week 37 | 14.09.10 | 08:30 | FemkeN |Webstrijd 2010 | Door FemkeNls

De nachtmerrie die vleesjurk heet

Als rasechte carnivoor ben ik in staat met Darwin en z’n survival of the fittest op de proppen te komen. Alles om het eten van een biefstuk te rechtvaardigen. Tot gisteren. Tot Lady Gaga. Tot de vleesjurk.

Dubbele moraal
Als het om dieren gaat, hou ik er een extreem dubbele moraal op na. Ligt er rond kerst een excellent gemarineerd konijn in het koelvak bij Appie, dan roept dat bij mij dezelfde reactie op als een zak borrelnoten. Maar laatst snuffelde ik met een vriendin tussen de nieuwe wintercollectie en hield ik compleet verbouwereerd een rond bol staartje vast dat dienst deed als capuchonkoord aan een knuffelig zacht jack. Dit was toch geen echte bontjas?!

Flappie
Ja, zei de verkoopster. Het kwam er wat schoorvoetend uit. Misschien was ze bang dat we een spuitbus uit onze handtas tevoorschijn zouden toveren om de jas te taggen met zo’n groot rood kruis. ‘Waar is het van gemaakt’, vroegen we, tegen beter weten in. ‘Konijn.’ Dat zei ze snel, heel snel. Alsof dat het geleden leed nog kon verzachten. ‘Wat zie-lug’, jammerden we in koor. ‘Dat kan toch echt niet!’ De verkoopster vouwde stoïcijns door, niet van plan zich te laten verleiden tot een discussie over Flappie en dierenrechten.

Krulstaart en kiloknaller
Als het om dieren gaat, leef ik in een permanente staat van ontkenning. ‘s Middags kan ik achter een vrachtwagen varkens rijden en in mezelf mompelen: arm beest, over een tijdje heb jij die krulstaart en die kraaloogjes niet meer, nee, dan beland  je op een tosti Hawai. Diezelfde avond draai ik onverstoorbaar m’n gehaktballen en verdeel de rest van de kiloknaller vakkundig over mijn blauwe diepvrieszakjes. Laat me los in een kledingzaak en ik snuif als een lijmjunk de geur op van leren tassen en jassen. Tevreden stel ik bij McDonalds vast dat de koeien een fantastisch leven hebben, voor ze worden platgeslagen tot hamburger. Heel diervriendelijk. Fijn. Als ik ergens goed in ben is het mezelf voor de gek houden.

Sleehakken en slavinken
Tot gisteren. Tot Lady Gaga. Als je je ontbijt nog niet achter de kiezen hebt, sla de volgende passage dan even over. Vlak voor ik boodschappen ging doen, bekeek ik de veelbesproken vleesjurk van Lady Gaga. Die viel me zo rauw op m’n dak dat ik rennend over de vleesafdeling ging. Waar de karbonade me deed me denken aan het opengewerkte varken om de dijen van Lady Gaga. Bij de slavinken dacht ik aan haar sleehakken. In de biefstuk zag ik haar haarstukje. Met alleen een zak champignonsoep stond ik twee minuten later volslagen verward buiten. Wat was hier gebeurd? Het was een nachtmerrie op klaarlichte dag! Een jurk van vlees? Slavinksleehakken? Doe eens normaal! Ik verplaatste mijn gedachten snel naar de inhoud van de vriezer.

CC foto: michaelspencer.dot