Is typen alleen maar alles?
Ik heb de laatste paar maanden veel uit te leggen gehad. Hoe het komt dat je zomaar dood kunt gaan. Dat je daar niets aan kunt doen. Dat een nieuw hartje soms ook niet helpt. En dat er geen machines zijn om hartjes te maken, hoe graag je het ook zou willen. Waarom mama en je tante verdrietig zijn als ze naar de baby’s in de box kijken. Omdat de één een papa heeft en de andere niet. Dat je niet bang moet zijn dat jouw papa ook dood gaat, ook al eet hij soms teveel saus.
Webstrijd
Als je als vierjarige bezig bent met zulke essentiële zaken, heb je natuurlijk geen ruimte voor een of andere wedstrijd van je moeder. Dat leek mij tenminste zo. Maar dat had ik dus verkeerd gedacht. Waarom ik aan een wedstrijd meedeed. Wat voor wedstrijd dat dan was. Wat ik er mee kon winnen. Of ik er dan echt geen échte prijs mee kon winnen.
Het werd een wat ongemakkelijk gesprek. Uiteindelijk kwam M. tot zijn ontnuchterende slotconclusie: ‘Dus typen is alleen maar alles?’
Eh, ja
Leg dan maar eens uit dat je ‘alleen maar’ typen voor de Viva toch wel een hele eer vindt. Dat het in het begin een kleín beetje wennen was (‘Nee hoor, je blogs klaar zetten in WordPress is heel makkelijk’, verzekerde de redactie me. En dat was ook zo. Uiteindelijk.) Dat het af en toe hard werken was (3 kinderen x 3 dagen werken x 3 blogs per week voelde soms meer als 100 dan als 27). Maar dat het vooral héél, héél erg leuk was om ’alleen maar’ te typen; over de Victoria, over hokjesgeest; over dansende mannen en over loslaten.
Nu even niet
Loslaten moet ik nu weer, want dit is mijn laatste blog voor deze webstrijd. Ik zou nog van alles willen zeggen, over het ontmaskeren van de stig; dit afschuwelijke “artikel” van Wilma Nanninga; het kinderleed van de afgelopen paar weken; mijn keukenkunsten (of: ‘hoe koken zonder pakjes en zakjes voor mij helaas geen optie is’); het enorme aantal spinnen in mijn voortuin (al begrijp ik dat de nieuwswaarde daarvan nogal beperkt is); Jort Kelder en Pieter Storms (Go Jort!); en toch weer die leggings. Maar dat zit er nu even niet in.
Misschien zie ik jullie binnenkort weer terug. En zo niet: ik vond het dus een eer, waar geen prijs tegenop weegt. Zelfs geen echte van zilver.
CC foto: privébezit
7 reacties
Leuk stukje !
Mooi stukje :)
Dank jullie wel!
Maaike, je typt leuk ! Ik heb je stukjes met veel plezier gelezen.
Thanks Bibbis!
Maaike,
Ik heb van je genoten! Ik blijf je volgen.
Typen is meer dan alles... Ik ben er nu ook achter wat je bedoelt met de papa die mist... Sterkte meid met het verwerken van het verlies en het beantwoorden van alle onvermijdelijke vragen. En met schrijven kun je een hoop van je afzetten.
Ik heb ook nog even op je gestemd voor die wedstrijd, want die verdien je zeker te winnen!!
Groetjes Nienke
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren