Jouw column in Viva?

Geen dertig worden is een stuk erger. Behalve voor Guhl, want je haar valt uit als je dat spul gebruikt. Ik vind het troep.

Quattro, dat ligt inderdaad aan die 30, de magische mannen-die-kaalworden-leeftijf. Kan je perfect een column over schrijven ;-)

Ik heb geprobeerd column te verzenden, maar krijg steeds deze foutmelding: An error occurred while processing the form .

Please contact us (www.sanomactie.nl) directly since this form is not working .
www.sanomactie.nl apologizes for any inconvenience this error may have caused.

Ha, toch gelukt ondertussen.

Gelukkig :)

Wanneer moet het ingezonden zijn?

@ingmagh: ik ben gezegend met een onverwoestbare donkerblonde haardos, en ook al ver over de dertig, dankzij....geen guhl gebruiken! (onder andere :)
(Heb 't al van veel mensen gehoord, dat ze niet goed op die shampoo's reageren, geen idee wat er in zit, of hoe dat komt).

@quattro35
Wat voor haartype heb je, welke shampoo heb je geprobeerd en waarom ben je niet tevreden? We geven je graag advies welke shampoo mogelijk wel bij je past.
De klacht haaruitval komt komt ons niet bekend voor, maar wij doen ons best voor tevreden gebruikers, dus beantwoorden graag je vragen.
Groeten,
GUHL

Ik krijg het niet ingekort tot 400 woorden, 1000 karakters inclusief spaties, help!

@Nathalie: Maak er twee columns van. :-)
@ Tja2 & redactie: ik wil inderdaad ook graag weten wat de deadline is.

Hoe kan ik een column van 400 woorden schrijven met slechts 1000 tekens?

Uiteindelijk maar in 3 delen verstuurd. Nu maar hopen dat de redactie dit snapt... ;-)

Beste redactie, kunnen jullie aangeven wanneer de deadline voor deze wedstrijd is?

Ik ben 30 jaar en weduwe...
Een paar jaar geleden dacht ik nog,jeetje ik ben bijna 30! Nu het eenmaal zover is kijk ik er heel anders tegenaan. Ieder meisje heeft wel zo haar dromen, en ik had er ook genoeg, vorig jaar nog zelfs! Op mijn dertigste wilden we bijvoorbeeld graag proberen een kindje te krijgen. Ik wilde getrouwd zijn, en een goede leuke baan hebben. Een fijn huisje kopen met mijn lief, en nog lang en gelukkig samen leven. Op mijn 29e was bijna al het bovenstaande gelukt, behalve het koophuis en het kindje. Dat stond voor dit jaar op ons wensenlijstje. En toen ineens..was mijn lief er niet meer. Alle plannen die we hadden gemaakt zijn daarmee in een keer van de baan.Niets is meer hetzelfde,en zal het oook nooit meer zijn. Afgelopen maart besloot mijn lief zelf een einde aan zijn leven te maken. Waarom precies weet ik nog steeds niet. Hij liet geen brief een andere aanwijzing achter, dus ik zal het waarschijnlijk nooit weten. Ineens stond en staat mijn leven compleet op zijn kop. Alles wat ik op mijn 29e had, ben ik nu, op mijn 30e allemaal kwijt, door zijn beslissing.
Hoe ik nu tegen mijn 30e levensjaar aankijk? Ik zie mijn 30e verjaardag nu als een nieuw begin, een nieuwe start. Ik ben er nog lang niet, en zal moeten vechten om weer terug te krijgen wat ik had! Alles moet ik weer opnieuw opbouwen. Ik werk nog even niet, ik heb net een nieuwe woning, ik ben weer alleen.. Mijn 30e jaar is het meest nare jaar van mijn hele leven, maar vanaf nu kan het alleen maar beter worden. Ik hoop dat ik over 30 jaar terug kan kijken op dit jaar, en trots kan zijn op mezelf, dat ik er alleen maar sterker uit ben gekomen.

Wat een heftig verhaal!

Ik ben zelf bijna 27. Ik heb een prachtige dochter en een lieve man. Wat ik wil bereiken voor mijn 30e? Blijven genieten van het leven. En genieten van de kleine dingetjes. Carpe Diem

Jee Babbel, heftig verhaal inderdaad. En wat schrijf je er goed over, wat klink je sterkt. Heel veel succes met al je nieuwe plannen!

Waarom moet je bij de blog/column een foto (van jezelf) doen? Die foto maakt het geen beter of slechter stuk. De voorbeeldblog is daar een prima voorbeeld van...

Ook ik wil graag weten wat de deadline van deze columnwedstrijd is. Kan ik nog meedoen?

Het aantal tekens is inmiddels aangepast... Toch nog maar een keertje ingestuurd...

Jammer dat hier niet wordt gereageerd door de redactie.... Ik ben ook heel benieuwd wanneer de deadline was/is!!!!

@ Babbel 80
Lieve, sterke Babbel80, leef met je mee, weet ook wat je voelt en waar je door heen gaat, echt komt goed heeft tijd nodig alle wonden zullen helen en als je later terug kijkt zal je zien dat je er sterker en zelfbewuster uitgekomen bent.
Ook ik was net 31 toen mijn man en vader van onze drie kinderen, de jongste net geboren, bessloot een einde aan zijn veel belovende leven te maken, liet ons viertjes verscheurd achter en nu ruim 20 jaar later, veel ups en dows beleefd, sterker uit gekomen maar ook soms eenzaam in mijn levens pad, doel drie kinderen groot brengen en ze een liefdevol leven geven, is gelukt...alleen en soms eenzaam maar gelukkig met wat ik heb. Missen doe ik hem nog iederedag, verdriet en pijn hebben ruimte gemaakt voor meer acceptatie en berusting.....

Weet je, ik ben al blij dat ik nog haar heb.
Op mijn 17e is er alopecia areata geconstateerd door een erg lompe dermatoloog die zei dat ik maar moest leren leven met het feit dat ik waarschijnlijk kaal zou worden, want; jong, komt in de familie voor, meerdere plekken.....Tsss, fijn hoor. Maar goed. Ik ben nog steeds niet helemaal kaal en mijn haar is zo genadig geweest dat ik mijn kale plekken tot nu toe (32 jr) best aardig heb kunnen verbloemen. Nu heb ik helaas 2 hele grote plekken, waarvan er 1 sowieso zichtbaar is. Kon laatst de kapster wel zoenen toen ze me voor een bruiloft zo'n kapsel had weten te geven dat ik me de hele dag geen zorgen hoefde te maken over mijn kale plekken. Daar was wel wat orginaliteit voor nodig.
Tijdens mijn zwangerschappen was mijn haardos lekker vol (voor mijn doen dan), maar daarna...... wat een verlies van haar. Het lijkt net, of het na de geboorte van mijn jongste op mijn 30e, ook niet meer wil stoppen met uitvallen.
Gelukkig merk ik nu aan de onderkant van de grootste plek dat er weer haar groeit. Pff. Deze keer zo bang dat mijn haar allemaal zou gaan uitvallen. En dan? Een pruik? Niet kaal, maar wel kaalscheren? Wanneer doe je zoiets? Zijn er echt geen behandelingen voor alopecia areata?
Laatst ook erg jaloers op een wedstrijd voor mooiste haar van Nederland. Wat een mooie bossen haar!
Maar goed, dat is maar een klein stukje ik. Net een gevoelig stukje. Verder ben ik heel gelukkig met mijn man en onze kindertjes, met mijn baan en ons huis en .... met mijn humor/nuchterheid. Of ik kaal word....ik zie het wel, maar mijn voordeel is dat ik niet de hele dag tegen mijn eigen kale plekken aan hoef te kijken. (wat je niet bestaat niet, wat je niet ziet ontgaat je helemaal, heel handig)