week 35 | 30.08.10 | 09:22 | Emma |Kinderen |redactie | Door EmmaE

Altijd blijven lachen

Het woord ANIMATIE op de achterkant van mijn rode trui, betekent groen licht voor tientallen kinderen om de hele dag achter mij aan te rennen, springen en gillen. 

Glitterbroekjes en kapotte punten
Ik heb ‘chi-chi-wa’ dansjes gedanst als een clown, voetbalwedstrijden gefloten (wie had dat ooit gedacht?!) verkleed rondgehuppeld als spook in een gothic jurk, de Playbackshow gepresenteerd in een ultra kort glitterbroekje en honderden potloden geslepen bij de knutselclub. Zes weken lang heb ik gewerkt in het ANIMATIE team van een camping in Zuid-Frankrijk. Dat kan ik weer mooi van mijn voor-ik-doodga-wil-ik-dit-absoluut-gedaan-hebben-lijstje afstrepen!

Voornaam is verdwenen
ANIMATIE is eigenlijk een synoniem voor blijven lachen. Altijd en overal. Voor ouders was ik het zonnestraaltje van de camping. Omdat ik hun kinderen de hele dag vermaakte, zodat zij van hun welverdiende rust konden genieten. Vanaf de eerste dag dat ik mijn ANIMATIE trui had aangetrokken was mijn voornaam verdwenen en ingeruild voor ANIMATIE. ‘ANIMATIE, wat gaan we doeeeenn?’ of ‘ANIMATIE, ik heb al een frisbee’ of ‘ANIMATIE, ik wil naar mama toe’. Het kwam elke dag weer voorbij.

Tijd van mijn leven
‘He mam kijk! De ANIMATIE gaat douchen!’. Voor de kinderen was het wonderbaarlijk dat wij ook moesten eten, douchen en een dag vrij hadden. In hun ogen waren wij 24/7 voor hen beschikbaar. En maak maar eens aan deze bijdehante aapjes duidelijk dat dat niet zo is.
Maar begrijp mij niet verkeerd! Ik heb daar de tijd van mijn leven gehad. Het liefst trek ik mijn ANIMATIE trui weer aan en dans ik  weer zes weken lang ‘chi-chi-wa’ dansjes  totdat ik erbij neerval. Want waar anders kan je met je armen naar voren, voeten naar binnen en tong naar buiten dansen zonder dat je raar word aangekeken?

Animatie-moeheid
Na vijf weken sloeg de vermoeidheid toe en mijn glimlach vervaagde. Mijn ANIMATIE ‘face’ zette ik op als ik de knutselclub binnenstapte en trok ik eraf als ik ‘s avonds laat in mijn slaapzak kroop. Dan kon die lach van mijn gezicht verdwijnen. En was ik weer Emma, in plaats van ANIMATIE.

CC beeld: privébezitdot