Zenmoment: zie je eigen wereld
Coco zit met haar snufferd tegen de bamboe voor mijn balkon aangedrukt. Soms maakt haar kopje kleine onverwachte bewegingen. Als ze een vogeltje voorbij ziet vliegen klapperen haar kaken kort op elkaar. Waarschijnlijk de reactie van het roofdierinstinct in haar.
De bromvlieg moet je horen om ‘m te zien
Buddha ligt sloom midden om het terras. Hij heeft zijn grote lijf helemaal uitgestrekt waardoor hij bijna een meter ruimte inneemt. Zijn ogen zijn gesloten. Maar niet voor lang. Eerst spitst hij zijn oor om vervolgens zijn ogen te openen. Hij neemt een andere houding aan en springt dan ineens naar een bromvlieg die voorbij komt vliegen. Hij mist. Net.
Op het geluid dat Buddha maakt, draait Coco zich met grote ogen om. Maar ze is te laat. De bromvlieg is gevlogen. Net als de andere vijf keer waarop een soortgelijk scenario zich op het balkon afspeelde.
De bezige buitenwereld
Als ik naar ze zit te kijken bedenk ik me dat ik net als Coco kan zijn. Altijd met de buitenwereld bezig. Coco miste daardoor het afgelopen uur bijna vijf bromvliegen waarmee ze had kunnen spelen. Coco kijkt weer voor zich uit, terwijl Buddha een nieuwe sprong de lucht in maakt. Beet.
En terwijl Buddha zijn verovering opeet (roofdierinstinct) vraag ik me af of en wat ik heb gemist door zoveel naar de buitenwereld te kijken.
2 reacties
Hoe kom jij aan een foto van mijn kat, het is sprekend de mijne :-D
Haha, wat leuk!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren