week 27 | 11.07.10 | 15:18 | Filmpjes |Robin |Sport |Thuis |tv |Uitgaan | Door Robin

Mijn ontmaagding

Geen één wedstrijd heb ik gezien dit WK. En ik zeg dat dan niet met een bepaalde trots, zo van: kijk mij eens lekker dwars doen. Kijk mij eens met mijn ogen rollen om die oranjehysterie en kuttoeters. Nee, ik heb nooit een voetbalwedstrijd gekeken, dus ik zag ook niet zo heel erg in waarom ik dan wel het WK zou moeten volgen. Nu Nederland in de finale staat is dat een domme gedachte van me. Dit staat los van voetbal, dit is iets “Wat je nooit meer mee gaat maken.” “Dit gaat om het land! Ons nationale team!” Nu denk ik overigens niet dat iemand ook maar een beetje oranje gekleed gaat als onze jongens bezig zijn met een – ik noem maar wat – WK dammen. Want ja, dat zijn ook onze jongens. Laten we die vooral niet vergeten.

Maar goed. Nu heb ik mensen om mij heen die vanavond als de belangrijkste dag van hun leven beschouwen (en ik begrijp het echt hoor, nergens sarcasme van mijn kant hiero). Die het echt niet begrijpen waarom ik niet zou gaan kijken. Nou jongens, hier komt ie: ik geloof dat ik vanavond voor het eerst een wedstrijd ga zien.

Ik kan namelijk twee dingen doen:

Ik zal niet spreken over Yolanthe en Wesley (hoe graag ik ook zou willen)
Of ik ga voetbal kijken. En dan met een vriendin in het café waar haar vriend werkt. Waar de airco aan zal staan. En waar we volgens mijn vriendin gewoon (mochten we dat heel graag willen) mogen kletsen tijdens de wedstrijd. Waar ik niet zal vragen wat buitenspel is en niet zal beginnen over de bruiloft van Yolanthe en Wesley. Ik zal heus het een en ander wel weten (ik liep ten slotte stage waar de meisjes bovenaan stonden bij de WK-poule) en ik zal ook heus wel zenuwachtig zijn. Het zal mijn ontmaagding zijn en dan meteen ook maar goed, met Nederland in de finale.

Of ik zal dansen in mijn chillbroek
Of ik kan de hele avond op de bank met een plakrug en de ventilator in mijn nek naar detectives kijken. En dat ik dan af en toe naar de keuken sjok om drinken te pakken, pistachenootjes in mijn mond te stoppen om deze met mijn tanden te openen. Ik zou mijn teennagels kunnen lakken en met de teenspreiders tussen mijn tenen op mijn hielen naar de bank lopen om TMF op te zetten. Als dan Alors on Dance wordt gedraaid, of nog beter California Gurls (maar nog veel beter: Coco Jambo), dan zal ik vergeten dat de nagellak op mijn teennagels nog niet droog is en dansen in mijn chillbroek. Daarna zal ik liedjes van Ace of Base gaan luisteren via YouTube om af te sluiten met de altijd bangmakende Russische creep. Ja jongens, zo zou mijn avond er maar eens uit kunnen zien.

Nah… Ik ga voor optie 1. Noem me wispelturig of zelfs hypocriet (liever niet), maar ik heb geen zin me eenzaam te voelen vanavond. Terwijl ik dan steeds Twitter ververs en de pistacheschilletjes mijn lip klem zetten.

Veel plezier allemaal vanavond! We zijn er weer bij en dat et cetera et cetera. (Voor degenen die niet gaan kijken: ik begrijp het.)

cc foto: zoetnet