week 37 | 15.09.10 | 08:50 | CharlottevW |Webstrijd 2010 | Door Charlottevw

De laatste dingetjes

Met een rood hoofd staar ik naar het schermpje: ‘GEEN SALDO. BETAAL ANDERS’.
Het meisje achter de kassa in de supermarkt ramt ongeïnteresseerd op de toetsen van haar schermpje: ‘Je betaling is mislukt. Nog een keer?’
‘Eh nou, nee, dat hoeft niet, want eh.. kan niet.’ Ik pauzeer even, waardoor het onbedoeld nog dramatischer klinkt: ‘Ik heb namelijk geen saldo meer op mijn rekening staan.’

Ai
Nu heb ik haar volledige aandacht. En die van al de mensen achter mij in de rij. De twee jongens achter me zijn gestopt met praten en kijken geïnteresseerd toe hoe ik zenuwachtig een ander pasje uit mijn portemonnee pluk. Een oude man plukt zachtjes scheldend vast zijn boodschappen van de band en gaat in de rij staan bij de kassa ernaast. Shit. Ik haal razendsnel de andere bankpas langs de magneetstrip en hoop op het beste.

Helaas.
Ook deze pas faalt: ‘PAS ONGESCHIKT’. Ik zeg het tegelijkertijd met het kassameisje, dat er ondertussen geïrriteerd uitziet. ‘Heb je geen contant?’ vraagt een van de jongens behulpzaam. Nee. Ik heb echt niets meer. ‘Sorry,’ murmel ik tegen het kassameisje, en daarna tegen de mensen achter me in de rij, ‘Sorry hoor.’

Ik vind zulke situaties vervelend. Niet voor mezelf – alhoewel blut zijn niet bepaald mijn favoriete financiële staat is – maar vooral voor de mensen achter me in de rij. Die moeten wachten. En ongewild moeten wachten op onbekende mensen- terwijl je haast en honger hebt- is hoogst irritant.

Paprikachips
Niet iedereen beschikt over dat inlevingsvermogen. Vorige week stond ik achter een meisje dat ontdekte dat ze de verkeerde smaak chipjes had gepakt (owjéé, dit is naturel! Ik pak éventjes een ander hoorrr!), om vervolgens pas na vijf minuten terug te komen met de paprikavariant. Of de mensen die  één laatste dingetje vergeten zijn, zich langs de rij terug de winkel in wurmen, en vervolgens uitgebreid heel véél ‘laatste dingetjes’ halen.

Dat zijn van die dingetjes..
Ach ja. Dagelijkse gebeurtenissen waar ik me soms aan kan ergeren. En waar anderen zich bij mij aan ergeren. Ik heb deze afgelopen weken voor jullie mogen bloggen. Schrijven over mijn ergernissen heb ik zoveel mogelijk achterwege gelaten, het is immers veel simpeler om negatieve dingen te schrijven dan positieve. Vandaar dat dit blog ook maar gelijk mijn eigen falen blootlegt. Wel zo eerlijk.

Ik schreef wel over alle dingen waar ik me over verwonderde, situaties die ik enigszins gênant vond of dingen die ik belangrijk vond. Of juist helemaal niet belangrijk. Jullie bedankt voor alle leuke, grappige, kritische reacties en –jawel- gedichtjes, ik vond het leuk om te lezen. Meestal dan ;)

Ps, met het geen-geld-drama kwam het helemaal goed. Ik ontdekte mijn buurjongen bij de kassa naast me. Alhoewel het even duurde voor hij doorhad wie dat rood aangelopen meisje was dat om geld bedelde, leende hij me 10 euro en kon ik tevreden met mijn wokschotel en aardbeienyoghurt naar huis gaan. Eind goed, al goed.

CC foto: x-ray delta one. dot