week 26 | 03.07.10 | 09:49 | Elvan |Kinderen |Tijdschrift Viva Mama | Door ElvanB

Zuchtend monster

Sinds kort hebben wij een badje in de tuin. Speciaal voor Irem. Het duurde alleen even voordat ze in de bek van een vis durfde te zitten.

Bolle vissenogen
Het opblaasbaar badje heeft namelijk de vorm van een vis die zijn bek open houdt. Zo is één deel van het badje overdekt en blijft ze uit de zon. Toen het badje uit de verpakking werd getrokken, zette Irem al grote ogen op. Je zag haar denken ‘WTF?!’ Uit de doos kwam een rood geel gevaarte met twee bolle vissenogen. Terwijl Nils het badje met de mond oppompte dook Irem weg. Ze wilde er niets mee te maken hebben en verstopte zich onder een eettafelstoel. Nils blies en blies, maar er leek geen lucht in te komen. ‘Misschien moet je even in het tuitje knijpen, dan gaat dat klepje open’, zei ik met twee handen in mijn zij. Hij keek mij aan alsof ik Swahili praatte. Langzaam zakte ik door mijn knieën, zette het opblaastuitje aan mijn mond, kneep erin en deed het voor. Veel te langzaam blies het badje zichzelf op.

Ik deed de dop erop en gebaarde Nils dat hij het over mocht nemen. ‘Hoezo, je doet het toch hartstikke goed,’ zei hij. Voor een ogenblik sloot ik mijn ogen, haalde ongezien diep adem en keek Nils indringend aan. Het was een blik die zei ‘Ik heb een kind gebaard, de rest van ons leven zijn alle kutklussen voor jou’. Het werkte.

Oude grasmaaier
Toen het zweet over zijn rug gutste, besloot ik de pomp te halen. ‘Waarom zeg je dat niet eerder!!’ reageerde hij verontwaardigd. Welke vrouw geeft op zo’n moment toe dat er een fractie van satanisch genoegen zit in elke zweetdruppel? Ik zweeg wijselijk en reikte hem lachend de voetpomp. Het is een oud ding waar we nog steeds oude luchtbedden mee opblazen. Bij elke zucht klinkt de pomp als een oude grasmaaier. Hij ratelt een beetje en eindigt steeds met een hoog piepende zucht. Elke keer als Nils zijn voet erop zette begon Irem te huilen. Een pokkeherrie vond ze het. Voor haar is het badje, de vis met de open bek, een monster. Een zuchtende monster. Maar met 30 graden op haar bolletje gaf ook Irem zich over. We goten er twee emmers water in en voor we het wisten zat ze er met kleding en al in.

De volgende dag liep Irem al naar het raam en wees op het badje. ‘Battt!’riep ze. Maar wat doe je een kleintje aan in bad? Een luiertje? Een zwembroekje? Een zwemluiertje? Wat als ze in het badje poept? Of plast? Of beide? Enerzijds wil je dat kind zo min mogelijk belemmeren in haar Battt-ervaring maar aan de andere kant wil ik haar een zwemtocht in eigen uitwerpselen besparen. Uit noodzaak belde ik mijn moeder. “In haar blote kont natuurlijk!” riep ze door te telefoon. Nils en ik keken elkaar een ogenblik aan. We waren jaloers op ons eigen kind. Want we hadden zo graag zelf in onze blote kont in dat badje willen zitten.