Een heel apart gevoel van binnen
Kennen jullie dat gevoel? Dat je tijdens het wakker worden al denkt: oh nee hè, niet zo’n dag. En met zo’n dag bedoel ik dan zo’n dag dat je het liefst in bed zou willen blijven liggen. Of, in mijn geval nu, in een koud bad zou willen stappen en daar met je mond half open in slaap zou vallen. Dat je mond half in het water ligt, de bellen die je blaast drijven over het water. Een dramatisch beeld. Maar ‘drama’ is dan ook mijn middlename.
Dikke prima hoor
Zo eens per week word ik wakker met het gevoel: moet dit nou? Kan ik niet gewoon een dagje overslaan? En dit klinkt depressief, maar dat is het niet. Echt niet. Nee, echt niet. Echt niet. Nee, nee, nee, echt niet. Niet. Echt niet. Ik heb namelijk helemaal niks om me zorgen over te maken. Ik kan nu wel allemaal opsommen wat ik allemaal heb, maar het komt er gewoon op neer: ik heb een erg fijn leven. Nergens jeugdtrauma’s vanwege een roze fiets die ik niet kreeg of wat dan ook. Nergens een gezondheidskwaal, nergens eenzaamheid. Gewoon dikke prima allemaal dus.
Alleen af en toe komt dat lege gevoel opborrelen. Dat ik niet weet wat ik moet doen. Dat ik een hele dag voor me heb liggen en dat naast die dag een stapel verse boeken ligt, een stapel dvd’s die nog bekeken moeten worden en naast die stapels ligt mijn telefoon waarmee ik vriendinnen kan bellen om wat leuks te gaan doen. Maar meestal doe ik op zo’n dag heel weinig en is het hoogtepunt van de dag mijn uitje naar de Albert Heijn. Als de watermeloen dan ook nog eens in de bonus is, is het helemaal feest. Treurig, maar waar.
En nu ben ik op zoek naar lotgenoten. Mensen die dit ook weleens hebben. Die ook weleens denken: ja doei, vandaag heb ik nergens zin in dus daarom ga ik de hele dag in de spiegel naar mijn poriën staren en waterijs eten. Tot nu toe staat de teller van lotgenoten op twee.
Alle piekeraars verzamelen
Ik zat laatst op het terras met vriendinnen L. en J. om het begin van de vakantie te vieren. We kregen het over huilen en dat huilen soms zo fijn kan zijn. Fijn in dezelfde categorie dat een muggenbult ook zo fijn kan zijn, mits die op een plek zit waar je bij kunt om lekker te krabben. Huilen lucht op. Muggenbulten krabben ook.
En van huilen gingen we naar dat lege gevoel. Ik gooide mijn handen in de lucht en vroeg: “Waar komt dat gevoel vandaan?” L. en J. wisten het ook niet. Maar ze wisten wel wat te doen als zij wakker werden met dat gevoel. “Ik ga dan douchen. Douchen helpt bij mij heel goed. En als het gevoel dan nog niet weg is, ga ik even boodschappen doen,” vertelde J.
“Ik moet dan het huis uit. Als ik binnenblijf word ik gek,” was de oplossing van L.
Toen kwamen we tot de conclusie dat we denkers zijn, piekeraars, tobbers. Ik heb mijn lotgenoten gevonden en ze hebben me verzekerd dat ik hen moet bellen als zo’n gevoel naar boven komt drijven. En ik denk dat dat mijn oplossing gaat zijn. Dan ga ik nu even naar de Albert Heijn.
21 reacties
http://www.youtube.com/watch?v=e11Z3ydysc0
Persoonlijk zou Ik de watermeloen laten liggen en kiezen voor een reep chocolade. Of M&M's en ze dan tussen je kiezen klemmen en net hard genoeg bijten zodat het suiker er vanaf springt.
Erg herkenbaar! Soms zo'n dag is toch niets mis mee? Heb me er maar bij neergelegd dat ze bij me horen. Als je maar geniet van de AH en de watermeloen ;)
Oja, zo'n dag heb ik ook wel eens. Dan moet ik eigenlijk nog van alles doen, maar dat gaat dan gewoon niet. Ik rol vanuit bed regelrecht de bank op, laptop erbij en tv aan. Vervolgens kijk ik eerst ATWT, dan volgt er een tijdje TellSell, dan nog wat comedyseries uit de jaren 80, en dan is het alweer bijna tijd voor Oprah en Dr. Phil. Af en toe de bank af voor een koekje en ook komt er een moment waarop ik naar buiten móet: dat wordt ook bij mij een ritje naar de Appie. Ik hoop dan dat het voorgesneden fruit in de bonus is.
Ach ja, op de één of andere manier kijk ik dan weer met weemoed terug naar die dagen als ik weer aan het werk/de studie ben.
Ow hier ook. Enorm. En ik ben ook niet depressief hoor. Maar wel dramatisch, dus ik kan heerlijk zwelgen. Dat doe ik op zo'n dag namelijk, enorm zwelgen. Ach.
Ja! Ja! Ja! Ik heb dat ook! Sterker nog, ik had dat vandaag. En dan vind ik mezelf tegelijk zielig en stom, omdat ik alle tijd die ik heb niet doorbreng met leuke dingen, maar alleen maar met nadenken over alle dingen die ik zou kunnen doen, maar die ik dan niet doe.
*zucht* Het duurde vandaag gelukkig niet de hele dag, maar soms duurt het echt tot 's avonds laat. De dag gaat dan gewoon voorbij zonder dat ik buiten ben geweest, met raar eten want tja, ik eet alleen wat er nog in huis is en dat is dan meestal iets als paprikachips/geitenkaas/chocopinda's.
Eerst vond ik het Heel Erg, dit soort dagen, en dan vooral de nutteloosheid ervan. Maar tegenwoordig leg ik me erbij neer, en download dan een film die ik nog graag wilde zien, en denk: ach, morgen weer een dag. :)
Herkenbaar...
Ik kan dan al 'zielig en alleen' wakker worden, de hele dag nutteloos en zwelgend in medelijden niks doen.
Ach een 'ontspan-dag' noem ik het maar ;-)
Ja ik ken die dagen. Had er vandaag een. Nou ja, hij begon nog best redelijk, maar dat was binnen 20 minuten geschiedenis. Kwam ook niet meer goed.
Ik ken het -gelukkig- niet. Ik sta ook weleens op dat ik denk, pfff. Maar na een douche is dat al over. En zeker nadat ik m'n hond heb uitgelaten (heb dus geen keus, dat scheelt mss ook).
Het lijkt me vreselijk, zo'n lamlendig gevoel. Zelfs die enkele keer dat ik "ziek" ben, kleed ik me nog aan (eerst douchen) ipv in pyjama te blijven zitten. Daar word je alleen maar lamlendiger van. Maar ja, ik ben wrs gezegend met het feit dat ik nooit écht ziek geweest ben, volgens mij heb ik zelfs nog nooit een echte griep gehad.
Eigenlijk heb ik dus makkelijk praten (I count my blessings).
@ Lienemien Ik ga me er ook maar eens bij neerleggen, denk ik. Dan neem ik nu een hapje van mijn watermeloen en ga zo maar slapen.
@ Waldorf114 Oh die vreselijke series uit de jaren '80 die ik dan weer helemaal geweldig vind. Het is allemaal zo herkenbaar. Behalve ATWT, want daar krijg ik echt de kriebels van ;) Maar ik kan oprecht blij worden als op zijn dag de tijd is aangebroken voor Oprah. Sowieso voel ik me een stuk minder 'zielig' met avondtelevisie. Avondtelevisie en middagtelevisie is een wereld van verschil.
@ spotlessmind Heerlijk zwelgen, en dan hopen dat het gauw weer overgaat...
@ Pinkeltje Wat ik al tegen Lienemien hierboven zei: ik denk dat ik me er ook maar bij neer ga leggen. Weet je wat? Ik heb gewoon van dit soort dagen en dan ga ik mezelf ook maar verwennen door op de bank te hangen, naar de kiosk te lopen voor een nieuw tijdschrift en dan is mijn enige uitje van die maar naar de Albert Heijn. Morgen weer een dag.
@ ErgAnoniem Wakker worden is het ergste. Dan lig je al in bed te piekeren: oh nee, het wordt zo'n dag. En dan wordt het ook zo'n dag.
@ Mastermind Sterkte ermee :)
@ Demoiselle Je hebt helemaal gelijk wat dat aankleden betreft. In je pyjama blijven zitten werkt niet echt mee. En dan doet een beetje mascara en leuke kleding wonderen.
ps. Wat fijn om te lezen dat het herkenbaar is!! Ik zal aan deze reacties denken als ik weer zo eens wakker word.
Ja, ik heb die dagen zeker ook. Vandaag was er zoeen en die is nog niet afgelopen.. en ik ben nog wel doorgaans een grenzeloze optimist en positivist.
Valt me op dat jullie het als iets "ergs" of negatiefs ervaren. Iets om je voor te schamen of als lui of lamlendig bestempelen. Dat is eigenlijk al erg. Het is te gek voor woorden dat we het maar doodnormaal vinden dat we elke dag op ons best moeten zijn, presteren en je nuttig maken. Dat kan helemaal niet, maar leggen vrouwen zichzelf op of zo?
Het zijn dagen die aangeven dat je ff gas terug moet en mag nemen, even uit het gareel lopen, even nodig is om stil te staan bij je bestaan en dichtbij jezelf te zijn. Je kan ook niet altijd maar perfect zijn of creatief zijn. Het zijn dagen dat je ff niks wil moeten, er moet al zoveel en voornamelijk van onszelf of we praten elkaar dat aan.
Het zijn dagen van "ont-moeten".. en heel nodig om de hectiek van de andere dagen weer in te gaan, het vol te houden, te kijken of je nog wel bezig bent met wat voor jou belangrijk is, en energie te genereren voor de komende periode. Volkomen logisch dus en niets om je schuldig over te voelen!
Verzetten hiertegen moet juist niet en ook niet jezelf erom veroordelen! Zonde ook om het te besteden aan tv en andere afleiding, om het zo snel mogelijk achter de rug te hebben. Ga erin mee, luister naar jezelf. Je hebt het dan nodig om "tot jezelf te komen", te dagdromen, en nadenken is niet altijd piekeren. Soms is het zelfreflectie en belangrijk om niet alsmaar door te hollen als een kip zonder kop. De beste inzichten ontstaan op zo'n dag, in bad of op de bank!
Leegheid en "luiheid" heeft die negatieve bijsmaak gekregen op door calvinistische ideeen.Leegheid is pas als je klakkeloos leeft en geleefd wordt. Je vaste patronen en overtuigingen kunnen jou overheersen en je laten denken dat je alles onder controle hebt (maar kan zijn dat het jou onder controle heeft). Dit zijn bij uitstek dagen waarop je naar je leven en je rol daarin kan kijken, of het nog wel past bij je, of juist even moet laten vieren, eea loslaten.
Het zijn dus wel degelijk nuttige dagen. Ik omarm ze nu, het is iets voor mij, af en toe. Bijtanken door even niks te moeten.Net als vakantie zijn ze fijner als je weet dat het niet elke dag zo is, maar om je in evenwicht te houden, een tegenwicht af en toe. Werit antistress en is niet meer dan een signaal dat je even in balans moet komen. Jezelf moet gunnen dus, en je kan het ook zien als genieten, als een cadeautje aan jezelf in je hectische bestaan en hectische tijd. Om weer zin en energie te krijgen in de rest van wat je doet, wil doen en moet doen. Want dat is niet niks, tegenwoordig! Al vindt iedereen het maar heel normaal, kennelijk.
Ik noem het "bijtank-dag"..
Eens met Suzy. Ik ervaar dergelijke dagen helemaal niet als negatief. Ik beschouw ze juist als lekker omdat ik toe durf te geven aan het "helemaal niets doen". Vandaag de dag halen mensen al hun erkenning uit hoe druk ze het wel niet hebben. Soort van "ik heb het druk, dus ik ben". M.i. kan deze instelling juist beter als een negatief iets worden gezien. Durf eens toe te geven aan het moment, aan je zelf en niet aan wat de buitenwereld van je verwacht.
Probeer het eens, en je zult zien hóe rustgevend dat is!
Poeh, ik heb vandaag zo'n dag. Moet helaas gewoon werken, en een dagje vrij zit er ook niet in. Dus zit ik nu op kantoor, helemaal alleen want iedereen is hier verder op vakantie, met een stapel dossiers waar ik aan moet werken maar waar ik gewoon nu even niet aan WIL werken. Ik zit dus eigenlijk al sinds vanochtend een beetje te viva-en, koffie drinken, nu.nl te verversen en mijn e-mail om de 5 minuten na te kijken. En ja hoor, ik heb net op de wc ook uitgebreid mijn poriën zitten bestuderen :)
Maar als ik deze dag op een zaterdag had gehad, was ik waarschijnlijk niet veel verder gekomen dan mijn bed :)
Ik heb soms ook wel eens zoiets, maar laat die dag dan gewoon lekker relaxt over me heen komen..
Mooie reactie, Suzy.
Oh, ik heb ook weleens zo'n dag dat ik aan het eind concludeer dat ik niet veel gedaan heb, gewoon een beetje lekker gelummeld, heerlijk. Maar ik heb daar dan niet zo'n gevoel bij van "oh nee he, niet zo'n dag" zoals de Blog opent.
Ik heb vandaag zo'n dag. Ik ben vrij en wilde gaan winkelen. Maar zelfs dat is te veel gevraagd. Dus ik kijk DVD's, en bel niet die ene vriendin die ik al veel te lang niet gebeld heb. Nee. En nu zit ik te twijfelen of ik nog naar de Appie ga, voor iets lekkers...
Tja...ik hou van dit soort dagen! Ik heb er nu één. Minder leuk voor mn vriend, voor mij even heerlijk niks doen!
Op dit soort dagen zit ik echt in de klaag, ik ben zielig, ik wil niks en ik kan niks modus. Met mijn deken op de bank, mijn ik ben zielig gevoel delend met mijn vrienden vanachter mijn laptop en verwend worden door vriendlief, want ook hij vind me zo zielig (en kan mn geklaag en gejammer niet aanhoren), maakt dit mijn dag compleet.
Doelloos niks doen is dan ook het voornaamste doel en ik vind het heerlijk. Zeker als ik aan het einde van zo'n dag in bed tegen m'n vriend aankruip en hij zegt; "Dat was weer fijn he schatje, zo'n niks-doen dagje"
Hoi, ik heb nog nooit gereageerd maar volg je blog al een tijdje. Je schrijft ontzettend leuk en herkenbaar. Nu weer dus. Ook ik heb af en toe zo'n dagje. Soms dat er gewoon niets uit m'n handen komt maar ook wel eens een beetje droevig/somber terwijl ik dan geen reden heb om somber te zijn.
Ken je het liedje van Kinderen voor Kinderen dat heet 'ik heb zo'n droeverig gevoel?' Als kind vond ik het al zo herkenbaar!
@Vlindertje: dat liedje vond ik zo mooi, dat heb ik eens geplaybackt! (2e prijs gewonnen, jurylid aan het huilen (slecht geacteerd)).
Maar zo'n dag lam thuis hangen, dat lukt bij mij alleen in het weekend, moeten jullie dan allemaal door de week niet werken?!
Prachtig geschreven, Suzy....
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren