Zenmoment: lekker boos zijn
Kramp in mijn buik kon ik vroeger hebben als een vriendinnetje kwaad op me was. Dan had ik iets doorverteld wat ik niet verteld had mogen hebben. Al heel snel leerde ik niets meer over een ander te bepraten, want je wist nooit waar het terecht kwam (bij de beprate ander).
De mantel der liefde
Ook thuis was ruzie niet gebruikelijk. Als ik als puber het ergens niet mee eens was dan werd dat weg gesust. Niet op een nare manier, maar mijn ouders hadden meer met de mantel der liefde. Bij een vriendin van mij was het omgekeerd. Zij had nog vier broers en zussen, met allemaal een luide keel. Met rode oren zat ik te luisteren hoe iets kon ontploffen, om een half uur later weer bedaard te zijn.
Ik schrik van boosheid
Toen ik laatst met diezelfde vriendin op vakantie ging viel het me op dat ik nog steeds soms kan schrikken van haar directheid. Ik sla boosheid altijd over. Als er moeilijke dingen gebeuren ben ik vooral verdrietig. Natuurlijk is er ook boosheid, maar omdat ik bij god niet weet wat ik daarmee moet, overrule ik het met andere emoties.
En nog steeds vind ik het het allermoeilijkste als iemand kwaad op me is. Al komt dat een stuk minder voor dan toen ik nog kind was (drie keer raden hoe dat komt). Ik weet dat het gezond zou zijn om anders met boosheid (van mezelf en van anderen naar mij) om te gaan, ik weet alleen nog niet zo goed waar te beginnen…



















11 reacties
Ik moet ook aan mijn boosheid werken.. Als ik echt pissig ben, begin ik heel snel te huilen. Dat is dan weer een teken van zwakheid en stel ik me te kwetsbaar op, terwijl ik eigenlijk liever heel hard wil vloeken en tieren en diegene duidlijk wil maken wat ik bedoel! Is dit misschien vrouw-eigen?
Je kunt er van af komen hoor. Kost veel tijd en oefening, maar vroeger moest ik ook altijd huilen als ik boos was, tegenwoordig niet meer. Tegenwoordig kan ik knallend boos worden :-) en dat is heel fijn af en toe.
Inderdaad herkenbaar.
Ik werd vroeger wel boos maar is nu weer omgeslagen, vind ik zelf jammer dus ben er wat aan gaan doen.. Nou moet ik wel zeggen dat ik vanuit mijn eigen familie het ruzie maken wel herken maar vooral ook dat het wel "veilig" was, het was inderdaad met een kwartier ook weer bedaard, ha ha, licht ontvlambare familie.
Ik schrik nog steeds van boosheid.
Ook als ik zelf boos word.
Goeie titel trouwens. ;-)
same here same here same here
En van degenen die nu wel kwaad kunnen worden, hoe is het nu voor jullie als iemand anders kwaad is op je? Ben wel benieuwd of dat dan ook anders wordt...
Daar heb ik (soms helaas) wel ervaring mee, heb daar geen moeite mee om dan heel boos terug te zijn, probeer het eerst op een nette manier op te lossen maar als dat niet lukt ben ik niet zo heel lief meer en kan dan behoorlijk link uit de hoek komen.
En dan wordt er of boos weggelopen door een van de twee, of de hoorn op de haak gegooid (meestal niet door mij)
Ook herken ik het huilen na de boosheid wel, maar dat is denk ik een stuk onmacht en frustratie.
Ik wilde wel graag iets minder snel boos zijn en me minder snel op de kast laten jagen (wat eigenlijk alleen mijn ex heel goed kan)..
Ik heb het ook later geleerd. Ben niet vaak boos maar het is heerlijk om 's te kunnen ontploffen als ik het echt even heel erg zat ben.
En het is nu idd anders voor me Marjolein. Vroeger schrok ik erg van kwaadheid en ruzie, tegenwoordig niet meer. De wereld stort niet in, het is niet het einde der tijden als een ander boos wordt. Het moet alleen wel eerlijk blijven, echte rotopmerkingen die je dan daarna maar weer moet vergeten, dat vind ik niet leuk. Dus ik zorg dat ik meen wat ik zeg als ik boos ben, alleen wat... explosiever :-) .
Herkenbaar. :-) Ik vind het niet heel lastig als mensen boos zijn op mij: op de een of andere manier kan ik dan heel rustig bespreken wat er aan de hand is en tot een oplossing komen.
Als ik zelf boos ben, vind ik dat veel moeilijker om te uiten. Tranen in je ogen/huilen is inderdaad helaas ook herkenbaar. Lastige is dat mensen dan gaan reageren op die tranen in plaats van op wat je aan het zeggen bent.
En ik merk dat als ik boos ben, ook altijd het perspectief van de ander heel goed begrijp, wat het lastig maakt om boos te worden. Iemand daar tips voor?
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren