Bonje met de broer

Voor mij is het niet herkenbaar. Een huis is een dak boven je hoofd en het is van steen. De term 'ouderlijk huis' doet mij niets.

Wat stom dat je daar "woest" om werd.

Is het niet trouwens: "Pas toen ik mijn ouders" belde ipv "Pas wanneer ik mijn ouders belde"?

Ik ben daar ook een heel sentimentele muts in.Ouderlijk huis, huis van pake en beppe. Als ik in de buurt kom voel ik al een steen in mijn maag.( geen van allen leven meer, sterker het huis van p&b staat er niet eens meer)

Dan is het toch fantastisch als je broer daar gaat wonen, met zijn gezin? Dan kan je neefje daar net zulke geweldige herinneringen opbouwen als jullie nu hebben. En jij kunt er langskomen zo vaak je wilt.

Ik snap uberhaupt niet wat er grappig is aan het op voorhand al verdelen van de erfenis. Pa en ma leven nota bene nog. Als dit bedoeld was als een link naar het werkelijke onderwerp, dan waren er wel betere voorbeelden te bedenken. Bijv. over Anne Nicole Smith en haar overbejaarde maar steenrijke echtgenoot.

Mooie blog. Ik ken het gevoel van weemoed als je denkt aan je ouderlijk huis, het Wim Sonneveld-gevoel (zoals hij bezong in Het Dorp).

Sjah mijn echte ouderlijk huis is allang verkocht dus dat probleem heben wij straks niet als het goed is. Begrijp het sentiment zeker wel, dat was er al toen het 'gewoon'verkocht werd.
Maar de link met de grap van je broer en de actualiteit vindt ik ook niet heel sterk. Schrijf of een blog over alle grappen die je broer met je heeft uitgehaald of een blog over de actualiteit van het verdelen van de erfenis maar op deze manier vindt ik het een beetje een bij elkaar gezocht zooitje.

Of een blog over de sentiment van je ouderlijk huis natuurlijk ;)

Een veel voorkomend probleem bij het overlijden van de ouders hoe een erfenis verdeeld moet worden,maar volgens mij kan dat
tegenwoordig nog prima geregeld worden door de ouders zelf zodat deze problemen niet plaats hoeven te vinden!!!
En uit jouw blog heb ik begrepen dat jouw broer je eigenlijk
meer op de kast wilde jagen dan dat hij dat meende dat hij het huis later wil hebben.
Maar mijn complimenten over je blog ik begrijp dan ook niets van de kritiek van "moirijke" want jij hebt iets geschreven over de actualiteit en dat zijn geen stukjes over de grappen van je broer,dus ik denk dat "Moirijke"de bedoeling van deze blogs niet heeft of wil begrijpen!!!!

Wil jij ook in het ouderlijk huis gaan wonen dan? Anders is het toch geen probleem als je broer er gaat wonen?

@ nouschi: Ik heb dat al bij m'n middelbare school die er niet meer staat... Misschien ben ik wel een beetje 'Leonie Melancholie'
@ Dana: Zucht, heb het liedje van Wim Sonneveld even gedraaid. Inderdaad precies dat gevoel ja...
@ Appelsientje, traincha2, ossiepossie: M'n broer wil helemaal niet in mijn ouderlijk huis gaan wonen. Dat zei hij alleen om mij op stang te jagen. En ik heb ook de intentie niet om in hun huis te gaan wonen. M'n ouders zijn ook nog ontzettend fris en vitaal, dus het duurt hopelijk nog wel een jaar of 20/30 voor zij dit huis gaan verlaten. En inderdaad traincha2, tuurlijk gaan we niet nu al praten over het verdelen van m'n ouders huis. Niets grappigs aan. Jammer dat het wellicht verkeerd is overgekomen in m'n blog. Ik hoop dat m'n ouders 100 worden en tot die tijd lekker in hun huis blijven wonen!
@ Shadows: Dat is wel een goede inderdaad, dat de ouders het (indien mogelijk natuurlijk) op voorhand regelen. Dan kunnen er ook geen ruzies over ontstaan bij de kinderen. Beter voorkomen dan genezen. En de opdracht van Viva is inderdaad om een blog te schrijven die een relatie heeft met een actualiteit. Dat verhaal over m'n broer was slechts een inleiding.

Maar waarom wordt je dan woest als je broer (voor de grap) zegt dat hij er later wil gaan wonen. Als mijn broer dat zou zeggen zou ik het prima vinden, ik wil toch niet in hun huis wonen later. En als hij dat wel wil (over 30 jaar ofzo) prima toch?

@ ossiepossie: Ik werd boos om zijn grap, omdat ik het nogal bijdehand vond om dit - terwijl m'n ouders nog jong en fris zijn - al te gaan claimen. En hij bracht het ook nog op een hele arrogante manier, zo van: oh ja, over ons ouderlijk huis, ik ga er wonen en jullie worden uitgekocht. Naar mijn idee overleg je dat soort dingen. Maar goed, misschien had je erbij moeten zijn. ;-)