week 26 | 02.07.10 | 20:00 | Gezondheid |Robin |Thuis |tv | Door Robin

Zieke groetjes vanaf de bank

Het ondenkbare is toch maar mooi weer mogelijk. Sex and the City 2 eerst helemaal geweldig vinden maar daar dan toch van terugkomen, is mogelijk. Mede dankzij mijn broer die me speciaal belde om de hele film af te kraken. En als ik, voordat ik naar de winkel ga, geen trek heb in een zware maaltijd zoals iknoemmaarwat een stampot, kan het toch zo zijn dat er bij het afrekenen van de boodschappen typische stampotspullen op de lopende band staan. Alles is mogelijk, zo zie je maar.

Hohoii keelpijn, hoi
Dus waarom niet ziek worden als de mussen van het dak vallen? Ik vond dat het kon en ik werd ziek. Het begon met een keelpijn die ik wat paniekerig weglachte (“Haha, hoi keelpijn, wat kom je doen? Het is 25 graden en jij denkt: kom, laat ik Robin eens voelen hoe dat ook alweer voelde?”).

Toen de keelpijn eenmaal gesetteld was en ik de Etos had leeggekocht met vitaminepillen en keelpastilles, besloot ook de Griep even langs te komen. Nu ik het begin van deze alinea zo teruglees klinkt het allemaal een beetje treurig. Alsof ik echt op de bank met mijn griep en keelpijn lag te praten. Nee, zo erg was het niet met me. Maar ik sms’te wel iedereen die het weten wilde: ik ben ziek en zielig en vertroetel me.

Ronduit belachelijk!
De standaardreactie was deze: “Huh? Nou ja! Wat belachelijk dat je ziek bent! Met dit weer?!” Ja, ik weet het. Het is ook belachelijk. En ik durf gerust iemand de schuld te geven. De NS. De NS krijgt het voor elkaar om een trein als een diepvries te laten voelen. Albert Heijn is daar ook goed in. Dus de klap die je dan krijgt als je van buiten naar binnen gaat is genadeloos, en ik, mietje als ik ben, nam deze klap wel heel serieus en lig nu ziek op bed. Oh echt, ik krijg nog liever een tennisarm van dat gewapper met tijdschriften voor een beetje koude lucht, dan dat ik in een diepvriestrein stap.

Dus op de bank Disneyfilms kijken, want ten slotte was ik om deze reden Disneyfilms gaan sparen. De stapel nog-te-lezen-tijdschriften is inmiddels verdwenen en ik heb in mijn eentje de hele fruitlade van de koelkast leeggegeten. Mijn broer kwam langs en ik werd gebeld door mijn moeder, vader, zus en vriendinnen. Van Walter mag ik niet van de bank en als ik iets wil drinken hoef ik maar te bellen met mijn belletje. Ik heb geen belletje hoor, maar ik zou een belletje moeten krijgen want oh, ziekig zijn met dit weer is best wel zielig hoor.

Gaan jullie lekker genieten van het lekkere weer en alle leuke dingen die daarbij horen, ga ik nog even verder met zwelgen en Goede Tijden kijken (sinds wanneer zit Ome Willem in GTST?). Doei!

cc foto: Leonid Mamchenkovdot