Ontboezemingen
Vijf kale koppen met een glimmend feesthoedje. Een humoristisch drama over borstkanker. Voor mij hoeft het niet, met die gedachte ging ik de zaal in.
Waar ik eerst een fascinatie had voor verhalen over borstkanker, ben ik nu altijd een beetje sceptisch.Voor Viva ben ik naar de première voor het toneelstuk Ontboezemingen geweest. Vooraf benauwde het me, want een feestje rondom een toneelstuk over borstkanker betekent voor mij één ding: ‘lotgenoten’.
Lotgenoten
Ik ga ‘lotgenoten’ meestal uit de weg. Ik vind het niet prettig. Waarom weet ik niet. Als we op gelijke lijn liggen vind ik het prima, maar de meeste oudere dames roepen in koor: ‘Zo jong nog!’ en kijken meelijwekkend.
Ik heb zelfs een keer in het ziekenhuis gelegen met een aantal oudere dames waarvan er twee palliatieve chemo ondergingen en de hele boel onderkotsten, maar toch hadden ze het zo te doen met mij: ‘Ja kind, ik heb mijn leven gehad, maar jij’, zo sneu. Vervolgens ook nog eens drie verpleegsters aan m’n bed om over ‘uitzaaiing’ en de toekomst te praten. JA HALLO, ik lig hier verdomme toch niet dood te gaan!
Confrontatie
In het begin werd ik er vooral boos om en vond ik het maar onzin, maar eigenlijk was ik gewoon bang voor de confrontaties, de typetjes. En dat is precies waar ontboezemingen over gaat. Vijf verschillende vrouwen die allemaal een type belichamen. Al na vijf minuten herkende ik mezelf in zeker drie van de types. Ik moest erom lachen, maar schaamde me soms als ik eraan dacht dat ik ook zo m’n nukken heb.
Ontboezemingen is voorgekomen uit interviews met kankerpatiënten en daar zijn de karakters uit voorgekomen. Het schetst een aantal verhalen over wat borstkanker voor innerlijke strubbelingen met zich meebrengt. Hoe je jezelf soms in de weg kunt zitten. Het gaat over die typische situaties waar je in terecht kan komen. Het is herkenbaar voor vrouwen met borstkanker en begrijpelijk voor anderen.
Één van de acht
Een humoristisch drama over borstkanker, het kan! Ik heb geleerd dat niet alleen ik 1 van de 8 ben, maar dat er heel veel 1’tjes zijn. Vrouwen (en mannen!) die de ziekte ook op hun manier beleven. Ik voel er met veel geen band, maar dat hoeft ook niet. Het hebben van borstkanker maakt niet direct dat je elkaar begrijpt, maar door naar elkaar te luisteren kun je wel een hoop van elkaar leren.
Één van die plekken waar dat kan is bij De Amazones. Als je vragen hebt of gewoon je verhaal kwijt wil, dan kun je daar terecht.
cc foto: privébezit


















6 reacties
Heey Wendy, ik herkende het plaatje van deze blog eerst helemaal niet als een blog van jou! terwijl ik er juist extra op let. Wat schrijf je er veel! Heel goed gedaan weer, vooral super ook, dat je de confrontatie toch bent aangegaan. Het lijkt me erg moeilijk, het medelijden van andere kankerpatiënten, want het is zo waar, het hebben van kanker betekent niet dat je er ook aan dood zal gaan.
Daar sluit ik me ook bij aan en ik citeer ''dat je kanker hebt wil niet zeggen dat je er altijd aan dood zult gaan.Je kunt er ook van genezen.Natuurlijk heb je ook gevallen die het niet halen.Maar waar
het mij om gaat is het principe.Ik vind het erg moedig van je dat je de
confrontatie aan bent gegaan en dat viel niet mee.Maar petje af!Enne
blijf alsjeblieft bloggen!Ik vind je blogs namelijk erg super.Wens je
verder het beste toe en hoop snel weer van je te horen.
Ik heb vandaag de kaartjes voor deze voorstelling besteld. Jouw blog maakte dat ik hem wilde zien. Een goede vriendin, die borstkanker heeft gehad, gaat met me mee. Ik ben benieuwd!
Hoi Wendy,
Kom ik op de site van de viva, zie ik een foto van een meisje ik denk he die ken ik!
En wat heb jij een periode achter de rug zeg.
Ik vind het ongelooflijk moedig van je dat je het hier allemaal opschrijft!
Ben er eigenlijk een beetje stil van, het laat me niet los...
Ik heb bijna al je stukken gelezen, je schrijft heel goed wendy!
Ik wens je alle goeds, wie weet spreken we elkaar nog wel eens.
Heel veel liefs van Elise (basisschool...)
Wendy,ik sluit me ook bij eliesje aan.Ze zegt veel goede dingen.Ik hoop je ook snel weer te kunnen spreken.
@ Monique: fijn om te horen. Ik hoop dat jullie een fijne avond hebben en dat jullie het ook een mooie voorstelling vinden. Ik ben er nog steeds een beetje verbaasd over, want normaal moet ik er niets van hebben, maar deze vond ik tof.
@Eliesje: Hoi wat leuk om je hier tegen te komen! Groep 8 bij juf J.
Mja ik had nooit gedacht dat het zo zou lopen toen we elkaar spraken op de reunie.
Bedankt voor je compliment en natuurlijk ook alle goeds terug.
We spreken elkaar vast nog wel, het blijft een dorp he ;)!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren