week 33 | 20.08.10 | 11:29 | CharlottevW |Eten & drinken |Gadget |Shoppen |Webstrijd 2010 | Door Charlottevw

De siliconenversie in een roze kleurtje

Omdat elke vrouw natuurlijk érgens een lichte vorm van obsessie moet hebben – equivalent aan de mannelijke obsessie met voetbal –heb ik er ook één. Oke, misschien wat meer dan slechts één. Maar een van de voornaamste is het verzamelen van keukenaccessoires.

Ik ben al gek op keukenspullen vanaf mijn 12e. Terwijl mijn moeder een gruwelijke hekel aan koken had, kwam ik tot haar afschuw om de haverklap met leuke hebbedingetjes aanzetten die haar konden helpen bij het koken. Goedkope dingen natuurlijk, ik had een beperkt budget. Dat begon bij een pizzasnijder, daarna een bladerdeegsnijder, en toen ik het hele assortiment ‘snijden’ wel had gekocht, begon ik te verlangen naar apparaten waarmee je vers fruit perst. Van blender tot citroenpers, ik wilde het allemaal.

Dat kon natuurlijk niet.
Mijn obsessie werd gevoed door Tell Sell. Wie wil nou niet de Magic Bullet hebben? Je kreeg ‘m met een enorme uitbreidingsset en elke beker had een andere kleur ring. Zo verschrikkelijk handig. En ondanks de vreemde naam, zou een Chop Chop Chopper toch fantastisch zijn? Uren zat ik voor de tv, om daarna een week lang te zeuren dat een Magic Bullet het leven toch echt veel makkelijk zou maken. En het kon gewoon in de afwasmachine! Helaas zwichtte mijn moeder niet.

Eenmaal uit huis kon ik eindelijk los gaan. In mijn studentenhuis liet ik iedereen meegenieten van mijn keukenspulletjes. Zo kreeg je bij ons keurig gehakte knoflook door je pasta, dankzij mijn ultra luxe knoflookpers. En toen een aantal jaar geleden die siliconen bakspullen op de markt kwamen, heb ik mijn volledige assortiment bakspullen vervangen door de siliconenversie, in een vrolijk roze kleurtje.

Het kastje
Maar toen verhuisde ik naar Amsterdam en kreeg ik een keukentje 3 vierkante meter. Ik kan vanuit één positie alle kastjes, het gasfornuis, de koelkast en de gootsteen aanraken. Dat geeft een knus, huiselijk gevoel, maar is niet erg prettig voor al mijn keukengadgets. Die staan dus allemaal in een kastje onder de gootsteen.

En in dat kastje kom ik haast nooit. Alles staat daar stilletjes te wachten op erkenning en een grotere keuken. Om heel eerlijk te zijn weet ik ook niet meer zeker of ik het typje wel ben dat elke ochtend zingend sinaasappels uitperst, wafels bakt en eieren kookt in een eierkoker.  En dat er tegen die tijd natuurlijk alweer veel mooiere apparaten op de markt zijn, probeer ik al helemaal niet aan te denken..

CC foto: Tare Pandadot