Haar verdriet
“Ik wil dat je oprot naar Amsterdam met je kanker! Heel mijn leven is er door veranderd. Ik wil dat alles weer normaal wordt.â€
Huilend schreeuwde ze het tegen me. Machteloos en kwaad op alles. Ik kon haar geen ongelijk geven. Wat doe je als 19-jarige wanneer je zus kanker heeft? Ineens komt ze weer thuis en alles lijkt om haar te draaien. Jij moet maar slikken en inschikken. Wie ziet jouw verdriet?
Terwijl ik dit schrijf knallen de tranen in mijn kop. Omdat ik weet dat het waar is, dat het zo gevoeld moet hebben. Ondanks dat mijn ouders er alles aan gedaan hebben om haar niet die indruk te geven, om ook haar verdriet een plek te geven, blijft het altijd het stille leed van de omstander.
Erfelijk
Toen bleek dat ik het BRCA2-gen en dus een erfelijke vorm van borstkanker had, heeft mijn zusje zich ook laten testen. Helaas bleek ze ook drager van dat gen. En dus staat ze nu op de wachtlijst voor een preventieve amputatie en reconstructie van beide borsten. 21-jaar.
Gelukkig heb je geen kanker, gelukkig hoef je geen chemo, het had allemaal zoveel erger gekund, kijk maar naar je zus. Er zijn ongetwijfeld een hoop mensen die het zo zien. Die het niet los van elkaar kunnen zien. Daarnaast is ze ook nog eens een echte stoere meid en afgestudeerd verpleegkundige. Dus ach het zal allemaal wel loslopen toch?
Maar wat als ze geen zus had gehad? Wat als ze gewoon een meisje was geweest van 21 die gehoord had dat ze grote kans op borstkanker had en beide borsten preventief moest laten amputeren. Stort dan je wereld niet even in?
Stoer
Soms zegt ze heel stoer dat ze gezien heeft hoeveel pijn het heeft opgeleverd. Hoeveel verdriet het mijn ouders heeft gedaan. Dat wil ze ons nooit meer aandoen en dus moest ze wel kiezen voor een preventieve operatie. Ze vertelt het rustig en zo volwassen. Maar hoe volwassen ze ook is, ze blijft wel mijn kleine zusje.
Natuurlijk is ze bang. Soms moet ze zich heel alleen voelen. Net zo alleen als in de jaren dat het gezin leefde naar de grillen van de chemo.
Ouder en wijzer
Mijn zusje en ik haalden vroeger het slechtste in elkaar naar boven, maar de tijden zijn veranderd. Of het komt door alles wat er gebeurd is weet ik niet, of omdat we simpelweg allebei ouder en wijzer zijn geworden weet ik niet. Eigenlijk maakt het ook niet zoveel uit, we kunnen op elkaar bouwen, dat weet ik nu.
Ik ben trots op haar, ik heb bewondering. Voor die vrouw die op 21-jarige leeftijd met opgeheven hoofd het besluit nam om zich preventief te laten opereren. Voor zichzelf en het gezin.
© Foto: privébezit
13 reacties
pfff, wat een aangrijpende blog. Van die kant wordt het inderdaad niet gauw bekeken. Heel veel sterkte en kracht gewenst allemaal !
Pff, heftig zeg. Heel mooi en raak geschreven. Oktober, borstkankermaand. Dit zijn de verhalen die je doen beseffen wat een impact deze rotziekte heeft...
Wat een mooie blog, goed geschreven. Even een dikke dikke knuffel....
Sterke vrouwen, je zus en jij. Respect.
Wat vreselijk voor jullie allebei. En wat goed dat er in jullie gezin ook ruimte is voor het verdriet van jouw zus. Ontroerende blog.
Hele dikke knuffel van mij....heel ontroerende blog.
Wat ben jij een topper! Dat je ondanks de impact dat 't op jouw leven heeft, ook nog de mogelijkheid hebt om je in te leven in je zusje. Wat zal ze trots op je zijn. Hele dikke knuffel voor jullie allebei!
Hier past alleen een diep respect. Voor jou en voor je zus.
Wat een zelfreflectie!
Mooi dat jullie als tegenpolen op elkaar kunnen bouwen. Wat had ik dat graag met mijn zusje gehad.
Wat een mooie, liefdevolle en wijze woorden.... Heel veel sterkte voor jullie allemaal voor je zusje, je ouders en voor jou natuurlijk.
Knuffel
Mooi geschreven meid! Het ga jullie goed, jij en je zus!
Bedankt voor jullie mooie woorden. Ik deel mijn persoonlijke gevoelens en gedachtes over dit soort onderwerpen graag met jullie. Als ik ze schrijf probeer ik ze zo op te schrijven zoals ik het voor mijzelf probeer te verwoorden.
Maar ik vind het wel een beetje moeilijk over zoiets een compliment te ontvangen, of *trots* op te zijn.
Mijn zusje weet denk ik niet dat ik dit geschreven heb en misschien is dat voor de verhoudingen ook wel prima zo ;)
Erg mooie blog, het raakte me echt!
Sterkte voor jullie!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren