week 36 | 09.09.10 | 08:49 | Eten & drinken |gastbloggers |Meryem |Ontwikkeling | Door MeryemS

Meryem-in-cakeland

Naar een opening gaan van een nieuwe cupcakewinkel in mijn geliefde stad tijdens de ramadan. Het klinkt als een wrede marteling maar iemand moet het toch doen.

Gratis cupcakes
Op vrijdag ga ik naar de Van Oldebarneveltstraat waar Aliceincakeland de eerste cupcakewinkel opent in Rotterdam, misschien zelfs wel in Nederland. Iets in me wil eigenlijk niet gaan, want wat doet een cupcakejunk op een lege maag in een winkel vol cupcakes? En ook gratis te proeven cupcakes, alleen voor pers (vivagastblogger) en vips (geen een gezien), de rest betaalt gewoon €2,50.

Hé, das mijn idee!
Al enige weken komt mijn tram regelmatig langs de winkel, ik weet nog precies wat ik dacht toen ik het voor het eerst zag. Een cupcakewinkel. Een cupcakewinkel? Een cupcakewinkel! Daarna voelde ik een lichte steek van binnen, dit had ik natuurlijk zelf kunnen doen, iedereen zegt al jaren tegen me dat ik ‘iets moet doen’ met mijn cupcakes. En nu heeft iemand gedaan wat ik had moeten doen, en stiekem ook wel wilde doen maar nooit echt durfde. Als leeuw ben ik van nature nogal lui en niet in voor (zakelijke) sprongen in het diepe. Wij katachtige diertjes houden niet van water, alleen als er vis in zwemt natuurlijk.

Cupcake kaping
Maar terug naar de winkel. Die is prachtig ingericht met felroze cupcakegraffiti op de muren en een grote cupcakejurk die als eerste opvallen. De jurk wil ik liever opeten dan aandoen, hoe bedoel je lijk ik dik in deze jurk? Vriendinnen S en G weigeren mee te gaan ondanks de gratis cupcakebelofte. Dus na een rondje in de winkel, een gesprek met de superleuke eigenaresse en het kiezen van mijn gratis cupcake ga ik richting Bazaar waar de afhakers op me wachten. Nog zoiets van de ramadan, overdag afspreken resulteert standaard in vriendinnen die ergens wat willen eten of drinken en ik die erbij zit en ernaar kijkt. Maar deze keer kijken zij vol verlangen naar mijn cupcake en doen tot mijn frustratie zelfs pogingen om mijn cupcake te stelen.

Ik bescherm het ding met mijn leven en ’s avonds thuis wacht ik tot mijn liefde er is om samen te proeven. Hij komt tot de conclusie dat ik zo snel mogelijk voor mezelf moet gaan beginnen, wat anderen doen doet zijn vrouw veel beter. Na veel getwijfel, getob en gestres neem ik eindelijk een besluit. De ramadan is niet voor niets de maand van bezinning. Het wordt tijd dat deze leeuw een duik gaat nemen.

CC foto: Flitsfabriekdot