Dertigjarige surfchick
Door S.
Ik at de Albert Heijn tompouce langzaam. Mijn collega Allard, die op deze saaie dinsdag naar dertig verjaarde, was niet zo ‘dertig’ geweest om geld uit te geven aan echt gebak. Zoals de smullerijen van een banketbakkerij ofzo. Ja het kostte wat meer euro’s, maar die hoorde je te hebben op je dertigste, vond ik.
Iemand vroeg hem hoe het voelde. Het bleek Jackie, de nieuwsgierige receptioniste van midden twintig. ‘’Ja, niet leuk. Dertig… Dat is zo, zo definitief’’, antwoordde hij. Collega’s van veel ouder dan Allard beaamden lacherig, maar ze waren meer geïnteresseerd in de tompouce op hun bordje, het hoogtepunt van hun dag. Jackie gaf hem een knipoog. Ja, Allard, dacht ik, koester ze maar deze momenten, want ze zullen schaars gaan worden. Was dat een logisch gevolg van het ouder worden? Geen aandacht meer krijgen, de verkeerde of de ‘never gonna happen’ aandacht? Of erger nog, aangesproken worden met u. Ik schoof mijn laatste hap E’s, zonder verder na te denken over de schade die ik mijn lijf hiermee toebracht, in mijn mond en besefte dat ik, toen de 3 en de 0 in mijn leeftijd waren verschenen, juist het omgekeerde had gedaan dan wat de mensen om me heen van me verwachtten.
Geen instant volwassenheid voor mij. Ik ging op dezelfde (twintigjarige) voet verder. Wat neerkwam op meer van hetzelfde in een andere omgeving met andere mensen in dezelfde rollen en tussendoor eens een nieuwe ervaring. Zo probeerde ik allerlei kapsels uit, had ik veel wisselende contacten, ging ik alleen op vakantie om mezelf te ‘vinden’, had ik seks met mijn baas, liep ik elk weekend dronken als een balletje over straat te stuiteren en had ik sinds vorige maand leren golfsurfen. Laatstgenoemde bracht wel de nodige gevaren met zich mee zoals YouTube me had laten zien. Haaien, verraderlijke stromingen, metershoge golven en open wonden van het rif na een wipe out. ‘’Lieve schat, je bent geen twintig meer!’’ Het zinnetje wat mijn moeder had gekird toen ik mijn surfplannen kenbaar had gemaakt, bleef zich herhalen in mijn hoofd. In het vliegtuig en in bed in mijn appartement, waar het inmiddels was gaan klinken als een horrorverhaal voor het slapen gaan.
Maar een paar dagen later surfte ik mijn eerste golf. Ik weet niet waar hij vandaan kwam, uit welke storm hij was ontstaan, of hoe oud hij was. Want de zee deed niet aan leeftijden…
CC Beeld: privébezit
Reacties
Er zijn nog geen reacties.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren