week 19 | 16.05.10 | 17:00 | Ontwikkeling |Robin |Thuis | Door Robin

Ik woon samen!

Daar zit ik dan. In mijn verse huis. Ik heb net afscheid genomen van mijn studentenkamertje. Er was niemand thuis en ik liep met mijn laatste spullen onder mijn armen naar buiten. “Dag huis.” De sleutel liet ik achter op de eettafel, had een kaartje voor mijn huisgenoten willen schrijven maar door alle verhuisstress vergeten te doen. Mijn Blond-servies liet ik op het aanrecht staan. Geen plek voor in het nieuwe huis.

Groetjes, Martha Stewart
Het klinkt allemaal een beetje dramatisch. Maar ik ben heel erg blij. Het huis van Walter (“Van ons,” verbetert hij me dan steevast) is ontzettend mooi geworden. Helemaal zoals we wilden. Nu ik dit schrijf hangt Walter de bloembakken op, waar we onder andere lavendel en keukenkruiden in gooien. De hond ligt te rollen over het kleed, de gebruikte gebaksbordjes en koffiekopjes van mijn ouders die op bezoek kwamen staan nog op tafel. Huiselijker kan haast niet. Suffer ook niet. Maar het kan me allemaal niet schelen.

Ik verheug me op alle typische samenwoonmomenten. Dus als ik thuiskom, dat Walter dan al thuis is en staat te koken, of andersom. Of dat ik helemaal alleen thuis ben, zonder me alleen te voelen omdat er straks iemand thuis komt. Ik had natuurlijk huisgenoten (waaronder mijn lieve beste vriendin) en dat was leuk en gezellig. Maar samenwonen met je verkering is (denk ik, ik ga het nu ondervinden) heel erg fijn.

Als ik vertelde dat ik ging samenwonen ging dat gesprek meestal zo: “Ik ga samenwonen.” “Leuk!” en dan altijd (altijd!) er achteraan: “Vind je het niet eng?” Iemand begon zelfs over bindingsangst. Wat moet ik eng vinden? Goed, het kan tegenvallen. Maar laat me even op een grote verhuiswolk zitten… Het is allemaal zo leuk!

Door vijf weken klussen vergeet je bijna dat dit pas het begin is van het samenwonen. Nu we alle nieuwe spullen hebben uitgepakt en we steeds rondlopen met “We hebben het mooiste huis ter wereld,” vergeet je dat dit pas het begin van samenwonen is. En dat er een heleboel is veranderd.

Een prachtig bruggetje
Over veranderingen gesproken: mijn blogjaar zit er bijna op. Half juli stop ik met bloggen voor Viva.nl. Nu geen afscheidsblog, dan wellicht wel. Maar even een mededeling ☺ Dan ga ik nu nog even door…

cc foto: privébezitdot