Eiceldiscussie is kil en berekenend
Fijn, ik kan me weer volledig op mijn carrière storten. Even in mijn Succes-agenda kijken of ik in de lunchpauze nog een gaatje heb om mijn eicellen in te laten vriezen. Lastig. Ik zou de kapper kunnen afzeggen….
Klinkklare onzin
Zou het zo gaan? Klinkklare onzin natuurlijk. Maar wie ben ik. Gisteren moest ik uit de krant vernemen dat ik een sociaal maatschappelijk probleem ben. Dat is geen lekker begin van je dag. Ik ben namelijk 35, alleenstaand, kinderloos en fulltime-werkend. Foei. In de krantenkolommen word ik neergezet als een kille berekenende carrièrevrouw die geen tijd en zin heeft om haar Sex-and-the-City-leventje te onderbreken voor iets onbenulligs als een zwangerschap en naar het AMC rent om m’n eicellen in te vriezen.
De tegenstrijdige wens
Dat vond ik nogal wat. Willem vond dat niet. ‘De maatschappij is berekenend’, zei hij. Willem is de vader van mijn beste vriendin en gepensioneerd gynaecoloog. In zijn praktijk heeft hij tientallen jaren, dag in dag uit, geleefd met de tegenstrijdigheid van het begrip ‘wens’. Vrouwen die aandrongen op een abortus gingen de deur uit en werden begroet door ongewenst kinderlozen. Bolle buiken, naast hormoonbehandelingen in de wachtkamer. Een wens kent vele gezichten, volgens Willem
Wensgeneeskunde
Willem is een man uit de praktijk, net als de artsen die deze week minister Klink adviseerden om het invriezen van eicellen toe te staan, ook als er geen medische noodzaak is. Want waarom krijgen vrouwen die door uitstel niet meer zwanger kunnen worden wel een ivf-behandeling? Ogenblikkelijk dook het woord wensgeneeskunde op. De ethische discussie zag ik nauwelijks terug in de kranten. NRC Next kopte gisteren ‘Alleen voor rijke vrouwen’ en daarin buitelden politici over elkaar heen over het prijskaartje van wensgeneeskunde. Het staat haaks op de aangekondigde bezuinigingen in de zorg.
Wie schenkt mij een kindje?
Zelf sta ik als recent benoemd sociaal maatschappelijk probleem aan de zijlijn. Ik heb nooit een sterke kinderwens gehad. Maar ik ken leeftijdsgenoten die zo’n sterke kinderwens hebben dat het een allesoverheersend verlangen is. Ze dubben of ze dan maar BAM-moeder worden en plaatsen hun oproep ‘wie schenkt mij een kindje’ nog net niet op Marktplaats. Maar op sites als deze staan advertenties waar wel schrijnende verhalen achter moeten schuilen. Hoor ik niemand over in de politiek. Zolang je zelf met een pipet in de weer bent en de reguliere geneeskunde om welke reden dan ook omzeilt, doet ethiek er niet toe. Zolang iets kosteloos en onzichtbaar is, verdwijnt het morele dilemma. Hoe kil en berekenend van de politiek is dat?



















21 reacties
Dus jij vindt meiden die zelf met hun donor een overeenkomst sluiten, kil en berekenend? Of is dit een algemene stelling?
@Garden_of_Sara Nee, dat vind ik allerminst. Ik vind het kil en berekenend dat onze overheid bij dit soort discussies vooral naar het prijskaartje kijkt. En de vrouwen die met zo'n heimelijke wens leven zo stereotiep neerzet.
Tja, er is al een hele discussie gaande op een topic op actueel over dit onderwerp.
Maar ik wil mijn mening hier ook best zetten. Ik vind dat IVF in de basisverzekering moet blijven voor mensen die echt vruchtbaarheidsproblemen hebben. Daar is niks kil en berekenend aan. Vrouwen die vruchtbaar zijn, maar wel lang wachten, zouden inderdaad wat mij betreft zelf de behandeling moeten betalen. Immers, er is geen sprake van een lichamelijk probleem.
'Maar op sites als deze staan advertenties waar wel schrijnende verhalen achter moeten schuilen.'
Ik geloof overigens nooit dat dit allemaal vrouwen zijn die ouder zijn en BAM willen worden. Vaak zijn het ook stellen, waarvan de man onvruchtbaar is of lesbische stellen. Door het wegnemen van de anonieme status van donoren, is er een groot tekort gekomen aan mannen die donor willen zijn.
BAM? Ehm, ik ken alleen BOM?
Bewust alleenstaande moeder
@Maleficent Dank voor je uitvoerige reactie.Tis geen eenvoudige discussie (allesbehalve), ik vind het jammer dat de discussie een beetje vertroebeld raakt door de veronderstelling dat alle vrouwen uit gemakzucht de keuze uitstellen om kinderen te krijgen. Ik heb respect voor de vrouwen die er voor kiezen dan op, idd vaak jongere leeftijd, te beslissen in hun eentje een kind op te voeden. Pittige klus waarvoor je stevig in je schoenen moet staan.
En ja, je hebt gelijk wat die zaaddonoren betreft, groot tekort door de registratie. Soms zijn wensen zo groot dat je alle wegen bewandelt om ze te verwezenlijken. En dat deze manier (oproep op site) dan je laatste strohalm is, dat heeft iets schrijnends, vind ik. Onderhandelen over een fiets op Marktplaats kan al lastig zijn. Maar dat is mijn bescheiden mening ;-)
Nee, ik ben het met je eens dat het niet altijd om gemakzucht gaat.
Toch is het, hoe moeilijk ik dat ook vind te zeggen, uiteindelijk iets waar mensen mee moeten leren leven. Je weet als vrouw van jongs af aan dat vruchtbaarheid een beperkt iets is. Als er dan geen kindje komt, om een andere reden dan een lichamelijke beperking, dan is dat erg naar, maar vind ik niet iets wat zou moeten drukken op het sociale zorgsysteem. En er is ook op donorgebied best eea mogelijk, in een tijdsbestek van 2-3 jaar. Dan is het toch kiezen of je het alleen gaat doen, of tot je een partner hebt gevonden waar je het samen mee kan en wil doen.
En een oproep op die sites, gaat voornamelijk over mensen die niet lang willen wachten. Donoren zijn er anoniem nog steeds, maar daar zijn wachtlijsten voor. Ook zijn er klinieken die werken met het systeem van wederkerigheid en dan gaat het nog sneller. Naar het buitenland gaan is ook nog een optie. Dus ik vind die oproepjes niet schrijnend, maar meer een geval van willen opschieten en niet willen verder zoeken/kijken naar wat er meer mogelijk is.
Ah oke Femke :)
"ik vind het jammer dat de discussie een beetje vertroebeld raakt door de veronderstelling dat alle vrouwen uit gemakzucht de keuze uitstellen om kinderen te krijgen."
Helemaal mee eens. Bovendien zijn er onder de niet-gemakzcuhtigen zoveel verschillende achterliggende redenen om pas later zwanger te raken. Ik vind het bizar om al die vrouwen over 1 kam te scheren.
Goede blog zeg! Ik ervaar mijn (langzaam opkomende) kinderwens als een dilemma en paradox.
Eicellen invriezen..... dat voedt de illusie dat het leven maakbaar is.
Dat je alles kunt wat je maar wilt, wanneer je dat wilt.
Vrouwen die van jongs af aan een kinderwens hebben zouden deze niet jarenlang moeten uitstellen. Natuurlijk zijn er omstandigheden waardoor kinderen krijgen er niet van komt, zoals geen partner kunnen vinden, maar daar zijn toch oplossingen voor zoals een donor.
Ik heb zelf overigens geen kinderwens.
'Eicellen invriezen..... dat voedt de illusie dat het leven maakbaar is.'
Ja, dat ook nog. IVF is geen garantie, sterker nog; het is een heel zwaar en moeilijk proces waarbij van te voren niet te zeggen is dat het zeker gaat lukken.
Volgens mij is het vaak gewoon geen keuze die vrouwen maken. Zij zien hun relaties mislopen en blijven kinderloos doordat ze niet op tijd de juiste partner tegenkomen.
Ik zie dit veel om mij heen gebeuren en ervaar dit voor die vrouwen (waarvan ik weet dat ze een grote kinderwens, maar ook een gezinswens hebben) als zeer triest. Zij missen de bus en moeten hun kans voorbij laten gaan.
Ik zeg: Geef deze vrouwen een eventuele kans op het moederschap.
Als het om kosten gaat denk ik dat er voor de overheid nog heel wat te halen valt op andere terreinen als roken, drinken en vet eten en daar willen we ook geen inmengingvan de overheid in dus...
Waarom denk je dat er zoveel accijns op roken zit.
Dat heft elkaar wel aardig op hoor.
Ektje, hoe zie je dat precies voor je, als een vrouw een gezinswens heeft, moet de overheid dan ook ergens een man vandaan toveren?
@Ektje Eens.Omdat het beeld ontstaat dat deze vrouwen zich het zelf 'aandoen', worden ze in de hoek gezet als besluiteloos en verwend. Dat is te kort door de bocht, vind ik. En @wereldmeid, dat de wereld maakbaar is moeten we zeker niet voeden. Maar door nieuwe technieken krijg je steeds vaker met dit soort kwesties te maken. In principe zou je bij een vrouw tot haar 70ste een eitje terug kunnen plaatsen. Dus het is goed dat er grenzen gesteld worden. 45 jaar is als je het zo beschouwt een vrij 'natuurlijke' grens.
@malicefent ivf schijnt idd een drama te zijn. Fysiek en emotioneel. Vreselijk. Hetzelfde proces volg je als je je eicellen laat invriezen. Het 'fungehalte' lijkt me dus zeer laag en de beslissing moeilijk.
@marie_liselotte19 Waarom de paradox?
@Garden_of_Sara Point taken ;-))
Ik vind het ook misplaatst om te spreken van "kil en berekenend", afgezien van de dubbele moraal i.v.m. mannen: die mogen WEL op hun 80e nog vader worden.
MAar dan nog, de liefde is niet iets vanzelfsprekends. Wat als je de ware niet eerder tegen komt dan op je 35e? Moet je dan toch maar alvast aan kinderen beginnen voor die tijd? Lijkt me ook niet gemakkelijk en praktisch.
En het zijn met name de vrouwen met hoge opleiding die vaak moeilijk aan een partner kunnen komen. Veel mannen worden afgeschrikt door een hoge opleiding.
Moeten vrouwen dan maar weer simpele baantjes aannemen of terug naar het aanrecht en met 20 kinderen krijgen?
Ik vind dergelijke uitspraken juist kil en berekenend. Ze zijn namelijk stigmatiserend.
Mooi gesproken @iones als er iets niet maakbaar is in deze samenleving is het liefde, lijkt me.
Mooie woordspelingen weer, vooral klinkklare onzin hihi.
Verder vind ik het ook mooi geschreven, dat een wens twee kanten heeft en dat kan ik wel begrijpen. De een gaat inderdaad voor een kinderwens en de andere zit in dezelfde wachten en wenst een abortus,
Bij beiden zal er een heel verhaal achterzitten.
Ik zelf, maar dan spreek ik echt voor mezelf, zou het eng vinden dat alles maar ingevroren kan worden voor hergebruik.
Vooral omdat de techniek niet stilstaat. Stel je voor, wordt er over 30 jaar een eitje van Jurkjes uit de diepvries gehaald en geklutst met een paar zaadjes van een of andere Broekjes en dan.... wat gebeurt er dan mee????
wachtkamer en geen wachten sorry.
Sorry, dit is echt een héél serieus onderwerp, maar ik zie nu pas dat ik het heel raar heb opgeschreven. Ik had Broekjes beter een andere naam kunnen geven, want op deze manier krijg je gewoon babykleertjes.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren