Hartelijk bedankt voor de aanranding

Zo herkenbaar!

How ik was nog niet klaar :P Ik zit nu ook te denken wat voor stoers ik allemaal uit zou brengen, maar ik ken mezelf... En zou hetzelfde hebben gedaan als jij vrees ik :(

Nou moet je me niet kwalijk nemen, maar hoe kon die man bij je knie met zijn hand als jullie allebei stonden?

Daar bedoel ik overigens niet mee dat ik verhaal niet geloof en ik vind het hartstikke rot voor je, maar vroeg het me gewoon even af. Het lijkt me namelijk dat ie daar toch moeite voor heeft moeten doen en vraag me dan altijd af of er nou niemand is die zoiets ziet en degene die het overkomt kan helpen of zo....

Herkenbaar! Tegenwoordig ben ik hier voornamelijk tijdens uitgaan op berekend en kan ik een goed verbaal protest leveren. Aan het lichamelijk protest wordt nog gewerkt, de eerst volgende krijgt een stomp in z'n gezicht.

@Ernie: Nu ik erover nadenk levert het inderdaad een vreemd tafereel op als je de klassieke man-vrouwverhouding in je hoofd hebt (man 1.80m, vrouw 1.60m). In dit geval was het andersom. Groot meisje versus klein mannetje. Hij hoefde in ieder geval niet te bukken om bij mijn knie te kunnen.

En om meteen nog maar een misverstand voor te zijn: het voorval en het schrijven van de blog geschiedden op maandag. Ik ben niet zo gek om tijdens de moesson een kort jurkje te dragen :)

Mag dat niet dan, wat hij deed?

Groot meisje, kleine viespeuk. Allebei staand. Mocht er onverhoopt ooit een volgende keer komen dan adviseer ik een knietje.
Gewoon met volle kracht, vooral niet inhouden.

Wat een hufters bestaan er toch eigenlijk op deze wereld!

Ik zou dat denk ik niet durven, een knietje... Maar het zou eigenlijk moeten!

Herkenbaar, al ging mijn aanrander een stapje verder. Ik was te druk met zijn handen van mijn lijf te houden, en achteraf baalde ik ook als een stekker dat ik hem geen knietje had gegeven. Het kwam gewoon niet in me op op het moment supreme... (Maar gelukkig was mijn verweer al genoeg voor hem om ervandoor te gaan)

Wat een leuk stukje en goed geschreven! Het voorval is triest, wat denkt die engerd wel niet, bah! Maar ik moest echt hardop lachen om je laatste alinea hahaa...

@Willem: Tenzij de man Ashton Kutcher heet mag hij dat niet nee.

@Donkeyshot: Het was inderdaad wel een uitgelezen kans om eens een genadeloos knietje te geven. Nooit gedaan, en weet niet of ik het ooit zal durven. Daar moet je wel ballen voor hebben!

@Scarlet: Oef dat klinkt als een penibele situatie. Gelukkig liep het met een sisser af! Het bleef hier bij een laf handje op mijn been.

@Freemind: Dankje :) Ik til er niet zo zwaar aan, maar een prettige situatie was het natuurlijk niet.

bah,walgelijk zulke kerels.. menen zich alles te kunnen permiteren.
Ik had hem in zijn gezicht geslagen.Heb het ook ooit in echt gedaan.
jochie meende even mijn rok omhoog te moeten trekken in een volle discotheek..Ik draaide me om en sloeg hem voel in zijn gezicht. als afkoeling gooide ik de inhoud van mijn glas erachter aan..

Ik bedoel natuurlijk vol in zijn gezicht..

Oh nee, ik zou hem meteen verbaal en misschien ook wel fysiek terechtwijzen! Denk daar geen seconde over na. Heb het één keer gehad in een café. Die l*l greep ook ineens mijn been- ja hállo?! Dát doen we niet! Nee, ik kan heel bot zijn. Iemand zit pas aan me als ik het wil en anders niet.
Goeie van lichtbron, vol in het gezicht hehehe:)

wat een nare engerd!! kun je je echt boos over maken hè? Ik had een keer dat ik na het uitgaan naar huis liep en op een gegeven moment kwam er iemand beetje schuin achter mij lopen en hij bleef maar tegen me aan praten (ik dacht die is dronken..), op een gegeven moment ging ik linksaf en zei hij: "oh wacht nog even, ik kom bijna" En op dat moment zie ik dus dat ie al die tijd met z'n piemel in z'n hand had gelopen!!
Alles wat ik op dat moment uit kon brengen was: "gast, doe normaal!" gelukkig liet hij me verder met rust, maar vond het zó irritant ook na afloop dat ik niet meer had gezegd of gedaan....

Ik heb de ervaring dat verbaal geweld beter werkt dan fysiek geweld. Keihard gillen werkte beter dan een knietje. Dat wekt namelijk de medemens. Soms.

voor mij ook helaas herkenbaar. Ook in een trein, ik werd heel boos en ging in de aanval (jarenlang op judo gezeten) want niemand, maar dan ook niemand heeft het recht mij aan te raken als ik er niet om vraag.
Uiteindelijk kwam er personeel, vanwege het harde schreeuwen, en hebben mij(!!) meegenomen. Uiteindelijk politie en alles erbij. Maar meneer kon gewoon de trein uitstappen.

Invicible,ik was ook best wel tevreden over mezelf..
gelukkig niet de disco uitgezet.

Waarom moet je ballen hebben om een knietje te durven geven?

Toen ik een jaar of 13 14 was woonde ik in een klein dorpje met de bushalte vlak buiten het dorp, waar de laatste huizen een beetje ophouden en de bossen en weilanden beginnen. De bushalte lag vlak naast een slootje waar op dit moment een klein laagje ijskoude modder in lag. Vanaf hier was het nog een kilometertje lopen naar mijn huis in het dorp.

Het was een uur of 8 savonds en het was winter, dus al donker.
Ik ben nooit bang geweest in het donker, en mijd ook nooit enge donkere plekjes, ik ben niet bang voor "enge mannen" ik ben ook niet bang om aangerand of verkracht te worden. Het enige waar ik aan denk in het donker zijn weerwolven en vampieren en ander horrorgespuis, wat dan net zoals in de film in parken rond kan lopen (ik ben een horror fan :-P ) maar dat zou ik niet eens eng of erg vinden :-D

Goed terug naar de bushalte, we waren bijna op plaats van bestemming, ik ging alvast bij de voordeur staan om uit te stappen, de bus stond stil en ik stapte uit. De achterdeur ging ook open en ik dacht: wie stapt er nu nog meer uit op dit tijdstip? Maar het boeide me niet, ik had een lange dag achter mijn rug en ik was moe, ik deed mijn "walkman" (jaha, zo'n echte, met cassettebandjes xD) op en luisterde naar Iron maiden. Mijn walkman staat nooit hard, dus ik hoorde iemand achter mij aan komen lopen, maar ik gaf er geen aandacht aan.
Totdat diegene opeens zijn hand op mijn schouder legde.
Als in een reflex draai ik me om sloeg die gast op zijn bek en duwde hem in dat heerlijke modder slootje.

Toen ik goed en wel besefte wat er gebeurd was hoorde ik uit het slootje de stem komen van de beste vriend van mijn broer, hij wou met mij meelopen in het donker zodat ik niet lastig gevallen zou worden door mannen met slechte bedoelingen........
Maar hij zij der gelijk achteraan dat dat bij mij dus niet nodig was en dat ze bang voor mij moesten zijn.

Ik heb hem meegenomen naar mijn huis waar we al onze verwondingen hebben bekeken, hij zat onder de schrammen en had een flinke bloedneus ik had een zwaar gekneusde pols.
Mijn moeder keek ook heel raar en verschrikt toen we samen zo binnen kwamen en ik het verhaal vertelde, we moesten er alledrie (later mijn broertje ook) keihard om lachen!
Hij heeft ff lekker gedoucht, schone kleren aangetrokken en is weer naar huis gegaan.

Soms ga ik nog wel eens met het clubje van mijn broertje mee uit, ze zijn nog steeds beste vrienden en als ik er ben zegt ie altijd dat ie zich nu veilig voelt omdat hij nu een bodyguard bij zich heeft die al die mooie, lastige vrouwen bij hem vandaan kunnen houden. xD

Ook na deze ervaring ben ik niet bang geworden voor "enge mannen" en hoop ik nog steeds een keer een vampier in het park tegen te komen, :-P maar ik weet wél dat als er wat gebeurd ik kan rekenen op mijn instinkt.... ;-)


Dan nog even over dat knietje, waarom ist zo moeilijk om een knietje uit te delen...?
Kijk, ik doe het niet vaak en als een man even aan mijn schouder of arm zit geef ik ook geen knietje, maar ik heb het wel een paar keer gedaan in een kroeg als er een dronkenlap aan me zat. Ik heb daar geen moeite mee.
Maar dat gebeurd zelden en ben ik gelukkig niet aantrekkelijk genoeg om aangerand te worden of iets dergelijks, ik straal niks sexy's uit. Meer iets zusachtigs, tenminste, dat hoor ik veel om mij heen en ik vind dat best... xP

Nu vergeet ik wat te zeggen. Wand ik vind dat vrouwen het veels te snel in hun slachtoffer rol schieten en het hebben over "enge mannen". Bij ons in de buut heeft er een paar jaar geleden een "enge vrouw" rondgelopen die jonge jongens en meiden lastig viel. En een mannelijke kennis van mij is int pak verkracht, door een vrouw. Dus hou niet alleen rekening met enge mannen, wand enge vrouwen kunnen er net zo goed zijn!

sitjs,of je nou knap,lelijk,oud,jong,dik of dun bent daar kijkt een verkrachter niet naar.
Er worden helaas ook oudere vrouwen verkracht..
Ik ben blij voor je dat je niet bang bent en je zo goed kunt verdedigen maar als je ooit eens iemand tegenover je hebt die sterker is kan het jou ook gebeuren..

Ow ja, daar twijffel ik niet aan! Maar je word al minder snel aangevallen als je zelfverzekerder overkomt, dat bedoel ik meer te zeggen.
In het park hier bij ons zijn al een aantal vrouwen lastig gevallen, maar hoe komt het dat ik daar nog nooit wat van heb gemerkt?
Ik denk dat het met je uitstraling te maken hebt en hoe je overkomt op anderen. Volgens mij weten aanranders en verkrachters dat ook, vaak zijn ze heel goed in psygologie en kiezzen ze hun slachtoffers uit......

@Ovchipkaart: Wat erg! En dan ook nog de trein uitgezet worden. Wat zal jij kwaad geweest zijn, en terecht!

@Sijts: Jouw reflex was op dat moment een hoek uitdelen, dat zou niet zijn wat ik gedaan had. Ik heb sowieso nog nooit een klap of trap uitgedeeld, omdat ik in mijn achterhoofd heb dat ik het daarmee erger kan maken. Ik weet dat ik met vechten nooit in het voordeel ben, dus ik begin er liever niet aan.
Maar misschien doet zich ooit een situatie voor die bij mij ook zo'n reflex triggert. Gebeurt bij de een iets sneller dan bij de ander denk ik.

@Daniëlle:
Ik ook niet hoor, begrijp me goed, ik doe letterlijk noot een vlieg kwaat en nu nog steeds probeer ik een vlieg te reanimeren.
Het was echt een reflex en ik was ook best wel van streek eigenlijk ik heb me alleen maar verontschuldigd die week die erna kwam. :$ Mijn moeder wist ook niet wat ze zag.

Hij heeft het vast al eerder gedaan.
Bij een vrouw die wel meteen vol in de aanval ging.

Hij miste toch een hoektand? ;-)

Was ook een leuke geweest om tegen hem te zeggen trouwens:
'Als je andere hoektand je dierbaar is, haal je nu je vieze jatten van m'n been'.

Maarja, je moet er opkomen hè.

Haha Lotte, die zin is ook oscarwaardig :D

Ik denk dat je ballen moet hebben om een knietje te geven, omdat je schrikt (tenminste, ik ben er niet zo op berekend dat mensen mij zomaar gaan aanraken), en je gedachten gaan heel snel op zo'n moment. Zo bedenk ik dan meestal, dat hij mij vast heel hard terug gaat slaan. En tijdens dat denken sta ik dan helemaal verkrampt.
Ik heb wel een keer in de kroeg een kerel een schop gegeven, omdat ik zag dat hij aan de kont van een vriendin van mij zat. Die man liep gauw door.

Ik ben ook nogal impulsief hoor en doe vaak dingen zonder erbij na te denken... Ik merk al wel dat ikke een uitzondering ben *bloos*
Omdát ik schrok, sloeg ik em voor zijn bek o.0

@ Sjits: jouw stukjes zouden de mijne kunnen zijn. Dan wel een uitzondering, maar niet de enige!

@Sijts en Duploo: Met jullie valt in ieder geval niet te sollen. Wat dat betreft zou ik graag een beetje van jullie lef hebben :)

@Zwolleneesje: Dat is ook precies zoals ik het ervaar.

leuk tekst , omdat het een waargebeurd verhaal is.

gewoon geen mutsje zijn en opkomen voor jezelf! Viva is een blad voor vrouwen met een eigen mening, laat die dan ook zien!!!

Lieverds.. ik heb het mee gemaakt. niet over nadenken hoe je reageerd of hoe wil gaan reageren want alles loopt anders dan dat jij dat geplant hebt. je kunt nog zo stoer zeggen : ik stomp zo iemand tock wel. als het gebeurt weet je niet wat je overkomt. je merkt je reactie wel als er iemand is die dat doet. en blijft het daarbij en houd hij op. dan is je reactie altijd goed geweest. ookal betekend dat wegrennen je bent wel van die vent af toch? je hoeft niet stoer te zijn. hij moet gwn met ze pote van je afblijfen zo'n vent is stoer! d

Mij ook 1x als tiener overkomen in de tram. Warme zomerdag bijna lege tram dus ik vond het al raar dat er iemand naast me kwam zitten. Meneer zit zo dichtbij dat onze benen elkaar raken. Hij legt zijn hand op het been dat ook mijn been raakt en begint te wrijven. Daarbij wrijft hij dus ook langs mijn been. Okay kan gebeuren denk ik dan en schuif een beetje op zodat onze benen elkaar niet meer raken. Meneer schuift gewoon mee en legt zijn hand nu echt op mijn been en begint weer te wrijven. Ik kijk hem aan en hij geeft me zo een 'vieze geile man' blik, dat ik hem een stomp op zijn neus gaf. Ik heb nog nooit iemand zo hard zien rennen. Meneer knalde tegen de deur en viel daarna uit de tram. We waren toevallig net op een halte. Loser...