Hoezo fiscaal aantrekkelijk?
In 2048 ben ik rijk. Tónnen aan bijeen gespaard kapitaal staan er tegen die tijd op verschillende bankspaarproducten met mijn naam erop. Dat klinkt zo goed, dat ik bijna zou willen dat het al zover was. Ik zie al voor me hoe ik tegen die tijd een blog schrijf voor Margriet, over mijn nu nog te verwekken kleinkinderen Mangocherry en Thunderbird, en een Japanse huishoudrobot koop met mijn IPad 34. Een bedrag met vier nullen. Van mij. Omdat ik mijn hypotheek heb afbetaald en mijn opgebouwde pensioen vrijkomt. Wat een wonderschone, onbezorgde toekomst ga ik tegemoet.
Voor jou, bank
Dat is de theorie. In de praktijk heb ik tegen die tijd mijn halve leven maandelijks bergen geld weggesluisd naar verstandige, maar uiterst saaie bankspaarproducten, die achter slot en grendel ‘heel fiscaal aantrekkelijk’ zitten te wezen. Ik heb van elke euro die ik verdiende zo’n beetje de helft aan de bank gegeven. In bewaring. Zodat de Belastingdienst er niet mee vandoor ging. Heel slim van mij, want als ik dan 67 ben en totaal uit de markt geconcurreerd ben door jonge, hippe schrijvers die wel weten hoe je een website in 3D moet bouwen, krijg ik al die halve euro’s weer terug. Plus 4 tot 5% extra. Als bedankje voor mijn vertrouwen in de bank in crisistijd.
Hoho, rijke dame
Maar dan. Als de sluizen opengaan en die stapels biljetten voor het grijpen liggen, weten ze me alsnog te vinden. De boeven van de Belastingdienst. Met dollartekens in hun ogen zullen ze, in hun eigen, onvertaalbare bewoording, iets zeggen als: ‘Hohoho rijke dame, dat gaat zomaar niet.’ En dus raak ik weer verzeild in een of andere vernuftige uitkeringsconstructie of tweede hypotheek die ervoor zorgt dat Mangocherry en Thunderbird uiteindelijk nooit kennis zullen maken met die huishoudrobot. Want wat er ooit bruto inging, komt er nooit bruto weer uit.
Bahama’s
Toch is dit schijnbaar het beste scenario. Voor later. Verstandig om vast aan te denken nu ik nog dertig moet worden. En dat heb ik dus gedaan. Pensioen? Check in the box. Eigen huis? Net op tijd nog geregeld met een vast contract. Overlijdensrisicoverzekering? Helaas wel. En toch kan ik niet anders dan denken: kan ik al dat geld dat ik ga verdienen niet lekker op een gewone spaarrekening zetten? Zodat ik elke dag mijn groeiende kapitaal zou kunnen bekijken en aanraken en er desnoods stapeltjes van maken? Zodat ik ermee naar de Bahama’s kan wanneer ik dat wil? Zodat mijn kinderen een sabbatical kunnen nemen als ze er even helemaal doorheen zitten in die vervloekte Derde Fase? Die paar procenten die de Belastingdienst me dan jaarlijks afneemt om wél een huishoudrobot mee aan te schaffen voor Koning Willem-Alexander, neem ik dan wel voor lief. Want geld hebben wanneer je het nodig hebt, dát klinkt pas fiscaal aantrekkelijk.
3 reacties
Ik snap er niks van.
Ik snap ook niets van dit verhaal, helaas. Erg onduidelijk geschreven!!!
Ik snap wat jullie bedoelen, maar het is ook een lastig verhaal. Ik heb een regel toegevoegd: mijn pensioen en hypotheek zijn afbetaald en komen vrij. Ik hoop dat het wel herkenbaar is voor mensen die, net als ik, hun pensioen en hypotheek bij de bank sparen.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren