week 37 | 19.09.10 | 13:59 | Eten & drinken |gastbloggers |Meryem |Ontwikkeling |Psyche | Door MeryemS

De eerste keer

Het duurde even maar hij is er, de laatste blog. Net als de ramadan was het voorbij voor ik er erg in had.

De tijd vloog om
In het begin lijkt een maand heel erg lang maar voor je het weet breekt de laatste nachtelijke eetpartij aan en niet heel veel later tik je je laatste woord erover in een Word document. Het was een fijne ramadan vol eerste ervaringen. De eerste keer dat ik vastte als getrouwde vrouw was erg fijn, samen de honger doorstaan is toch beter dan in je eentje. Met als enige nadeel dat ik voor het eerst in mijn leven ben aangekomen tijdens de ramadan, dat krijg je met een liefde die een lichte Snickersverslaving heeft. Die extra ramadankilo’s zijn hopelijk een eerste en laatste ervaring.

Zonder mama
De eerste keer ramadan zonder mijn moeder in de buurt was ook een minpunt van de afgelopen tijd. Niet alleen vanwege al het gebrek aan lekkers waarmee ze in voorgaande jaren mijn vriezer vulde, maar vooral vanwege de gezelligheid. Want uiteindelijk draait de ramadan voor mij vooral om het samenzijn met de mensen waar je van houdt, tijd doorbrengen met familie en vrienden, samen ’s nachts slaapwandelend wat eten en na zonondergang genieten van het eten dat op tafel staat.

Bezinning
Natuurlijk is niet alleen eten belangrijk maar bezinning speelt voor mij ook grote rol tijdens het vasten. Vooral dit jaar. Net afgestudeerd, op zoek naar een baan, niet echt weten wat ik wil doen en niet genoeg werkervaring voor de dingen die ik graag wil doen, ga zo maar door. Gelukkig heb ik net gehoord dat ik maandag werk heb, werk inderdaad, geen droombaan, niet iets waarvoor ik heb gestudeerd en ook behoorlijk onder mijn opleidingsniveau. Economische crisis hè?

Alles komt goed
Nog gelukkiger ben ik met de mensen in mijn leven die me de afgelopen maand constant moed hebben ingesproken. Dat ik geen mislukkeling ben na 83 sollicitatiebrieven in een maand en net zoveel afwijzingen. Dat mijn tijd echt nog wel komt. De leuke reacties op mijn blogs. Alle duwtjes in de rug die leidden tot MeLoveCupcakes. Dat het allemaal goed komt.

Bedankt allemaal
En iedereen had gelijk. Dat was mijn bezinning, beseffen dat ik het lang niet zo slecht doe en leren om geduld te hebben. Mijn tijd komt nog wel, de duik is al genomen nu alleen geduldig afwachten tot het tij keert. Voor nu rest mij niets anders dan afscheid te nemen, iedereen te bedanken voor het lezen van mijn woorden én linea recta naar de sportschool te gaan.

CC foto: privebezitdot