Namengips
Mijn voeten slippen van de pedalen, ik voel hoe ik mijn evenwicht verlies en in slow motion stort ik voorover met mijn gezicht tegen de straatstenen. Mijn neus heeft de klap opgevangen en het bloed druipt van mijn kin.
“Gaat het?” Hoor ik iemand in de verte zeggen. Ik besef ineens dat ze het tegen mij heeft. Ik schaam me dus ik vraag haar heel koelbloedig of mijn neus wel recht staat. Ondertussen klim ik weer op mijn fiets.
Binnen vijf minuten heb ik een stekende pijn in mijn arm en ik besluit door te fietsen naar het ziekenhuis. Bebloed en betraand sta ik aan de balie. Ik piep heel zielig dat ik gevallen ben (no shit sherlock) en even niet wist wat ik moest doen.
Heel gewoon
Ik voel me bezwaard want het ziekenhuis is voor zieke mensen en ik ben niet ziek. Als kind was ik ook nooit ziek, had geen lui oog of buisjes, heb mijn amandelen nog en heb ook nog nooit mijn arm gebroken. Ik was altijd een tikkeltje jaloers op het “namengips” wat bij een vriendin aan de muur hing. Alle kinderen uit de klas stonden er op.
Nu besef ik dat ik veel geluk had, maar toen baalde ik omdat ik zo gewoon was. Ik wilde graag een beugel of een bril. Heel interessant vond ik dat. Samen met een vriendinnetje maakte ik dikwijls van een ijzerdraadje een “proefbeugeltje” om te kijken hoe het ons stond.
Gips met namen
De arts komt de behandelkamer binnen en besluit dat er foto’s gemaakt moeten worden. Alles blijkt goed en ik ga naar huis met het advies “zoveel mogelijk bewegen” en een gedeukt ego. Ik voel mezelf een stomme aansteller.
Na het weekend word ik gebeld. Ik blijk toch een breuk in mijn elleboog te hebben. De arts vraagt of ik nog terug wil komen voor gips, maar dan wel tot aan mijn bovenarm. Heel even raak ik in de verleiding. Eindelijk is die coole beschreven gips arm binnen handbereik. Ik glimlach en bedank de arts vriendelijk. Ik zit de pijn wel uit.
Pardon my french in de video, maar ik baalde als een stekker.
© Beeld: privébezit
34 reacties
Oei, beterschap!
Sorry Wen, moet toch een beetje lachen om je neus. Jij niet natuurlijk. Het ziet er vreselijk uit.
Komt het wel goed met je elleboog zonder gips?
aah wat moet jij je vreselijk gevoeld hebben..stoer dat je jezelf zo laat zien ;-) beterchap!!!
Bedankt voor de beterschapjes.
Zoebie, ik moest ook lachen hoor. Wat wel een beetje gedoe is, is dat dat vrijwel ie-de-reen (lees: random voorbijgangers) vragen of ik gevallen ben. "Nee, ik stond vanmorgen op en het zat er ineens".
Volgens de arts had ik wel gips moeten hebben, was dus fout gegaan ze hadden de breuk gemist, maar omdat er al 4 dagen overheen waren mocht ik kiezen. Het doet wel echt rete-zeer.
Ana_Isabel, zo doe ik altijd mijn make-up joh ;-)
Sterkte wendy!
Ik zou die elleboog toch zomaar niet zo laten. Een kennis van mij heeft dat ook gedaan en heeft er nu na 3 jaar nog altijd last van. Niet om je bang te maken of het typische "ik ken iemand die .." erin te gooien maar zorg dat je zeker weet dat het geen kwaad kan het zonder gips te laten herstellen.
Sterkte!
Bah, Wendy, wat naar. Beterschap!
En als mensen vragen of je gevallen bent, gewoon vragen "Hoezo?" en daarna heel verbaasd kijken "Krijg nou wat!"
Beterschap! Stoer hoe je ermee omging, je bent geen pieperd!
Wendy ouwe bikkel!
Beterschap, en niet aan je korstjes pulken!
Sterke ermee! En eens met Nikki.
Aaaaah shit, nee hè?!
Ik hoop echt dat jij de rest van je leven alleen nog maar naar ziekenhuizen hoeft om op kraamvisites te gaan bij heel blije moeders die net wolkjes van babies op de wereld hebben gezet.
Beterschap, en beschouw de reacties onder dit blog maar een beetje als digitale handtekeningen op je virtuele gips. ;-)
Sterkte en beterschap! Ik vind je wel een echte bikkel.
Arm schaap! Heel veel beterschap! Laat je maar lekker in de watten leggen hoor door iedereen.
Merelin!
Beterschap!
Fame!
Hmm, dat staat een beetje raar bedenk ik me nu, alleen maar mijn naam. Maar zie het maar als een handtekening op je denkbeeldige gips.
Ik bedoel natuurlijk gewoon dat ik het hartstikke rot voor je vind!
Wat voor kleur gips zou je willen? ;-)
Ik zet op jouw arm: Sterkte en beterschap, Tickel.
Natuurlijk direct op je arm, met watervaste stift, want je hebt geen gips. :-D
Nikki, bedankt voor het advies. Ik ga vrijdag weer naar het ziekenhuis en zal het gelijk aankaarten.
Dana die dagen gaan vast nog komen! Bedankt.
Bedankt voor de virtuele handtekeningen. Ik zal ze uitprinten! Toch ook iets om trots naar te kijken :-)
Merelin, fluoriserend roze of oranje, liefst glow in the dark! Leuk met uitgaan.
Molly!
Beterschap!
Moon!
(in roze viltstiftletters)
Beterschap! Van mij! :)
(met een bloemetje erbij)
Beterschap!
Java
SLEUTELHANGER. In zwarte markeerstift over de gehele arm, van hand tot oksel.
Beterschap! Maia (met krulletters en een zonnetje)
Sterkte! Welpie
Beterschap! Missy_acy
Linksboven: beterschap WENDY!
Beterschap van Chocobo (met tekeningetje van een Chocobo)!
Liefs Eleine! (In lelijk doktershandschrift)
Ow, meid. Pijnlijke breuk, heb hem 2 keer mee mogen maken. Eerst links (zonder gips, 2 maanden herstel) jaar later rechts (met gips, 3 weken later was het genezen). Links geeft nu nog klachten door de slechte genezing.
Zou toch informeren of het nog zin heeft om te gipsen. Pijn wordt een stuk minderen en je krijgt heel mooi gips vanaf je schouder tot je vingers!
Beterschap!
Mijn virtuele armpje zit vol hoor! leuk!
Ik ga het naar aanleiding van jullie reacties morgen toch nog eens navragen. Volgens de arts aan de telefoon was gips niet 100% noodzakelijk, omdat er al een halve week overheen was gegaan. Ik vroeg zelfs om zijn advies over mijn uiteindelijke beslissing. Ik denk dat er sowieso nog wel een foto wordt gemaakt.
beterschap..
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren