Niet-zo-smartphone
Sinds een maand ben ik toegetreden tot de hippe wereld van de mensen die de halve dag apathisch naar hun handpalm staren. Ik besef het alleen nog niet zo…
De handpalmstaarders
Ik kom de handpalmstaarders vooral tegen in de trein. Handen in hun schoot gevouwen, onderuitgezakt en kin op hun borst. Gezichten zijn tegenwoordig zeldzaam in de trein, kruinen, hoofdhuiden en inhammen nemen tegenover mij plaats. Nu heb ik de trein nooit iets zinvols te doen, dus bestaat mijn tijdverdrijf uit het bestuderen van hersenpannen en het loeren naar de handpalm van diegene naast mij.
Zelfs in restaurants ontkom je niet meer aan de aanblik van roos en vette scheidingen. Zo was ik laatst uit eten en een tafel verderop zaten twee ouders met een zoon en een dochter. Zodra de vorken neergelegd werden grepen ze alle vier naar hun mobieltje. Het witte schijnsel verlichtte de halve avond hun gezichten. Op “Mag ik het zout?” na werd er geen woord gewisseld.
Ik wil ook!
Het abonnement van mijn ontzettend schattige, roze, glinsterende, mobieltje liep af en ik vond het nu wel eens tijd voor een grotemensentelefoon. Door mijn maandenlange research in de trein wist ik precies wat ik wilde: namelijk een platte, glimmende, knopjesloze smartphone. Zo gezegd zo gedaan. Het enorme zwarte scherm schitterde me tegemoet. Vanaf die dag was ik de trotse bezitter van een heuse grotemensentelefoon met 300 belminuten, een oneindige sms-bundel en onbeperkt internet.
Not-so-smart-phone
Heel praktisch dat internet, maar ik vergeet telkens dat ik het heb! Zo belde ik gisteren nog mijn moeder, of ze buienradar even voor me kon checken. Ik bel mijn vriendin om te vragen welke metro ik ook alweer moet nemen om bij dat restaurant te komen, en als ik niet meer weet op welke trein ik moet overstappen schiet ik de conducteur aan. Het kwartje is dus nog niet helemaal gevallen. Zelfs als ik in de trein naast een handpalmstaarder zit gaat er bij mij nog geen belletje rinkelen. En als ik me dan bedenk dat ik zodra ik thuis ben snel mijn mail moet checken brandt het lampje nóg niet. Ik ben een not-so-smart-phone bezitter.
Helaas werd er bij de telefoon geen stel hersens geleverd. Handig joh, die technische vooruitgang.
4 reacties
:-)
Ach, je moeder bellen is waarschijnlijk sneller dan buienradar checken op je telefoon met dat godvergeten trage internet dat je erbij krijgt..
*grijns*
En een conducteur vragen is vaak ook sneller (als ie in de buurt is ten minste).
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren