week 30 | 01.08.10 | 09:46 | Beauty |Blog |Werner | Door Werner_vL

Snelsonnet voor een scheermes

Wij mannen, wij hebben haar op de kaken en dat mag. Af en toe hoor ik een vrouw zeggen dat ze het zo zielig vindt voor mannen dat ze zich dagelijks moeten scheren. Daar lach ik dan om. Zielig? Ik ken geen enkele man die zijn baardgroei te lijf gaat door haren uit zijn gezicht te rukken. Epileren, wat een mooi woord voor iets wat zo veel pijn doet. Wij mannen mógen scheren. Als we wat daagjes onze baard laten staan kijkt niemand daar van op.

Pratende kut
Helaas mag een volle baard niet van vrouwlief, de rauwe stoppeltjeslook mag, maar als het serieuze vormen aan begint te nemen moet het mes erover. Een snor, ik kan een hele blog wijden aan de snor maar laat ik het kort houden: nee. Ik vind zelf een ringbaard erg leuk, helaas dat Youp van ’t Hek de term ‘pratende kut’ heeft verzonnen. Onlangs zag ik hem zitten naast Guus Meeuwis, ik vond het net een fluitende anus, maar laat ik niet te veel afdwalen.

Een paar keer per week moeten bij mij de wangen kaal. Ik gebruik een mesje. Scheren met een apparaat is nooit echt sexy geweest, vind ik. In reclames van scheerapparaten zie je ook vaak een vrouw, omdat een man met zo’n ding in zijn hand gewoon niet opwindend is. Het maakt ook zo’n vervelend geluid. Jiiiing-woammm-woammm-Jiiiing. Mijn vader scheert met een apparaat. Voor zijn generatie was het scheerapparaat een noviteit, de toekomst, achteraf is het een apparaat waarin een klevend mengsel van dode huidcellen en stoppels zich ophoopt.

Sinterklaas
Ik begin met het insmeren van mijn gezicht, dat kan met gel of met schuim. Het maakt niet uit wat je hebt: je pakt toch te veel, want zodra je de knop indrukt komt er een sliert uit waarmee je Sinterklaas kaal zou kunnen scheren. Zodra je een dikke baard van prut hebt komt het mes. Vroeger had je zo’n gevaarlijk mes, gewoon, één scheerblad, daar kon je nog eens stoere scheerwondjes mee maken.

Tegenwoordig moet je kiezen tussen houdertjes met twee, drie, vier, of vijf mesjes. Wat een onzin. Je zou maar het eerste mesje zijn van zo’n vijfling: doe je al het grove werk terwijl ze achter je lopen te zeiken omdat je wat haartjes hebt gemist; ben je de hele dag jaloers op het laatste mesje omdat die meestal niets hoeft te doen, mits jij je werk goed doet. Ik heb medelijden met het eerste mesje en ik vind dat juist dat mesje wel wat meer waardering kan gebruiken. Ik dicht nooit, maar speciaal voor het eerste mesje heb ik een snelsonnet geschreven:

Het eerste mesje

Mijn gevoel gaat uit naar het eerste mes.
Dat krijgt alles voor zijn kiezen,
zal zijn scherpte als eerste verliezen,
Voorloper, ook in het aftakelingsproces.

Ik wilde proberen om de mesjes te ruilen,
Maar sneed in mijn vingers en moest toen huilen.

CC foto: Quality & Styledot