Boekenclub: Met de Franse slag
De zomer komt eraan, en wat is er fijner dan met een boek in het zonnetje zitten? Het is weer tijd voor Viva’s Boekenclub! Deze maand recenseren we een heerlijke humoristische roman: Met de Franse slag van Julia Stagg.
Engelsen kunnen wel degelijk koken
De Britse Julia Stagg studeerde Engels en heeft de hele wereld rondgereisd. Nu woont ze in Zuid-Frankrijk, aan de voet van de Pyreneeën. Ze runt daar een kleine herberg en probeert de Fransen ervan te overtuigen dat de Engelsen wel degelijk kunnen koken.
Gastronomische ramp
Met de Franse slag is uit het leven gegrepen, want ook hier wordt een auberge overgenomen door een Engels echtpaar.
De Franse bevolking van het dorpje Fogas is van slag. Dit wordt een gastronomische ramp, ze weten het zeker. Iedereen weet immers dat Engelsen niet kunnen koken – op Jamio Le Vert na, maar hij is de uitzondering die de regel bevestigt.
Miljoenen muizenkeutels
Burgemeester Serge Papon belegt een spoedberaad om de nieuwe herbergiers Lorna en Paul Webster het leven zuur te maken, nog voordat ze hun eerste pastis hebben geserveerd. Maar niet iedereen is gecharmeerd van de vertragingstactieken van de burgemeester. Ondertussen hebben Lorna en Paul zo hun eigen problemen, waaronder een ernstig lekkend dak, miljoenen muizenkeutels en hun matige beheersing van de Franse taal. Kortom, er moet nog heel wat gebeuren voordat er überhaupt gekookt kan worden.
Doe mee!
Zin om je te verliezen in dit verhaal over een pittoresk Frans dorpje? Wij selecteren uit alle deelnemers aan de Boekenclub een aantal lezeressen die het boek thuisgestuurd krijgen. Na enkele weken vragen wij jou om een korte recensie te schrijven en het boek een cijfer te geven. Begin volgende maand vind je een samenvatting van deze reacties op Viva.nl.
PS: De Boekenclub heeft een vast panel. Je hoeft je maar één keer aan te melden voor de Boekenclub, daarna kom je iedere editie van de Boekenclub in aanmerking voor het schrijven van een recensie! Vergeet vooral niet je favoriete genre(s) aan te vinken, op deze manier lees je altijd een boek dat bij je past.
© Beeld: The house of books


















8 reacties
Het is een menselijk boek met een positieve inhoud, zonder dat het een liefdesroman is.
Ik vond de scene dat de burgemeester aan tafel werd uitgenodigd, omdat z'n vrouw was overleden goed. Verder was ook de beschrijving van de situering van het kleine dorpje
goed getroffen.
Het meest indentificeerde ik mij met Lorna, waarschijnlijk en vrouw en dol op koken.
Het is onderhoudend geschreven en leest heel erg vlot.
Volgens mij zal het niet een echte beststeller worden, maar het is een leuk boek voor op reis of gewoon voor wat ontspanning. Ik geef het dan ook een 7.
Ik vond het een erg leuk boek; leest makkelijk weg, onderhoudend en humoristisch geschreven. Ik las het tijdens de vakantie en daar is het ook een uitermate geschikt boek voor. Ontspannend en het vereist niet te veel concentratie.
Ik vond de scenes waarin Jacques voorkwam erg grappig en dan vooral die waarin hij in het vuur blies en de burgemeester in brand stak.
Ik identificeer mij het meest met de alleenstaande moeder Stephanie. Haar vrijgevochten natuur en optimisme spreken me erg aan.
Je kunt niet echt van een spanningsboog spreken in dit boek, al is het wel even "spannend" wanneer uit zal komen hoe de stier op de belangrijke avond van de gemeenteraad los is gebroken.
Ik zou het boek zeker aanraden (vooral aan vrouwen in de leeftijd van 25-50 jaar), het ligt al klaar om uit te lenen aan mijn zus. Maar ook mijn man (hoewel ik het als een echt vrouwenboek zou typeren) heeft het gelezen, toen zijn boeken uitwaren en vond het erg vermakelijk.
Ik verwacht niet dat dit een bestseller wordt, maar het wel goed zal doen op de tafel in de boekhandel als het zo'n 10 euro kost.
Ik geef het boek een 8.
Met de Franse slag is een ongecompliceerd boek. Het gaat eigenlijk nergens echt de diepte in.
Door de hoeveelheid personages die in het boek genoemd worden, soms voornaam, soms achternaam, vond ik het boek erg hak op de tak. Wellicht komt dit ook door het gebrek aan witte regels.
De scene waarbij de ontmoeting tussen Paul en Christian plaatsvindt en wanneer er voor beide partijen veel duidelijkheid geschapen wordt over de situatie die is ontstaan vond ik één van de leukste scènes.
Ik kan mij het meest identificeren met Stephanie, maar dit komt omdat haar personage een van de weinige personages is die uitgediept wordt.
Ik kon het boek niet in één keer uitlezen, wat eigenlijk geen probleem zou moeten zijn bij zo'n luchtig boek. Van een spanningsboog kan ik niet echt spreken. Vaak gebeurde er iets wat twee pagina's erna alweer opgelost werd.
Het boek is te luchtig naar mijn smaak. Ik leer de personages in een boek graag kennen en dat was niet echt mogelijk. Alle personen hebben in ieder geval één scene in het boek gekregen, maar het leek alsof de schrijfster vooral gevat wilde schrijven en daarom geen rekening heeft gehouden met het verhaal achter het persoon.
Ik zou het boek aanraden aan vrouwen die houden van chick flicks. De stijl van het boek komt voor mij gevoel erg in de buurt van dat genre.
Dit boek wordt geen bestseller, maar of het een flop wordt kan ik niet voorspellen. Als hij de stempel vakantieboek gekregen zou hebben, inclusief bijpassende prijs van 12,50, dan zou ik er waarschijnlijk meer mensen over gehoord hebben.
Ik geef het boek een 6. Ik vind de schrijfstijl niet prettig, erg hak op de tak. Omdat het boek nergens de diepte in gaat (niet in verhaal, niet in personage) heeft het mij nergens echt kunnen pakken.
Desondanks is het verhaal vermakelijk, een boek voor bij het zwembad.
De scène in het boek waarin Paul en Lorna de Auberge weer zien nadat ze het gekocht hebben en het in vervallen staat is overgedragen vind ik een goede, omdat je je voor kunt stellen dat als je net zoiets gekocht hebt, je niet blij bent met wat je aantreft.
Stephanie is het personage waar ik, of je, je het meest mee kan identificeren omdat het personage het meest de diepte ingaat. Je kunt met haar meeleven en de moeders van nu kunnen zich extra in haar inleven.
Een echte spanningsboog in het boek is er niet, ik zit niet 'op het puntje van mijn stoel' omdat ik een scène zo spannend vind.
Met de Franse slag is vlot geschreven, afwisselend met directe conversaties en gedachtegangen.
Het boek zou ik aanraden aan vrouwen of jonge meiden die in de vakantie even een boek tussendoor willen lezen.
Wat mij tegenviel aan het boek, zijn de hoeveelheden aan personages die je geïntroduceerd krijgt aan het begin. Ik moest erg hard nadenken om weer terug te halen wie nou wie is en dat haalt me al uit het verhaal van het boek, wat ik erg jammer vind.
Dit boek zal naar mijn mening geen bestseller worden, ik vind het niet bijzonder genoeg om voor veel mensen interessant te zijn. Het is 'gewoon' een roman, zonder bijzondere elementen of schrijfstijl.
Het boek geef ik het cijfer 6: voldoende, maar niet bijzonder.
1. Welke scene in het boek spreekt je het meest aan?
Wanneer het stel aankomt bij het door hun gekochte object en zich hierbij eens stevig op het hoofd krabt. Je ziet het zo voor je gebeuren door al die programma's als 'Het roer om' waarbij je je afvraagt waar die mensen in hemelsnaam aan begonnen zijn zonder goed op de hoogte te zijn van de plaatselijke regelgeving en er goedmoedig maar onwaarschijnlijk naïef uitzien met een woordenboek onder de arm.
2. Met welk personage kun jij je het meest identificeren en waarom?
Met Lorna vrees ik, omdat zij is beschreven als een zorgzaam persoon die overal het beste van probeert te maken hoeveel tegenslagen er ook zijn.
Liever zou ik hierop als antwoord 'Stephanie' geven, omdat dit een leuk uitgewerkt personage is met een pittig karakter en prachtig woest krullend rood haar.
3. Hoe vind je de spanningsboog in het boek?
Door de verhaallijnen en alle opgevoerde personages neemt de kracht van de rode lijn af en daarbij weet je vanaf het begin dat het toch wel goed gaat komen.
4. Hoe vind je dat het geschreven is?
Vol verwachtig sloeg ik de roman open en begon te lezen. Helaas moest ik verschillende malen terug bladeren om de bij mij ontstane persoonsverwarring te verduidelijken: in de eerste zeven bladzijden werden evenzoveel personages geïntroduceerd en de daaropvolgende tien bladzijden kwamen er nog eens vijf bij. Naarmate het verhaal vorderde toverde de schrijfster er nog een stuk of vijf tevoorschijn die al dan niet een stempel op de vorderingen in het geheel drukten. Desondanks was het avontuur redelijk te volgen, met levendig beschreven hoofd- en bijfiguren. De schrijfster nam me mee naar een afgelegen dorp met trotse en enkele koppige inwoners met soms merkwaardige gedachtenkronkels, schetste een mooi beeld van de omgeving en het geweld der natuur en gooide er hier en daar als toetje nog wat extreem flauwe humor in.
5. Zou je het boek aanraden, aan wie en waarom?
Het is een aardig boek om te lezen in een ligstoel aan het strand, maar ik zou het vooral aanraden aan onnozele zielen die plannen hebben een min of meer vervallen kasteel of iets dergelijks in Frankrijk aan te schaffen en voornemens zijn hier een vijfsterrenhotel van te maken.
6. Wat denk je? Bestseller of flop?
Nou, zeker geen bestseller, maar een flop toch ook weer niet.
7. Geef je mening over het boek in 3 regels:
Het verhaal, geschreven door een dappere Engelse die met haar 'usband een auberge in la douce France is gaan bestieren gaat, quelle surprise, over een echtpaar dat, zonder zich al te uitvoerig te verdiepen in de plaatselijke regelgeving alsook de Franse taal, een herberg koopt en voor behoorlijk wat tegenwerking komt te staan. Het einde komt op mij over alsof de schrijfster zich er iets te gemakkelijk vanaf wilde maken, even in dezelfde flauwe humor als zij dient te gebruiken: 'met de Franse slag' gedaan. Jammer dat het nog wat losse eindjes bevat, maar de liefhebber dezes roman dient niet te wanhopen, zo staat aangegeven op die hartverwarmende kaft met vrolijke bloemetjes, volgend jaar ligt deel twee in de schappen.
8. Welk cijfer geef je het boek? (1-10)
Een 7, vanwege de kleurrijk beschreven personages.
1. De scene dat ze bij het huis aankomen en daar achter de werkelijke staat van het huis komen.
Mij zou dan de moed in de schoenen zakken.
2.-
3. Doordat alles uitgebreid beschreven wordt, gaat de snelheid uit het boek. Dat is jammer.
4. De manier van schrijven spreekt mij niet zo erg aan. Ik vind sommige stukken erg langdradig. Stukken die in de echte tijd misschien een paar minuten duren, worden naar mijn idee erg uitgebreid beschreven.
5. Ik zou het zeker aanraden aan mensen die een boek zoeken wat makkelijk weg leest. Voor in de trein of een ontspannen avond op de bank.
6. Ik denk niet dat het boek een heel groot succes gaat worden. Maar ook geen flop.
7. Het is een boek wat makkelijk wegleest. Het gaat over een Engels stel wat een herberg wil overnemen in een klein Frans dorpje bij de Pyreneeën. Een aantal dorpsbewoners zijn het daar niet mee eens en onderneemt actie.
8. Ik geef het boek een 6. Het is een oké boek. Leuk om te lezen, maar niet heel erg hoogstaand.
Welke scene in het boek spreekt je het meest aan?
Ik vond de omschrijving van het dorpje in Frankrijk heel mooi. Door die zeer goede omschrijving kon ik het dorp me helemaal voorstellen en kon ik wegdromen in het boek.
Met welk personage kun jij je het meest identificeren en waarom?
Met Lorna. Zowel haar als mijn passie is koken en anderen van je kookkunsten te laten genieten
Hoe vind je de spanningsboog in het boek?
Er was naar mijn mening niet echt een spanningsboog in het boek. Er gebeuren namelijk geen hele spannende dingen.
Hoe vind je dat het geschreven is?
Het boek leest lekker weg en is ideaal voor in de trein, bus of voor het slapen.
Zou je het boek aanraden, aan wie en waarom?
Aan vrouwen die graag chicklets lezen.
Wat denk je? Bestseller of flop?
Ik denk dat het boek geen bestseller en flop zal worden, maar ergens in het midden.
Geef je mening over het boek in 3 regels:
Een boek dat lekker wegleest en ontspannend is.
Welke cijfer geef je het boek? (1-10)
7
Welke scene in het boek spreekt je het meest aan?
Met welk personage kun jij je het meest identificeren en waarom?
Hoe vind je de spanningsboog in het boek?
Hoe vind je dat het geschreven is?
Zou je het boek aanraden, aan wie en waarom?
Wat denk je? Bestseller of flop?
Geef je mening over het boek in 3 regels:
Welke cijfer geef je het boek? (1-10)
De leukste scene vind ik dat we er op het laatst achterkomen dat Jacques allang overleden is, maar alleen zijn vrouw en Chloé hem kunnen zien.
Eerlijk gezegt is er geen personage waarmee ik me kan identificeren.
De spanningsboog kon ik niet vinden in dit verhaal, misschien heel even als we kijken naar de situatie als er een inspectie gehouden wordt, maar echte spanning zit er niet in voor mij.
Het verhaal is lekker vlot geschreven, heel vrolijk en makkelijk te volgen, alleen kon ik moeilijk alle namen volgen in het begin van het verhaal, ik raakte een beetje in de war van wie wie is. Maar ik dacht dat er meer over de engelse in zou voor komen, uiteindelijk hebben we alleen over de dorpsgenoten gelezen, jammer.
Ik zal het boek aanraden aan mensen, dat heb ik trouwens al gedaan, ik heb nederlandse vriendinnen die op het franse platteland wonen en aan familie.
Het boek vind ik geen bestseller, ook geen flop. Het is een leuk vlot verhaal, dat makkelijk te lezen valt en met soms wat langdradige scenes, maar leuk om tussendoor te lezen.
Het verhaal heeft inderdaad kenmerken van een klein fransdorp waar iedereen op elkaar let. Ik kon het makkelijk lezen, ondanks de vele namen van de personages die er in voorkomen. En het heeft een heel vrolijk en menselijk einde.
Mijn cijfer voor dit boek is een 7.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren