Blog Sophie: Kinderfeesthel

Ik keek om me heen en zag ineens drie honden rondlopen met een stuk of tien kinderen er gillend achteraan. Ja, we hadden een feestje.

Er was een tijd dat ik alles uit de kast haalde als ik een feestje mocht organiseren. Het liefste zette ik een springkussen in de brandgang, maar dat mag niet van GL. Dus beperkte ik het tot zelfgemaakte taarten, salades, soep, snoepzakjes en bladerdeeghapjes. Ik heb zelfs een keer, toen ik hoogzwanger was, voor 36 man staan koken. Ja, ik was volkomen gestoord.

Inmiddels zijn er drie kinderen. En niet alleen bij ons heeft er een toename in kleingoed plaatsgevonden. Als we nu een feestje geven, loopt er driedubbel veel kroost rond. Niet erg, want hier kan best veel.

Dit jaar is het absurd druk. Zowel voor GL als voor mij. Dus op vrijdagochtend kreeg ik ineens een hartverzakking toen ik op de agenda zag staan dat ik nog maar één dag had voor het verjaardagsfeest van A1 en GL. Nu is er blijkbaar een Duits spreekwoord (dat vertelde mijn geëmigreerde onkel) dat luidt: Feier nie deinem Geburtsdag vor. Oftewel: het brengt ongeluk als je een feestje viert voordat de mensen daadwerkelijk jarig zijn. Nou, dat zou wel meevallen dacht ik.

Boodschappen werden besteld, net als de taarten, en in plaats van zorgvuldig een soep te bereiden, kwakten we een soeppakket in de pan, in de hoop dat het later iets vloeibaars zou worden. Zo ging het ook met de rest. Zelfs de snoepzakjes kocht ik kant-en-klaar.

Ergens die zaterdagmiddag dacht ik: eigenlijk is het met een kinderfeest net als bij een bevalling. Als het eenmaal achter de rug is, vergeet je heel snel wat voor hel het was. Terwijl wij zelf maar één hond hebben, liepen er op een gegeven moment dus drie rond. Gevolgd door tien hyperactieve kinderen. Gevolgd door zes hyperactieve tieners. Gevolgd door halfdronken vaders, omdat de moeders onder de afzuigkap stonden.

GL liep de benen onder zijn lijf vandaan. Een wijntje hier, een stuk taart daar, een plak leverworst of een zorgvuldig door Johma bereide salade. En ik zat vooral in een hoekje. Ik had al de hele week hoofdpijn gehad, vrijdagavond kreeg ik de bibbers en zaterdagochtend koorts.

Moesten we het niet afzeggen? Bij de gedachte alleen al, wierp A1 zichzelf hysterisch krijsend op de grond (de genen van mama). En ook GL baalde, want: ook zijn feest. Dus met een heleboel paracetamol en een hoop gepraat op afstand, was het best te doen.

De kinderen waren zo blij met het speelgoed, dat ik de zondag gelukkig slapend door kon brengen. Op een gegeven moment werd ik zelfs vergezeld door een klein hoopje mens. Een nogal heet hoopje. Laten we hopen dat de gasten nog wel blaken van gezondheid.


Elke week schrijft voormalig docente geschiedenis en journalist Sophie Fleur (34) een blog voor VIVA Mama. Ze is getrouwd en moeder van drie dochters.

Lees ook:

De scholen zijn weer begonnen!
De sloper
Moeders
Zieke opa
Help!
Voor één dag papa
Praten
Balletjes
Dag Sinterklaasje
Verliefd
Verhuizen
Enig kind
2 januari
Ontaarde moeder
Ploetermoeder