week 34 | 23.08.10 | 17:02 | Blog |EllyvdZ |Webstrijd 2010 |Werk | Door Ellyvdz

Weg met die aapjes

Komkommers verdwijnen uit het zicht, scholen beginnen en we gaan weer hard aan het werk. Je gaat vol energie aan de slag, maar best kans dat je over drie weken weer met je schouders naast je oren en de hartslag van een kolibrie zit te werken.

Heb jij dat ook? Vergeet je ook altijd je koffie op te drinken?

Aapjes
Dan kan het zijn dat je aapjes aantrekt. Niet letterlijk, maar figuurlijk. Elk probleem, elke taak voelt als een aapje dat op je rug hangt. Zodra een probleem is opgelost of afgerond, is het aapje weg en dat lucht op. Dat is de theorie van ene meneer Oncken, las ik in een briljant boekje. Ik vind het heel handig, die aaptheorie. Hij is door veel mensen overgenomen, sommige hebben er zelfs filmpjes over gemaakt.

Een voorbeeld
Je collega beent richting printer en pakt grommend zijn printje eruit. Met krachtige gebaren vormt hij een kleine harde prop die hij snoeihard naast de papierbak gooit. Voor de derde keer. Wat blijkt: hij krijgt een Excelbestand niet afgedrukt. Er is een Excel-aapje op zijn rug beland, dat steeds zwaarder wordt. Maar dan kijkt hij naar jou. “Het lukt niet. Hoe krijg ik deze spreadsheet op 1 A4-tje?” Het Excel-aapje op zijn rug gaat al staan.

Een berg bavianen
Jij loopt naar je collega toe, gaat naast hem staan en voilà! Het aapje zet zich schrap, springt en slaat zijn pootjes om je nek. Jij gaat zitten prutsen met marges en je collega kan lekker achterover leunen. Ondertussen moet je nog een presentatie maken voor je baas en je collega bijpraten die niet bij de vergadering was. Herkenbaar? Allemaal problemen, allemaal taken die bij jou zijn beland. Allemaal aapjes op je rug. Zo ziet het er ook uit als je het druk hebt, dan krijg je een gekromde houding. Alsof er een hele berg bavianen op je rug zit te chillen.

Niet alleen op je werk
Er zijn ook privé-aapjes. Hoe vaak roep je niet tegen elkaar: “We moeten echt weer eens iets afspreken!” Als jij dan degene bent die met datumprikker en horecasites aan de slag gaat, is het aapje op jouw rug beland. Hetzelfde geldt voor een telefoontje naar de huisbaas omdat de wasmachine stuk is, cadeautjes halen namens je vriendengroepje: allemaal gedeelde problemen die jij niet altijd hoeft op te lossen. Als jij alles gaat regelen, word je een wandelende apenheul.

Weg met die aapjes
De volgende keer dat iemand je vraagt iets te doen, denk je: Wacht. Aap-alert. Is dit mijn aap? Als een probleem niet (alleen) jouw probleem is, kun je het ook terugleggen. Tegen de collega met het Excel-probleem zeg je met een glimlach: “Als je deze handige website gebruikt, heb je het vast zo opgelost, jij bent superslim”. Je knipoogt en ziet het aapje op zijn schouder onderuit zakken. Die gaat nergens heen. De collega die niet bij de vergadering was, wijs je fijntjes op het verslag. Kun jij rustig verder werken. Ze kunnen tegensputteren en bij je gaan staan, waarbij je al een apenklauwtje op je zij voelt, maar jij houdt voet bij stuk. No way dat al die aapjes bij jou belanden.

Als je helemaal monkeyproof bent, kun je goed delegeren. Dan kun je manager worden. En af en toe lekker aapjes gaan kijken in de dierentuin.

CC foto: Dyannadot