Hoe zou het toch zijn?
Het gebeurt misschien minder vaak dan vroeger, maar het komt nog steeds voor: samenblijven met je eerste liefde.
Geen vergelijkingsmateriaal
Ook Tessa was op haar dertigste nog steeds samen met haar jeugdliefde Victor. En dat begon haar een beetje op te breken. “Waarom had ik geen vergelijkingsmateriaal?”
Tijdens een werkuitje liet een Italiaanse collega het hoofd van Tessa op hol slaan. “Ik kon alleen maar aan hem denken en wilde constant bij hem in de buurt zijn.”
Toch overstag
Met haar gevoelens deed ze niets, maar dankzij haar aantrekkelijke collega Carlo ging ze toch overstag en ontstond er een stomende affaire. “Het liegen tegen Victor, m’n vriend, vond ik nog het moeilijkst. De sex vond ik volkomen legaal.”
Tot haar vriend erachter komt en Tessa – niet geheel vrijwillig – moet stoppen met haar affaire. “Bij een volgende aanval van stuiterende hormonen hou ik mezelf in bewang. Mijn huwelijk overleeft niet nog zo’n uitspatting.”
Soms blijkt je jeugdliefde je liefde van je leven: dat houdt dus in principe in dat je nooit het bed met een ander hebt gedeeld. Maar wat doe je als je behoefte krijgt aan meer ervaring en je afvraagt: hoe zou het zijn met een ander? Vinden jullie dit begrijpelijk en een goede reden om vreemd te gaan?
15 reacties
Als de vraag hoe het met een ander zou zijn vreemdgaan goedpraat, dan hou je er een raar normen en waarden stelsel op na. Vind ik. Dat je het je afvraagt is begrijpelijk, maar er naar handelt, tja....gewoon stom.
'Vinden jullie dit begrijpelijk en een goede reden om vreemd te gaan?'
Deze twee vragen in 1 zin stellen vind ik niet kunnen.
Alles is begrijpelijk te maken als je de achtergrond en drijfveren maar goed genoeg kent.
Maar ergens begrip voor hebben of dit begrip gebruiken als excuus zijn 2 heel verschillende dingen.
Kan me dat goed voorstellen.
Alleen is daar geen plaats voor in een huwelijk/relatie. Als je je horizon wilt verbreden zul je je relatie eerst moeten beëindigen. Zou mooi zijn als jij de bloemetjes buiten kon zetten en je partner thuis op je zou wachten en het ook nog zou begrijpen ook. Maar zo werkt het niet. Als je zo veel van je jeugdliefde houdt komt dit ook niet in je op denk ik zo. Al weet ik dat de verleiding groot kan zijn. Daar hoef je niet al 15 jaar verkering voor te hebben, dat overkomt iedereen wel eens.
Ik kan het me ook erg goed voorstellen. Ik ben nog jong, maar ben sinds de middelbare school nogsteeds samen met mijn vriend. Hij was mijn eerste en tot nu toe laatste liefde. Dus ja begrijpelijk vind ik het wel, dat je behoefte krijgt naar de ervaring met een ander. Die heb ik zo nu en dan ook wel.
maar een goede reden om vreemd te gaan? Nee ik kan geen enkele goede reden vinden die goed is om vreemd te kunnen/mogen gaan. Vreemd gaan doe je, in mijn ogen, gewoon niet.
Ik heb zelf een relatie vanaf m'n 16de.
Daarvoor wel een ander vriendje gehad. Dus mijn vriend is niet helemaal de enigste.
Ik heb eigenlijk niet heel erg 'hoe zou sex zijn met een ander".
Ik ben wel heel benieuwd hoe m'n leven er uit zou zien als ik een relatie had met een ander (waarbij ook wel in het specifiek met een bepaald persoon die me aantrekt).
Maar goed, dat is ook niet iets dat je dan ff uit gaat proberen..
Oh.. en antwoord op de vragen natuurlijk.. Zoals de meesten zeggen: Opzich wel begrijpelijk dat die gevoelens er komen, maar er naar handelen is niet even tactvol.
Echter kan ik me voorstellen dat het moeilijk is om het niet te doen, als je het zo graag wilt..
Ik vraag me af of er ooit een goede reden is voor vreemdgaan. Maar misschien ben ik wel heel erg bekrompen...
Ik begrijp het eigenlijk niet. Zelf ben ik ook samen met mijn eerste vriend, vanaf de middelbare school, en heb geen behoefte aan een ander lichaam.
Gelukkig ook maar!
En als je nou vreemd wil gaan met je eerste liefde? Mag dat dan ook?
..nee toch?
Goede redenen om vreemd te gaan bestaan niet.. Er is nooit een excuus.
Fiefje, voor mij gaat het ook niet zozeer om een ander lichaam. Meer om de andere ervaring, het onbekende, de nieuwe spanning...
Het is wel 'begrijpelijk' en niet raar, maar ik moet er niet aan denken om vreemd te gaan en dan thuis mijn vriend recht in de ogen moeten aankijken. Dat is toch verschrikkelijk?
Mijn man is mijn eerste en enige liefde en ik heb ook twijfels gehad, maar nu ik dit zo lees en mensen links en recht om me heen uit elkaar zie gaan, dan waardeer ik steeds meer wat ik heb. Ik vind trouwens dat het al dan niet gehad hebben van meer vriendjes word overschat. Ok, dan heb je vergelijkingsmateriaal: boeiend. Alsof je in een relatie met je enige liefde niet kunt groeien. Ik weet nu ook wel wat ik wel en niet zoek in een man.
Geen enkele reden is goed genoeg om vreemdgaan goed te keuren. Het is nooit een excuus..
Ik snap het wel. Heel goed zelfs. Zit zelf in diezelfde situatie en eerlijk gezegd zie ik ook niet echt in waarom het zo vreselijk fout zou zijn. Zo lang het om één keertje gaat, het echt alleen om de sex gaat en je partner er niets van weet of het goed vindt (en het hem dus ook geen pijn doet)... wat is dan het probleem?
Er is natuurlijk een risico aan verbonden, zoals Tessa ondervond, dat je het niet bij één keer wilt laten... maar ja, da's een kwestie van sterk zijn denk ik.
En ik geloof absoluut niet dat het ook maar iets te maken heeft met je liefde voor je partner zoals iemand hierboven schreef. Na vele jaren samen is het gewoon niet meer zoals in het begin, NOOIT. En om dan eens één keertje sex met een ander te willen hebben.... dat zegt niets over je relatie volgens mij.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren