week 31 | 03.08.11 | 11:19 | CarolienD |Eten & drinken | Door CarolienD

Waarom zit alcohol in ons systeem?

Het lijkt wel een rage: om me heen hoor ik steeds meer mensen zeggen dat ze ‘een maandje/weekje/weekendje niet drinken’. Niet zo’n gek idee, dacht ik vorige week, toen ik de alcoholscore van drie weken vakantie en een weekendje Gent optelde. En dus haakte ik aan bij de rage. De deal: tot Lowlands geen bier of wijn meer voor mij.

Delicatesse
Nu zeg ik er voor het gemak even bij dat bier en wijn dusdanig in mijn systeem zitten, dat ik de aanwezigheid van frisdrank in kroegen alleen maar vaag ken, van verhalen. Dat de supermarkt om de hoek  kan rekenen op onze vaste afname van de wijnaanbieding van de week. En dat ik speciaalbier en rode wijn zie als een absolute delicatesse, die ik na een zware werkweek meer dan verdiend heb. Ik drink niet dagelijks, maar er gaat eigenlijk nooit een week voorbij zonder alcohol. En om het plaatje compleet te maken: mijn vrienden zijn van hetzelfde kaliber. Zien drinken, doet drinken. Denk ik.

Fris-night
Met die achtergrond begon ik vorige week aan het experiment. Dat goed begon. Een wijnloze vrijdagavond op de bank bleek nog niet zo’n uitdaging. En een zaterdagavond bij familie is zonder drank ook gewoon gezellig. Maar de weken die nog komen gaan, concludeerde ik gisteren, lenen zich prima voor een heleboel avondjes ouderwets doorzakken.
Zo verwachten we vrijdag vrienden. Vrienden die komen vieren dat mijn vriend terug is van een lange reis door Azië en dat zij een kind krijgen. Dat er één frisdrinker bij is, vanwege die dikke buik, kan het wat makkelijker maken. Maar voor mijn vriend, die zich hetzelfde doel heeft gesteld als ik, kan het best eens lastig worden. In de tien jaar dat hij deze vrienden kent, is er volgens mij nog nooit een avond geweest dat de flesjes bier dichtbleven. Een unicum wordt het dus. A night to remember.

Smokkelpunt
Dan volgt er zaterdag een bezoek aan de Parade. Normaal gesproken staat dat synoniem aan fles na fles bestellen aan de bar. Even de knop omzetten dus. Smokkelpunt is dat ook hierbij een zwangere vrouw van de partij is. Een solidaire frisdrinker kan het vast wat makkelijker maken. Ik kijk er niet naar uit om met een glaasje prik toe te kijken hoe de flessen rosé overal om ons heen soldaat worden gemaakt. Maar ik moet sterk zijn. En me bij zwakke momenten storten op een andere troost: aardbeienijs met rode pepertjes.

Vuurproef
Dan de grootste hobbel in het ‘ik-drink-niet-tot-Lowlands’ experiment. Een borrelmiddag met de buren.
Onze buren zijn een exacte kopie van ons als het aankomt op culinaire passies. Regelmatig houden we een kaasavond. Hoe blauwer en stinkender, hoe beter. Maar bij kaas hoort wijn. En wijn die vloeit rijkelijk op zulke avonden. We kunnen letterlijk rollen naar huis, dus we drinken zonder remmingen. Dat zij een zondagmiddagborrel voorstelden, moest zo zijn. De vuurproef van de week. Het moet lukken. Want ik voel me nu, na een week, al een stuk gezonder.

Systeem
Terwijl ik me alvast geestelijk voorbereid op de alcoholvrije week die komen gaat, ben ik wel onder de indruk van de grote hoeveelheid drinkmomenten die een normale week telt. En dan hebben we nu nog een slechte zomer, dus terrassen daargelaten. Waarom is het zo gewoon om bij iedere sociale gelegenheid de flessen wijn open te trekken? Dat wijn en bier lekker zijn, is natuurlijk een makkelijke reden. Maar is het niet ook een gewoonte, misschien meegenomen uit de studententijd, om op elk moment van de week te proosten? En is het niet gewoon een kwestie van je systeem resetten? Ik zoek het vast even uit, de komende weken. En ben benieuwd naar jullie ervaringen.

© Beeld: privébezit

 dot