiteren en heb er geen impulsieve tattoos bij genomen.
Dan is de kans op spijt op latere leeftijd groter.

Ik heb even zitten googelen op tatoeages van pauwen en pauwenveren, dat is inderdaad heel mooi zeg!

Succes met je keuze. :-)

Ik heb er 2, het liefst zou ik helemaal volgekliederd zijn. ;-)

Gewoon; ik vind het mooi. Ik heb schetsboeken vol ontwerpen die ik nog wel ergens kwijt zou willen. Maar het is een dure hobby en het komt er telkens maar niet van. Dus wacht ik rustig af tot er wat langs komt dat ik echt, echt, echt wil hebben.

En de pijn vind ik ook niet je-van-het, maar wel te overleven. En tja, als je 80 en uitgezakt bent zie je er toch niet meer zo florrisant uit, of je nou wat plakplaatjes op je vel hebt hangen of niet.

Zowel manlief als broertje zitten vol, schoonzus heeft er eentje in de planning. Allemaal ordi's, wij. ;-)

En wat het verkleuren betreft; ik heb er eentje al 17 jaar en daar is nog niks aan verkleurd of vervaagd. Zover ik toendertijd vanmijn tatoeërder begreep gebruikt men geen inkt meer maar een soort gekleurd pigment. Verkleuring is dus minimaal.

Succes met je keuze, en blijf lekker bij jezelf in die keuze!

gewoon doen meid

Claire01, waarom zo zuur over de schrijfwijze? Tatouage is de Franse term, ik heb Franse Taal- en Letterkunde gestudeerd en soms val ik automatisch in de Franse schrijfwijze. Inderdaad is tatoeage de Nederlandse vorm. I'm so sorry :).

Beter laat, het heeft niets met schaamte te maken wat betreft mijn werk. Het mag gewoon niet zichtbaar zijn bij mijn werkgever en dat geldt voor de hele branche. Huid waar een tatoeage zichbaar is, moet per se bedekt zijn.

Tessaa, ik bedoelde absoluut niet dat ze geen keuze had hoor. Het zal haar ongetwijfeld aan haar r..t geroest hebben of haar tattoo zichbaar was of niet, en gelijk had ze. Alleen, als je aan mij vraagt of het esthetisch was, dan zeg ik 'nee'. Het paste voor geen meter bij elkaar. Maar het was haar dag en als zij er happy mee was, is dat helemaal oke wat mij betreft.

Tot zover bedankt voor jullie reacties, leuk om te lezen! Stiekem word ik toch steeds enthousiaster :).

Ik ben er ook nog mee bezig, maar het zullen de initialen van mijn kinderen gaan worden of een lotus bloem. Waar ik woon wordt het namelijk ook Lotusland genoemd en een lotus groeit in de modder uit tot iets moois wat ik een mooie symboliek vindt. Het is jouw lijf en het is jouw leven!

Hmmmmm. Wat wil je met die tattoo bereiken? fashion statement? Identity? In mijn persoonlijke visie 'wassen' de kleuren na verloop van tijd nogal uit (veel tattoos lijken 'groen' te worden in de loop der jaren) Oh ik lees net dat dat inmiddels verholpen is met andere manier van pigment toepassen.

Waar ik me het meest zorgen over zou maken, is of je zelf die tattoo werkelijk eeuwig prachtig zal vinden. Ik herinner me een tijd dat 'iedereen' een tribal liet zetten. Ik herinner me een golf van enkeltattootjes. Ik bedoel, een trouwring is theortetiscvh ook voor eeuwig, maar ben je em zat dan doe je hem af, smelt je hem om of wat dan ook. Met een tattoo ben je wel voor altijd aan dat plaatje gebonden. Welke beeld draagt een leven lang jouw identiteit uit?

Ik denk er ook over om een tatoeage te zetten maar ik wil wel iets symbolisch. Het lijkt me wel wat om de initialen van mijn kinderen onder op mijn buik te laten zetten, de plek waar ze 9 maanden lang hebben gezeten maar ik ben zo bang voor de pijn. Stel nou dat ik na de eerste letter niet meer verder wil....

Ik heb op mijn 48e een kleine vlinder op mijn schouderblad laten tatoeëren. Als herinnering aan mijn overleden meiske. Niemand geloofde dat ik het zou laten doen. Maar na een dagje Amsterdam zat het er opeens. :-) En ik heb er nooit en nimmer spijt van gehad. Soms vergeet ik het zelfs wel eens. Dan herinnert iemand anders me eraan omdat ik er complimentjes over krijg.

Wat een mooie gedachte en herinnering, Zoebie!

Eentje heb ik er (tot nu toe) laten zetten. Een aantal jaar ben ik aan het 'broeden' geweest. Het is een symbool, op symbolische plek gezet, daarbij ook nog eens op een speciale dag laten doen, ter nagedachtenis aan een zeer speciaal iemand voor mij. Geen seconde spijt van! sterker nog, het voelt als een verrijking. Alleen intimie zien hem, het gaat me ook niet om 'de show'. De pijn vond ik erg meevallen, even de tandjes op elkaar af en toe :)
Een niet onbelangrijke tip: áls je zover bent dat je weet wat je wilt..zoek een goed adres! Niet zomaar lukraak ergens binnen stappen, er zijn echt prutsers in het wereldje.

Tattoo's op de foto vind ik erg lelijk, het lijken wel karperkoppen? Een vis liefhebster? Koi kweekster?
Subtieler vind ik vrijwel altijd aantrekkelijker.

Karperkoppen? Lijkt mij zo dat dit vleugels zijn.

Aha. Vleugels -----> Engelen.....*vat 'em eindelijk"

Als 't echt vleugels moeten voorstellen, dan oogt 't alsof het nog niet af is.......tattoo in aanbouw.......

Haha, vleugels. Sorry ik dacht dat het twee bevers waren. Echt, ik heb een te grote fantasie.

Ben benieuwd, Angel! Live updates vanaf de tatoeëerder?

Ik ben gék op tattoo's, maar niet allemaal. Tibals, aarsgeweien en zulks vind ik niet mooi, maar een goede tattoo, gezet door iemand die weet wat-ie doet, kan een waar kunstwerk zijn.

Ik heb er zelf maar 1 (maar sluit niet uit dat een andere zal volgen). De eerste letters van de namen van mijn kinderen vormen samen weer een woord waar ik geinpireerd door raak en kracht uit put. Dat woord staat dus ergens op mijn lijf, op een plek die erg zichtbaar is als ik daarvoor kies, maar ook bedenkt kan worden als ik dat nodig vind (op mijn werk bijvoorbeeld, in mijn beroep en het soort omgeving waarin ik werk is een zichtbare tattoo een absolute no-go).

Jemig, wat een tikfouten in dat stukkie van mij :-).

Ik heb er anderhalf jaar (?) geleden eentje laten zetten, een symbolische: motherhood's knot. Dat zjn twee inelkaar gevlochten harten, een keltische tekening. Speciaal voor mijn kinderen, zodat ik ze 'ergens' toch bij me heb. In die harten staan twee stippen die hen voorstellen, en eentje erboven, voor mij. Hij staat op mijn linkerschouderblad, de hart-kant. Helemaal niet zichtbaar dus, behalve als ik in de zomer een hemdje aan heb. Geen kleur trouwens, maar zwart-wit (met schaduw). Heel mooi!

In sept. 2008 was het trouwens.

Ik heb een tijdje met het idee rondgelopen om een bepaalde tekst op mijn rechterschouder te laten zetten en ik wil dat nog steeds, maar voel me er nog niet klaar voor..
Je moet het écht voor jezelf doen en niet "omdat zoveel mensen een tattoo hebben"

Ik heb op mijn 15e (!) mij tattoo laten zetten, mijn sterrenbeeld. Een vriendin van mijn moeder heeft dezelfde en ik vond hem al een paar jaar ontzettend mooi. Iedereen verbaasd zich dat ik hem al op mijn 15e heb laten zetten, maar nooit een dag spijt van gehad. Hij zit op m'n rechter schouderblad en alleen te zien wanneer ik een haltertop of truitje aan heb met lage rug. Als je een plaatje hebt waarvan je zeker weet dat dit bij je past moet je het gewoon doen. Ik wil er ook nog één in m'n lies, maar daar wil ik voor sparen. Mijn vriend houdt er niet zo van, maar het is mijn lichaam dus ga ik het gewoon doen!

En laat je vooral niet beinvloeden door anderen die het niet mooi of ordinair vinden. Als jij het mooi vind moet je het doen!

@dc06: Slechte shop die jou op je 15e binnen laat.

Ik wil ook een tattoo maar dan op mijn heup, alleen heb ik nog steeds geen tattoo ontworpen en ik zit ook nog te treuzelen. Ik ben bang dat ik zoiets ga krijgen als toen ik een tweede oorgaatje liet schieten, al is de vergelijking net iets anders. Toen dacht ik ook van yeey ik moet nog een gaatje laten schieten! Toen ik het net had voelde ik me niet echt veel gelukkiger ofzo haha. Maar nu vind ik het wel mooi. Misschien zal ik het met een tattoo nog mooier vinden omdat het toch iets symbolisch gaat worden, misschien ook niet..

Een Tattoo op je lichaam zetten is vrijwillig maar in vergelijking met littekens en brandwonden net zo moelijk te verwijderen zonder litteken sporen achter te laten. Ook tatoo's zijn vergankelijk naar mate je huid verouderd blijft van een Tattoo een soort zwarte plek op je lichaam over. Als je trots bent als vrouw over je natuurlijke lichaam zeker als je een mooi figuur hebt doe het nooit want vroeg of later heb je er spijt van.