Een nieuwe traditie
Zeggen dat iets vanaf nu een traditie is, is zoiets als besluiten dat Nederland wereldkampioen wordt (en nee, ik hou nog steeds niet van voetbal). Een traditie moet erin sluipen, ontstaan omdat je merkt dat er met een bepaalde regelmaat iets gebeurt. Maar gisteren besloten we dat we een nieuwe traditie hebben: eten bij de Griek op de Overtoom.
We hadden spontaan bedacht dat we uit eten gingen, en Walter dacht er eerst aan te kijken of er nog plek was in één van de belachelijk luxe restaurants van het Okura hotel, maar daar was hij al eerder uitgelachen omdat ie belde of er nog plek was voor vanavond, en toen kwamen we op het idee Grieks te eten. Diep in ons hart zijn we Grieken, namelijk. In ieder geval denken we veel te vaak terug aan ons vakantie-eiland en zingen daarbij de Griekse inzending van het laatste songfestival.
Geen plastic druifjes
Het eethuis op de Overtoom was ingericht zoals een restaurant op Lefkas dat ook zou kunnen zijn (dus géén plastic druivenranken en flessen in mandjes als decoratie), maar lichtjes sober en toch sfeervol en zomers, de baas was zo hartelijk als alleen Grieken bij nog onontdekte taveernes achter de volgende heuvel kunnen zijn (toen Walter reserveerde aan de telefoon, had hij gezegd: ‘tot straks, Walter’), en het eten was Zo Lekker.
We zeiden meteen al tegen elkaar dat we hier vaker gingen komen. Dat idee werd alleen maar versterkt toen er onafhankelijk van elkaar twee gezinnen kwamen vieren dat hun dochter haar eindexamen had gehaald. Allebei kwamen ze binnen en de baas vroeg: ‘en?’ ‘Geslaagd!’ Hup, drie zoenen!
Het is donderdag!
We zagen het al voor ons, binnenkomen en welkom geheten worden door de baas, bij bepaalde gelegenheden gefeliciteerd worden (‘En?’ ‘het is donderdag!’ Hup, drie zoenen!). Enigszins jaloers keken we hoe de baas (zijn zoon, die ook in de zaak werkte, heette Costas, vingen we op; de baas heette vast Nikos, Dimitris, Vasilis, Yorgos of Yannis – we gaan er wel achterkomen, want we gaan er nog heel vaak eten) bij zijn vaste klanten aan tafel ging zitten om een praatje te maken.
Terwijl we van ons eten aan het genieten waren (Feta! Vlees!), dachten we terug aan onze laatste vakantie, aan de stranden, de ritjes op de scooter, de zon en de restaurantjes waar we heel, heel vaak terugkwamen. Dit werd onze Griekse enclave in Amsterdam, besloten we. Het eten, de sfeer, de baas die onze beste vriend zou worden. We zeiden het hardop: onze nieuwe traditie was begonnen.
cc foto: privébezit
5 reacties
Heerlijk,zie het helemaal voor me.
Klinkt goed!
Als je eens in Oost bent: Savvas in de Eerste Van Swindenstraat.
Ik hou van Grieks!! Wat een heerlijke traditie is dit... Ik wil graag op vakantie naar een Grieks eiland, maar moet nog even iemand vinden die met me mee kan en wil. Tot die tijd ga ik ook een x een bezoekje brengen aan jullie Griek.
@ nouschi en Elmervrouw Is het ook! Zeker de moeite waard!
@ Yoast Als je eens in West bent: Dionysos Taverna op de Overtoom
@ Marieke_B Oh Marieke ik kan het je zo aanraden! Ik vind Griekenland geweldig en ik denk ook wel dat het wat voor jou is!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren