week 31 | 07.08.11 | 14:07 | CarolienD |Reizen | Door CarolienD

Hoe kampeer je vrolijk tussen spinnen en beren?

Nederland mag dan regenachtig, plat en druk zijn, het is qua afwezigheid van dodelijke, ranzige, totaal overbodige diersoorten de meest goddelijke plek op aard. Hooguit drie keer per maand jaag ik een hooiwagen de stofzuiger in en af en toe ren ik hysterisch door de tuin om een doorgedraaide wesp af te schudden, maar daar blijft het ook bij. Niks slangen, tijgers of venijnig giftige muggen in de buurt. Bij zoveel geluk sta ik af en toe met liefde even stil.

Handgroot en harig
Toch heeft wonen in zo’n fauna-arme enclave ook nadelen. Als je bangig maar toch reislustig bent aangelegd, zoals ik, bijvoorbeeld. Met insecten die ik gewend ben, is zelfs een groot uitgevallen mier buiten Europa al reden voor blinde paniek.
Dit jaar liet ik me toch voor het eerst overhalen om naar een land af te reizen waarvan bekend is dat er monsterlijke vogelspinnen huishouden: Indonesië. Het bewijs daarvan zag ik eerder al op Facebook: een handgroot, harig exemplaar verscheen op mijn scherm toen ik de vakantiefoto’s van een oud-collega doorbladerde. Hoewel ze mij verzekerde dat dit een junglebewoner was, liet ik mijn vriend tijdens onze eerste dagen in Indonesië toch elke dag even de buitendouche en wc checken.

De Olsen-twins bedreigd
Gelukkig bleven we in Indonesië verstoken van achtpotig gezelschap. Dat gaf mij als reiziger nieuwe moed. Ik beloofde mijn vriend nu reizen naar Bolvia en Laos, zelfs na het zien van de google-afbeeldingen die tevoorschijn komen als je spider+laos intikt. Voor het zover is, vertrek ik echter eerst nog met een vriendin naar Californië. Dom genoeg associeer ik alle plaatsen in de VS met dingen die ik zie in films. Ik kan me geen aflevering van Fullhouse herinneren waarin de Olsen-twins werden bedreigd door giftige insecten tijdens een kampeervakantie, dus ik achtte mezelf redelijk veilig. Het was dan ook even schrikken toen ik de Lonely Planet van Californië opensloeg onder het kopje ‘insect bites’.

Liever een beer
In de nationale parken rond San Francisco en Los Angeles schijnen namelijk de dodelijkste spinnen op aarde voor te komen: zwarte weduwen. Ze verstoppen zich in houtstapels, gras en wellicht ook in de tent die wij gaan gebruiken om de nachten in door te brengen. Ze zijn niet harig en angstaanjagend, maar kunnen met hun minuscule lijfjes wel spierkrampen en ademhalingsproblemen veroorzaken. Dan heb ik liever een beer voor mijn tent: die zie je tenminste aankomen (zeg ik stoer terwijl ik naarstig op zoek ga naar hout om deze uitspraak op af te kloppen).

Kleine moordenaars
Hoezeer ik me ook verheug op lange autoritten door verlaten landschappen, het aanzicht van bijzondere bomen, prachtige bergen en heldere meren: de aanwezigheid van beren, poema’s en giftige spinnen doet me nu al huiveren van angst. Dus vraag ik me af: hoe kun je rustig en vrolijk kamperen als je weet dat er levensgrote wezens zoeken naar eten binnen een meter van je tentzeil of kleine moordenaars rondsluipen in je slaapzak of bergschoenen?

CC foto: Daisyree Bakker