Zijn weefstroken écht nodig?
Vorige maand heb ik mijn rijbewijs moeten verlengen. Een heuglijk, doch confronterend moment. Ik ben tien jaar bestuurder, wat zoveel wil zeggen als vet oud.
Hoe dan ook, in mijn eerste decennium als automobilist heb ik me kapot geërgerd aan verschillende verkeersfenomen, waarvan de weefstrook met stip het lijstje aanvoert.
Vliegende auto’s
Tuurlijk, er zijn in het verkeer duizenden legitieme redenen om je kapot te ergeren. Klevers, slakken, aso’s, files, wegwerkzaamheden, hobbels in de weg en treinen die wel snel voorbijrazen. Maar dat zijn dingen die voortkomen uit acties van domme weggebruikers, betere plannen, het weer of een ongeluk. Weefstroken- en verkeerspleinen met drie banen, ook zoiets- zijn bedácht. Door mensen die daarvoor betaald hebben gekregen. Mensen die denken dat ik me veiliger voel in de auto als ik moet in- of uitvoegen terwijl andere auto’s me aan alle kanten met 120 voorbij vliegen. Think again.
Balletje-balletje
Er is één weefstrook in het bijzonder die me de adem beneemt. Hij ligt bij knooppunt Hoevelaken en is, ruim genomen, drie meter lang. Denk je nu: ‘He, Hoevelaken, daar staan toch altijd files?’. Yep. En ik weet wel waarom: zo’n tweehonderd auto’s per minuut worden daar op die drie meter weefstrook heen en weer geschoven, alsof er een soort levend balletje-balletje plaatsvindt.
Startblokken
Als ik de weefstrook bij Hoevelaken nader, begint mijn hart te bonken, zet ik mijn medepassagiers in de startblokken en roep ik vragend: ‘Kan ik? Nu? Kan ik al?’. Natuurlijk kan ik nooit. Want er rijdt altijd een auto naast me die naar links moet, waar ik naar rechts wil. Dus rem ik af, terwijl de automobilist naast me dat ook doet. En net als hij weer gas geeft, krijg ik hetzelfde idee. Met als gevolg dat ik met ruim 100 kilometer per uur mijn autootje op het laatste vrije stukje weefstrook knal. En hard op de rem moet voor de scherpe bocht die de bedenkers van dit stukje snelweg aan het eind van die strook hebben gemaakt.
Verkeerskunstwerkjes
Gelukkig hoef ik maar zelden met de auto in de buurt van Hoevelaken te zijn. Met als gevolg dat ik ook niet echt kan oefenen op dit stukje snelweg voor gevorderden. Mijn vraag aan de bedenkers van dit soort verkeerskunstwerkjes: kan het niet anders? Ik stel voor dat we gewoon wat meer afritten in die bocht gaan aanleggen. Van mijn belastinggeld ja. Zo’n mini-weefstrook beneemt me namelijk het rijplezier. En dat kan nooit de bedoeling zijn.
2 reacties
Jaaa! Dat knooppunt daar probeer ik ook altijd te vermijden. Laatst kon ik niet anders dan bij Leusden de snelweg opgaan en dus moest ik ook weer langs dat knooppunt. ik voelde meteen die spanning weer. En werkelijk altijd komen daar auto's naast me rijden. Die keer dat ik een vrachtwagen schuin achter me had, was doodeng. Zo'n kort stukje maar...
Haha, ja, net toen ik dit stuk had getypt kwam ik erachter dat er rond Schiphol nog zo'n gevalletje is. Vanwege werk en regenbuien heb ik die de laatste weken ook vaak moeten nemen. De hel, echt waar. Maar via facebook ontdekte inderdaad al dat ik niet de enige was met dit probleem. Dat voelt in ieder geval alweer minder eenzaam. :)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren