Hoe mensen aan eten komen
Dag mensen, hier een catlog van mij, Doutzen Poes. Het vrouwtje is de deur uit. Al heel lang. Ik maak me zorgen om haar en lieve mensen, ook om jullie. Want jullie zijn consumensen of zoiets en dat is veel ingewikkelder dan jagen.
Of ik een bon vivant ben
Het vrouwtje is naar Appie, zei ze. Ik ken Appie niet. Zij gaat altijd naar hem toe, maar hij komt nooit hier. Ze stelt me van die rare vragen, de laatste tijd. Net vroeg ze of ik een Bon Vivant ben, of meer een Avonturier. “Want ik moet wel de goede Kitekat meenemen,” zei ze. Ik snap het niet. Als ik een avonturier was, zou ik mijn eigen eten wel vangen.
Passie
Gister zagen we een vrouw en een kat in de Sheba-reclame. ‘Twee levens, één passie’ zei de voice-over. Ik hield op met wassen en keek omhoog naar het vrouwtje. Zij keek terug en fronste. Passie? We delen een huis, maar een passie? Van die zompige vleesbrij in het goudkleurige bakje raakt het vrouwtje niet echt gepassioneerd. Ze wordt er eerder wat onpasselijk van. Het voer ‘raakt je zintuigen’ volgens de website. Dat is een elegante manier om te zeggen dat het stinkt.
Momentje
“Hebben wij een Sheba-moment, Doutzen?” vroeg ze. “Want dan kunnen we een foto uploaden voor de wedstrijd”. Ik sprong beledigd van de bank en liep op hoge poten weg. Ik ga voor de catwalk en niets minder. Ik heet Doutzen Poes, niet Poekie van de Buren. Ben je nou helemaal van de schutting gevallen?
Keuzestress
“Wat denk je van tonijn in oriëntaalse saus? Of ben je meer ‘in the mood’ voor garnalen, die zijn er ook van Excellent”. Ze hield de folder voor mijn neus. Ik kon mijn schouders niet ophalen, want dan zou ik voorover vallen. Maar het zal me echt een worst wezen. Worst is ook lekker, trouwens.
Normaal haar
Nu is ze al een half uur weg. Ze moest ook nog shampoo halen. Ik voelde de keuzestress toen ze haar boodschappenlijstje maakte. “Voor laagjes? Perfecte puntjes? Veerkracht? Volume? Of voor normaal haar?” Wat een flauwekul. Ik was mijn haar met spuug en iedereen die mij aait is helemaal lyrisch: “Ooh, wat is ze zacht!”
Openstaande ramen
Ze mompelde ook nog iets over luchtverfrisser. Daar heb je spul voor, dat heet Ambi Pur. Het nieuwste luchtje in die geurlijn is, hou je vast: openslaande ramen. Hoor je mensen al zeggen:
Schat, doe je het raam even open?
- Nee, ik zet de luchtverfrisser wel aan.
Ik zit achter mijn eigen staart aan, maar jullie slaan echt alles. Het lijkt me reuze vermoeiend om een consumens te zijn. Waarom gaan jullie niet gewoon weer jagen?
Ah, ik hoor voetstappen. Ze stommelt naar boven. Snel van tafel af, dag mensen!
(Het vrouwtje wilde nog even zeggen dat ze met heel veel plezier op deze site heeft geblogd. Ze hoopt dat er blogs bij zaten die jullie hebben vermaakt, verrast of verwonderd. Maar nu moet ze mij aaien. Na 5 weken Viva is het Doutzen-time. Op mijn buikje graag, ja rrr..)
CC foto: privébezit
30 reacties
Het schrijven van een blog namens je huisdier is echt zo 2005 op Hyves. Het kan echt niet meer. Maar oke, het is best grappig. Alleen al dat merkgeroep... Krijg je geld van ze? Al snap ik natuurlijk wel de reclame-onzin.
Eens met de bovenste eerste 2 zinnen.
Mensen die schrijven alsof ze hun huisdier zijn, wekken braakneigingen op. Gatver!
Ik vind het wel grappig. Ik loop dan ook achter...
blijkbaar leef ik nog in het jaar 2005...
Ik ook, want ik vind het wel grappig. Zitten een paar leuke zinspelingen in
vind ik ook, abusu. En op de een of andere manier zie ik het meteen voor me.
Deze blog heeft weinig samenhang en ook geen clou, behalve dan het hinkstapsprong linken naar websites van grote merken.
Wat brengt dit nu op, zo'n blog?
Ik vind m leuk. 'ik was me met spuug...' Hahaha.
Oh, dit is nog erger dan schrijven namens je (ongeboren) baby! Erg niet grappig.
PS: de titel slaat ook nergens op.
De blog heb ik niets mee. Ik heb hier ook wat dingen liggen, geschreven vanuit de kat, alleen bedoelt (toen) om uit te geven als kinderboek.
De foto vind ik dan weer wel leuk.
De blogs met al die reclame vind ik sowieso niet leuk. Alsof we hier op het forum al niet genoeg reclame hebben.
@kalinchey en Poezewoes: ik krijg geen geld voor deze blogs. Ik kon over sommige merken moeilijk schrijven zonder ze te noemen.
Grappig! De reclame's slaan inderdaad echt nergens op. Erg creatief mee omgegaan in je blog :). Als 'consumens' krijg je zoveel -m.i. nutteloze- keuzes voorgeschoteld. Laatst zag ik gesnipperde ham (flinterdun heet het ofzo) in de winkel, want dat is decoratief voor op je broodje, what the hell??! Die kat van jou snapt het. Back to basics!
van bloggende huisdieren moet ik in de regel niets hebben maar deze vind ik leuk. En die foto is goed geschoten :-)
:-) Ik vind hem leuk.
Ik vind hem heel erg leuk! Lachen!
Ik vind het een erg leuk stukje ! Grappig om op deze manier reclame en ons daaruit voortvloeiende consumentengedrag te beschrijven.
Niks mis met deze blog hoor, ik vind hem wel grappig.
Vooral het stukje over de luchtverfrisser.
*ieuw*
mensen die net doen of hun huisdier kan schrijven... Net zo erg als mensen die net doen of hun baby kan schrijven.
Gewoon niet doen.
Ik ben erg 2005! vinhetdanook een leuke blog hoor :-)))
Erg leuk geschreven al is het dan vanuit een huisdier gezien, waar ik normaal gesproken licht onpasselijk van word ;-).
Je hebt het talent om dit in kinderboek-vorm te doen, zoals MV beschreef.
Haha, ik vind het ook een leuk stukje!
Leuk stukje! Het gaat om de boodschap vind ik en die is leuk beschreven vanuit je kat!
Uhh, waarom staat deze blog bij Dilemma?
Dat zijn toch meestal serieuze verhalen van mensen die ergens mee zitten, en daar vervolgens onze mening over willen, die dan vervolgens weer in de viva kan komen?
En via je kat spreken??????
Tja............
Ik vind het leuk om te lezen, terug naar 2005 dan maar! En als het zo dramatisch is om een verhaal in dit perspectief te lezen, dan klik je toch weg na twee alinea's? Dan haal je je schouders op en ga je een andere blog lezen en neem je niet de moeite om hier een reactie te zetten met 'opbouwend' commentaar.. *Snapt het probleem niet*
Wat een kattige reacties zeg.
Bedankt voor het leesplezier!
Doutzen rocks!
Ha, ha, grappig! Kern van de blog is duidelijk en oh zo waar... Het kan een kat geen moer schelen al die verschillende merken of smaakjes. Geef hem z'n hele leven elke dag hetzelfde en hij is al lang blij. Alleen wij mensen doen zo moeilijk.
Doutzen poes, leuk geschreven! Voor mij zijn Elly en Doutzen de winnaars! Zal nu even mijn stem uitbrengen...
Leuke foto, leuke naam (Doutzen Poes) en het woord ´catlog´ is leuk gevonden. Ik heb alleen het stuk zelf niet gelezen, hoor.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren