week 34 | 23.08.10 | 11:04 | Guhl | Door Redactie

Saai en burgerlijk?

Door Nathalie

Op mijn twintigste ging ik in m’n eentje op reis, wilde ik altijd mijn eigen gangetje gaan en een vriendje was meer een wormvormig aanhangsel – leuk dat je er één hebt, maar je hebt er eigenlijk niks aan.

Dertig klonk burgerlijk en pruikerig met drie jengelende kinderen in je bakfiets. Toch gebeurde het: samenwonen, vaste baan, puppy, koophuis in een wijk waar iedere week weer ergens een opblaasbaby in een voortuin opduikt, kooikarpers, moestuin… Vijf jaar geleden riep ik “Als ik ooit zo’n leven ga leiden, dan ben ik gehersenspoeld, gedrogeerd of in ieder geval niet bij mijn volle verstand”. Toch is mijn leven nu net zo onbesuisd als toen. Ik voel me meer meisje dan vrouw en regelmatig duik ik met vriendinnen de kroeg in. En wat is het dan heerlijk om jonge jongens naar mijn leeftijd te laten raden en ze dan flink te laten schrikken door te melden dat ze staan te flirten met een bijna-dertiger.

Al geniet ik volop, afgelopen maanden waren zwaar. Drie jaar geleden was ik voor mijn studie in Peru waar één van mijn hardloopsessies abrupt werd afgebroken door een pistool op mijn slaap. Terwijl ik instinctief mijn mp3-speler afstond, stond mijn hart even stil. Ik wilde sterk zijn en ging meteen weer de straat op. Eenmaal thuis begonnen de nachtmerries, die me tweeënhalf jaar lang tergden. Uiteindelijk erkende ik dat die overval nog niet was verwerkt en ging in therapie. Na vier sessies traumaverwerking sliep ik voor het eerst sinds tijden in één ruk door. Toen pas voelde ik de vermoeidheid die ik al die tijd had genegeerd.

Ik lag hele dagen in aftands huispak op de bank, tegen de hond te praten. Die gebeurtenis was vreselijk, maar werd de drive voor het realiseren van een langgekoesterde droom: de wereld verbeteren! Nou ja, een beetje dan, als freelancer. Ik ben een idealist en wil me graag inzetten voor een eerlijke, duurzame wereld.

Ik schrijf nu maandelijks columns waarin ik met een dikke knipoog de actualiteiten en mijn eigen leven doorlicht en zijdelings probeer de lezer bewust te maken van wereldwijde maatschappelijke dilemma’s. Daarnaast ben ik bezig met het opzetten van duurzame ontwikkelingsprojecten en het schrijven van een boek. Mijn eerste opdrachten lopen binnen! Dertig is dus toch niet saai en burgerlijk. Het is maar net wat je er zelf van maakt.

CC Beeld: privébezitdot