week 37 | 14.09.10 | 17:36 | Blog |LeoniedH |Psyche |Webstrijd 2010 | Door Leoniedh

Zwarte katten enzo

De WK balansbandjes werken niet. Goh, verrassend. Het was dus puur een soort bijgeloof. Ik doe niet aan bijgeloof. Of misschien stiekem toch wel?

Sylvie’s sieraden
Tros Radar had al zo’n vermoeden dat er een vreemd luchtje aan de bandjes zat. Een armbandje dat zowel je balans, kracht als lenigheid verbetert. Dat kan toch niet? Nou nee, dat kan dus inderdaad niet. Volgens de VU toonden de bandjes geen enkel effect. De mannen hadden net zo goed een bedelarmbandje uit de sieradenlijn van Sylvie om hun pols kunnen hangen.

Vrijdag de 13e
Gewoon een sterk staaltje bijgeloof dus. Ik ben niet zo van het bijgeloof. Ik ben op de 13e geboren. En dan ben je ook wel eens op vrijdag de 13e jarig. Geen enkel probleem. Waarom ze in sommige wolkenkrabbers dan ook de 13e verdieping overslaan is mij een raadsel. De 13e verdieping is er toch gewoon? Je kunt hem wel de 14e noemen, maar het blijft de 13e hoor. Gisteren kreeg ik hier in Portugal een huurfiets met nr. 13 mee. Vind ik alleen maar leuk. Ik betrapte me er alleen wel op dat ik aldoor met m’n rechtervoet afzette. Eén keer was m’n linkervoet de eerste. En dat voelde toch niet echt prettig…

Wit vlekje
Afkloppen schijnt alleen op onbehandeld hout te werken. Ik doe het overal op, maakt me niets uit. Ladders; als het niet anders kan, loop ik er gerust onder door. Maar als ik de keuze heb, dan toch fijn met een boogje er omheen. Als ik een zwarte kat per ongeluk in de ogen kijk, dan check ik toch snel even of hij ergens op z’n lijf niet stiekem een wit vlekje heeft. Oeps, misschien toch een beetje bijgelovig Leonie?

Muntje gooien
Ik steek ook altijd een kaarsje op voor iemand die ziek is. En vorig jaar stond ik net als de rest van de meute met m’n rug naar de Trevi fontein in Rome om een muntje over m’n schouder te gooien. Wel doe ik natuurlijk een verantwoorde wens. Niet dat ik veel geld wil winnen (wat ik natuurlijk best zou willen), maar eerder iets in de trant van geluk en gezondheid.

Gedoe met de autoradio
Toen ik Timo vertelde over deze blog en dat ik eigenlijk helemaal niet zo bijgelovig ben, zei hij: ‘Oh nee? En hoe je wil je dat gedoe met je autoradio dan noemen?’ Ehm, oh ja. Het volume van mijn autoradio moet altijd op een even getal staan. Of een getal met een zeven erin, go figure. Als dat niet gebeurt, word ik vrij zenuwachtig. Kan er zelfs pissig om worden als Timo hem dan expres op een oneven getal zet. Onderweg van het vliegveld naar ons hotel zat onze buschauffeur ook constant aan het volume te draaien. De ene keer op een even getal, de andere keer op een oneven getal. Aarrrgh, ik ben toch meer bijgelovig dan ik dacht…

CC foto: privébezitdot