Ook op Viva.nl

Hart

De hele week aan volkoren pasta en zilvervliesrijst

Ik kan het! Toch?

Ik sta niet bepaald bekend als een keukenprinses. Toch heb ik deze week maar liefst vier keer voor mezelf gekookt. Oké, eigenlijk drie keer, want één keer warmde ik iets op van de vorige avond. Voor mij is dit heel wat.

Koolhydraten
Op het gebied van hardlopen kun je me alles wijs maken, en ik heb mij laten vertellen dat je koolhydraatrijk voedsel moet eten voor het sporten. De hele week heb ik dus aan de volkoren pasta en zilvervliesrijst gezeten, uiteraard met voldoende groente erbij. Aan mijn voeding kan het in ieder geval niet liggen.

Ik wil geluk
Toch heb ik zondag ook geluk nodig om mijn doel te behalen. Mijn benen moeten niet zwaar voelen, mijn scheenbenen moet niet pijn gaan doen, het moet niet te warm zijn, de mensen bij de waterposten moeten het bekertje goed aangeven en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Zo klaar als ik kan zijn
Deze week heb ik niet meer zoveel gedaan, na de vijftien kilometer van twee weken geleden eigenlijk al niet meer. Ik loop vooral steeds wat kleinere stukjes. Vorige week zaterdag heb ik mezelf helemaal stuk gelopen, na achttien minuten kon ik niet meer!

Ik was veel te hard van start gegaan, een goed leermoment dus. Afgelopen woensdag heb ik nog een laatste keer met de groep getraind, dit ging gelukkig weer helemaal goed. Een hoog tempo en na drie kwartier was ik nog helemaal fit.

Dat heb ik dus iedere keer; per dag kan het enorm verschillen hoe lekker ik loop. Hopelijk is zondag een goede dag.

Maar mijn outfit ligt klaar, mijn schoenen staan te wachten, mijn Micoach en Ipod zijn opgeladen. Ik ben zo klaar als ik kan zijn voor de 16,1 km binnen anderhalf uur.

Succes!
Als laatste wil ik iedereen die de Dam tot Dam gaat lopen heel veel succes wensen, in het bijzonder mijn teamgenootjes en mijn vriendinnen Paula en Hellena.

Aanstaande maandag komt mijn laatste (terugblik)blog online. Ik zal dan laten weten hoe de Dam tot Dam is verlopen!

CC foto: norwichnuts dot