week 25 | 25.06.10 | 15:30 | Marjolein |Psyche |zenmoment | Door MarjoleinB

Zenmoment: lekker boos zijn

Kramp in mijn buik kon ik vroeger hebben als een vriendinnetje kwaad op me was. Dan had ik iets doorverteld wat ik niet verteld had mogen hebben. Al heel snel leerde ik niets meer over een ander te bepraten, want je wist nooit waar het terecht kwam (bij de beprate ander).

De mantel der liefde
Ook thuis was ruzie niet gebruikelijk. Als ik als puber het ergens niet mee eens was dan werd dat weg gesust. Niet op een nare manier, maar mijn ouders hadden meer met de mantel der liefde. Bij een vriendin van mij was het omgekeerd. Zij had nog vier broers en zussen, met allemaal een luide keel. Met rode oren zat ik te luisteren hoe iets kon ontploffen, om een half uur later weer bedaard te zijn.

Ik schrik van boosheid
Toen ik laatst met diezelfde vriendin op vakantie ging viel het me op dat ik nog steeds soms kan schrikken van haar directheid. Ik sla boosheid altijd over. Als er moeilijke dingen gebeuren ben ik vooral verdrietig. Natuurlijk is er ook boosheid, maar omdat ik bij god niet weet wat ik daarmee moet, overrule ik het met andere emoties.

En nog steeds vind ik het het allermoeilijkste als iemand kwaad op me is. Al komt dat een stuk minder voor dan toen ik nog kind was (drie keer raden hoe dat komt). Ik weet dat het gezond zou zijn om anders met boosheid (van mezelf en van anderen naar mij) om te gaan, ik weet alleen nog niet zo goed waar te beginnen…

CC foto: Mister E

dot