Oh jee, de rolverdeling…
Terwijl ik dit typ, staat mijn vriend zijn nieuwe scheerapparaat uit te proberen en kijkt C. beneden tv. Het idee is dat ik vandaag thuis werk en hij voor onze kinderen zorgt. Maar goed, dat is dus het idee.
De praktijk
We zijn nu twee uur op weg, en ik heb T. zelf de fles gegeven. Ook ben ik, geheel uit eigen beweging, achter mijn computer vandaan gekomen zodat vriend snel (lees: zonder peuter en baby) M. naar school kon brengen. Het schrijven schiet totaal niet op, want ik hoor C. beneden huilen en ik word geregeld gestoord: ‘Hey Maaikie, waar liggen T. zijn rompers?’ ‘Waar heb je T. zijn fles gelaten?’ ‘Ik ga M. halen hoor!’
Mijn stress wordt inmiddels steeds groter, want deze blog moet af en ik heb ook nog een BA-scriptie liggen. Maar ja, C. is zó van streek…
De theorie
Het zal duidelijk zijn: ik kan moeilijk loslaten, en vriend vindt het wel makkelijk zo. Daarmee voldoen we precies aan het plaatje dat Stephanie Wiesmann schetst in het onderzoek waarop ze vandaag promoveert.Volgens haar vliegt de gelijke rolverdeling die veel aanstaande ouders voor ogen hebben vaak de deur uit met de komst van hun eerste kind. Meestal komt dan toch de zorg bij de moeder terecht, want die heeft tenslotte al geoefend tijdens haar verlof. ‘Zij weet het toch het beste’ roept de nieuwbakken vader dan, en waagt zich er vervolgens niet meer aan.
De conclusie?
Geen opzienbarend onderzoek, als je het mij vraagt, en de conclusie die Wiesmann trekt is ook nogal twijfelachtig. Volgens haar zou een eerlijke rolverdeling een betere kans van slagen hebben als vaders direct na de geboorte van hun kind vakantie zouden nemen, en niet pas na het verlof van de moeder (zoals nu blijkbaar vaak gebeurt). Op die manier zouden ook zij gelegenheid hebben om routine op te bouwen, en de zorg wellicht minder snel van zich afschuiven.
Tja…
Ik weet het niet hoor. Het is niet dat ik niet zou tekenen voor zo’n simpele oplossing, maar ik geloof er niet in. Vriend heeft heus vakantie genomen, en ook op het ‘juiste’ tijdstip, maar hij ging daarna gewoon weer aan het werk. Het is dus vooral een kwestie van hoe je het samen wilt/moet/kunt regelen ná die vakantie: blijf je bijvoorbeeld allebei (evenveel) werken of niet? En ook (zoals in mijn geval): dóe je dat dan ook? Want tegen vrouwen die maar blijven miepen en denken dat ze onmisbaar zijn, kan zelfs de langste vakantie niet op..
9 reacties
Jullie hebben 3 kinderen....en vriend weet nog geen fles en rompers te vinden? Gelukkig is mijn man sneller van begrip ;-)
Verder.....tja die rolverdeling. Laat mensen het lekker zelf uitzoeken samen. Hier een thuisblijfmoeder, maar man neemt meer dan genoeg voor zijn rekening, dus wij schipperen ook ergens tussenin.
Tip voor als je thuiswerkt: zorg voor een afgesloten kamer en maak dan ook goede afspraken met vriend dat hij álle zorg op zich neemt, anders schiet het inderdaad niet zo op, net als je beschrijft :)
Wil je aan kinderen beginnen, dan zul je je moeten bezinnen.
of
Mannen in het huishouden, daar kun je niet op bouwen.
of
Multi-tasken is iets wat vrouwen kunnen en mannen ons gunnen.
@Garden_of_Sarah: je hebt gelijk, eigenlijk is het veel beter om helemaal niet thuis te zijn als je werkt, dat lost het meeste op.. Maar daar ben ik dan weer zo'n muts in, die het leuk vind om af en toe tussendoor de kinderen te zien.. En dan krijg je dus dit soort ellende...
@cychick: je bent de Nico Dijkshoorn van de viva :) Ik vind vooral die laatste erg raak!
Haha Maaike, tja dán krijg je dat inderdaad ;-) Hoe oud zijn je kinderen?
Ze zijn 4, 2 en vijf maanden.. Drukke boel dus, maar (meestal) heel gezellig!
Oef! Ik heb er 1 van 4 en 1 van 2,5 .... moet er niet aan denken om er nóg eentje bij te hebben *grinnik*
Oh, maar een derde zoals die van mij, die gun ik iedereen! Hij slaapt, eet, lacht, slaapt, eet, lacht, slaapt, eet, lacht.. Ik wil je verder niet over halen hoor :)
Hahahaha klinkt als mijn eerste! Heel erg fijn inderdaad, zo'n baby :-D
Maareuh mijn 2e was een baby die alles vrat wat los en vast zit (dat is sinds een half jaar een beetje genormaliseerd) nooit doorsliep (pas vanaf haar 2e verjaardag) en heel veel orenproblematiek heeft gehad (5 oorontstekingen in 2 maanden tijd, dat soort spul).
En echt, de kans op nog zo'n baby vind ik te groot, dat zou ik niet overleven :) Naast het feit dat man niet nog meer kinderen wil, wat misschien wel de belangrijkste reden is, haha :)
Maar zeker met een eigen zaak aan huis, wat ik na mijn studie wil starten, dan is de relatieve rust die er nu heerst erg prettig :)
Oeh, dat klinkt wel heftig ja.. Het is ook natuurlijk een kwestie van geluk hebben, zeker wat betreft het eerste jaar; mijn oudste twee waren niet zo makkelijk, dus wij waren dit keer aangenaam verrast :)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren