week 25 | 25.06.10 | 12:59 | gastbloggers |Patricia |Reizen | Door PatriciaVanL

Sterrenhemel

Het geluk zit ‘m niet in een glazen douchedeur, maar de sterrenhemel boven het bad komt wel in de buurt. Het plafond is iets verlaagd en achter zestig kleine gaatjes zitten blauwe ledlampjes. 

Blij als een kind was ik. Ik heb altijd al een grote fascinatie voor sterren gehad. Als klein meisje wilde ik veel liever naar NASA dan naar Disneyworld.

Pluto
Mijn vader vond Assepoester wel een leuke dame, mijn moeder had op de een of andere manier een zwak voor Quasimodo en mijn zusje ontwikkelde een spontane ADHD-liefde voor alle Disneyfiguren in Disneyworld. ‘Kijk Mickey, kijk Goofy, kijk Pluto!’ en ga zo maar door. Ik daarentegen dacht bij Pluto niet aan een sullige hond, maar aan een planeet. Als God bestaat houdt hij ook van Disney, want toen mijn zusje eindelijk uit haar Disney-fase was gegroeid, degradeerde de planeet Pluto ineens tot een bruine dwerg…

Mijn lijstje
Ik vertelde je in mijn vorige blog dat ik een bucketlist heb samengesteld. Zie het als een soort ‘To Do List, the new version 2.0’. Daar staat onder andere op: het Noorderlicht zien. Het liefst boven de Poolcirkel in een iglo omringt door huskyhonden.

Maar ik moet van goeden huize komen wil ik Pieter mee krijgen. Nu denk je misschien ‘Piet, doe niet zo kinderachtig, als je vrouw dat nu graag een keer wilt..’

Man moet mee
Eerlijkheidshalve gebiedt het me te zeggen dat ik manlief al een keer heb meegesleept naar Lapland. Nadat hij mij ten huwelijk had gevraagd heb ik meteen mijn wens in de strijd gegooid. En ik denk omdat ik volmondig ‘JA’ had geantwoord, hij moet hebben gedacht ‘zou lullig zijn als ík nu NEE zou zeggen’. En wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat de kans op sex bij lagere temperaturen groter is.

Irritante rode neuzen
Dus hij was om en onze huwelijksreis ging naar Finland. Ik boekte een glazen iglo en we zouden het Noorderlicht gaan zien. We hebben 1200 kilometer door een verlaten Lapland gereden, zoveel Rudolfs gezien dat ik me op een gegeven moment begon te irriteren aan de rode neuzen, maar het Noorderlicht is niet aan ons verschenen. Ik moet af en toe nog steeds horen dat Bali misschien meer ‘appropriate’ was geweest voor een huwelijksreis.

Poging twee
Een paar maanden later heb ik het nog eens geprobeerd. Toen heb ik zelfs de hele familie overgehaald om mee te gaan naar IJsland. We hebben toen héél veel licht gezien, het werd namelijk maar vier uur per etmaal donker, maar wederom geen Noorderlicht.

Dus het magnetische fenomeen blijft dapper op mijn lijstje staan. Maar ik ben bang dat ik het voorlopig met de sterrenhemel boven mijn nieuwe bad moet doen…dot