Klein zijn is niet altijd fijn (+ filmpje)
In de supermarkt iets pakken uit het bovenste schap, geld pinnen en zoenen met een lange man… dat gaat allemaal een stuk lastiger als je (heel) klein bent. Maar hoe is het eigenlijk om zo klein te zijn?
Grotemensenwereld
Ik ben zelf geen reus, maar over het algemeen ben ik overal groot genoeg voor. Ik had er eigenlijk nog nooit over nagedacht hoe het is om écht klein te zijn. In Viva 47 staat het verhaal van Lianne (22). Zij heeft achondroplasie en is daardoor 1.35 meter lang.
Stalen gezicht
“‘Kabouter, moet jij niet terug naar je paddenstoel’, ’Kan iemand Sneeuwwitje vertellen dat ze een dwerg kwijt is?’, ‘Mag jij wel alleen over straat, ukkie?’”. Lianne is alle grapjes meer dan zat. “De hele tijd word ik aangestaard, nageroepen en uitgelachen. Meestal zet ik een stalen gezicht op, ze hoeven niet te weten dat het me kwetst.”
Obstakels
Sinds een tijdje woont ze op zichzelf, in een huis zonder aanpassingen. “Van kasten gebruik ik eigenlijk alleen de onderste planken. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat ik de helft van mijn huis niet gebruik.” De meest vanzelfsprekende dingen zijn voor Lianne grote obstakels. Pinautomaten zijn net iets te hoog, bij de snackbar zien ze haar niet als het druk is en boodschappen doen is ook geen lolletje. “Ik heb lang niet altijd zin om mensen te vragen of ze iets voor me willen pakken. Ik koop daardoor wel eens maanden alleen het huismerk.”Maar klein zijn is soms ook well fijn: Lianne kon heel lang gratis naar pretparken en wurmt zich zo door mensenmassa’s heen in een overvolle trein.
Was ik maar wat groter…
Lianne heeft overwogen om haar benen te laten verlengen, maar heeft toch besloten het niet te doen. Het zou haar tien centimeter langer maken.Maar het zou twee tot drie jaar duren voordat ze die lengte heeft en is gerevalideerd van alle zware operaties. “Dat is het me niet waard, het leven is al zo kort. Maar… als ik een wens zou mogen doen, zou ik wel degelijk wensen dat ik een doorsnee lengte had. Het zou mijn leven een stuk makkelijker maken.”
Eventjes klein
Ik ging een middag door het leven als iemand van 1.35 meter lang. Ik zal natuurlijk nooit weten hoe het écht is om zo klein te zijn, maar ik botste wel tegen een aantal ’grote’ problemen op…
5 reacties
Leuk onderwerp, maar het filmpje heeft nogal een groep-3/klokhuis-niveau
filmpje is niet geweldig, maar mijn moeder is 1.47. ook niet echt groot. maar die lijkt er niet eens zoveel last van te hebben. Vragen doet ze mensen toch altijd al, (over alles)
Alleen vroeger vond ik het zelf vervelend, werd ik aangesproken ipv moeders. :p
Maar we leven nu eenmaal in een "grote"mensen wereld. Ik met 1.70 kan niet eens overal bij.
Waarom niet een écht klein mens gevraagd voor het filmpje? Dit is een beetje raar.
Ik denk dat het grope verschil met een klein uitgevallen gezond mens en iemand met achondroplasie het uiterlijk is. Je bent niet alleen klein, maar je uiterlijk is ook een beetje vervormd. En dat zorgt denk ik juist voor de vervelende blikken. Je valt veel meer op. Ik doe eigelijk altijd mn best om iemand recht aan te kijken en te glimlachen. dat doe ik bij "anderen" ook, maar ik maak er geen probleem van. Ik denk dat veel mensen bang zijn juist iemand te kwetsen en daarom hun hoofd wegdraaien etc. Wat natuurlijk juist kwetst.
Jammer dat jullie Lianne niet zelf gevraagd hebben.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren