week 33 | 18.08.10 | 15:30 | Boeken |Boekenclub |DanielleB |redactie | Door DanielleB

Boekenbreak

Vroeger las ik alles wat los en vast zat. Van de Donald Duck tot De Griezelbus, van Bouquetreeks boekjes tot De Kameleon, van soepblik etiketten tot Harry Potter.

Op school vloog ik met een rotgang door alle AVI’s. Toen ik een biebpas kreeg was ik niet meer te stoppen. Ik weet nog wel dat ik op een gegeven moment moeite kreeg om op de kinderafdeling boeken te vinden die ik nog niet gelezen had. Ik las elke avond in bed, toen had ik nog geen televisie aan mijn voeteneind staan. Als mijn moeder naar bed ging moest mijn licht uit. Soms als mijn boek heel spannend was verdween ik onder mijn dekens met een zaklamp.

Lekker snuffelen
Ik herinner me nog dat die boeken zo lekker roken. Naar een zoetige mengeling van herfst, klaslokalen en de geur van mijn oma’s zolder. Hoe ouder het boek hoe lekkerder de geur. Ik heb wat afgesnuffeld onder de dekens.

Boekenwurm af
Toen ik naar de middelbare school ging kreeg lezen voor mij een hele andere lading. Ik kreeg boekenlijsten met titels erop die ik verplicht moest lezen. Na elk boek moest ik een 15 pagina’s tellend verslag schrijven. Wat waren de motieven in het boek, de verhoudingen tussen de personages, de functies van de bijfiguren, een verklaring van het motto en schrijf een samenvatting.

Boeken over saaie oude mannen
Ook was de vrije keuze voor een auteur of titel van tafel. Mijn boeken over liefdesverdriet, ontdekkingsreizen, hartsvriendinnen en behekste kastelen kwamen niet op het lijstje voor. Hiervoor in de plaats kwamen boeken met depressieve vijftigplussers in de hoofdrol. Personages beleefden geen spannende avonturen meer maar hadden zelfmoordneigingen, minnaressen, dubbellevens en gekwelde geesten. Als ik me door een boek geworsteld had kon ik me fijn gaan storten op een boekverslag. En dan was de volgende aan de beurt.

De depressie
Na mijn eindexamen kwam ik in een boekendepressie. Voor mijn mondeling examen Nederlands moest ik alle boeken die ik in de afgelopen drie jaar gelezen had nog een keer herkauwen en analyseren. Het kwam me mijn neus uit. Nooit meer zou ik vrijwillig een boek aanraken. Het werd er niet bepaald beter op toen ik voor mijn studie marketing- en communicatieboeken van twaalf centimeter dik moest doorspitten.

Maar nu mijn tijd in de schoolbanken er op zit begint het weer te kriebelen. Zo nu en dan raak ik eens een kookboek aan, of de televisiegids. Langzaam klim ik uit mijn dal. Op vakantie heb ik zowaar een literaire thriller gelezen, ik ben het nog niet verleerd! Misschien dat ik binnenkort weer eens in de bieb ga rondneuzen.

CC foto: Lissalou66dot