De Badjas: Dit doe ik normaal nooit

column de badjas

“Hé, hoe is het gister afgelopen met die Marjan, Marianne of wat was haar naam ook alweer?”
“Hebben jullie de soep van de dag al besteld? Ik heb namelijk nog niet gegeten.”
“Gast, waar ben je wakker geworden? Want aan je glimlach te zien werd je niet alleen wakker.”
“Ja, ik had er weer eentje, zo’n ‘dit doe ik normaal nooit’-meisje.”
“Hahaha, serieus? Dat meen je niet. Hoeveel van die vrouwen-die-het-normaal-nooit-doen gaan we nog tegenkomen? We moeten een lijst bijhouden. Het is toch onvoorstelbaar dat om de week wel een van ons zo’n chick tegenkomt.”
De eerste keer dat ik naakt en verzadigd naast een vrouw lag en deze woorden hoorde, voelde ik me bijzonder. Speciaal. Nooit eerder was haar dit overkomen, dat ze zich helemaal had overgegeven aan een man die drie uur daarvoor nog een onbekende voor haar was. Ik had iets losgemaakt in haar, met mij overschreed ze haar grenzen, betrad ze een nieuwe wereld. Ik weet nog dat mijn ego groter werd. Een gevoel van trots nestelde zich tussen onze naakte lichamen in. Geen moment kwam het in me op om aan haar lieve, onschuldige bekentenis te twijfelen.

Voor vrouwen die dit voor het eerst deden, waren ze erg op hun gemak

Naarmate ik actiever ging daten, bleken meer vrouwen deze bekentenis met me te delen. Hoe vaker ik die zin hoorde, hoe sceptischer ik werd. Was het een ongeschreven regel onder vrouwen dat ze, wanneer ze die zin uitspraken, hun onschuld konden behouden? Dat die zin ze zou beschermen tegen een mogelijk negatief waardeoordeel? Voor vrouwen die dit nooit eerder hadden gedaan, waren ze me allemaal net iets te vrij in hun kwetsbare naaktheid. Stuk voor stuk volledig op hun gemak in deze ogenschijnlijke nieuwe en unieke ervaring. Mijn inbreng in dit samenzijn wil ik niet per se bagatelliseren, want goeie sex heb je niet alleen. Maar de vrouwen in kwestie zijn mijns inziens de doorslaggevende factor geweest in deze ongeremde, grenzeloze, vleselijke consumptie van lust.

Het werd een thema voor mij en mijn vrienden. En tijdens onze zondagochtendevaluaties van het weekend probeerde we te begrijpen wat er achter deze woorden schuilging. Nieuwe theorieën werden besproken, beargumenteerd en beklonken.

Is het not done voor een vrouw om toe te geven aan casual sex?
Overgeven aan lust is toch niets om je voor te schamen?
Is ze bang dat we denken dat er een slet naast ons in bed ligt?
Waarom is het nodig je te verontschuldigen na heerlijke, vrije sex?
Wie probeert ze voor de gek te houden? Zichzelf of mij?

Mijn zoektocht naar de waarheid achter dit fenomeen is opgeschort. Ik heb me erbij neergelegd. Niet alles hoeft begrepen worden. Sex is bedoeld om van te genieten, en wat is mooier en fijner dan jezelf laten gaan? Of dat nou met een bekende of onbekende is: als het goed voelt, is het ook gewoon goed. Laten we vooral genieten van deze onbezonnen momenten.
Dus als deze verontschuldigende woorden weer eens worden uitgesproken, dan zeg ik met geveinsde oprechtheid: “Ik doe dit normaal ook nooit.”


De Badjas is een bewust naamloze schrijver uit Amsterdam, die elke week over zijn sexavonturen vertelt.

Lees ook:

Maak kennis met De Badjas: ‘Op sexgebied is iedereen ervaringsdeskundige, alleen schrijf ik het op’