Blog Sophie: Schoolfoto’s

Bij de eerste zonnestralen begint A1 al te zeuren dat ze op slippers naar school wil. En ook A2 wil dan per se geen lange mouwen meer aan. Dat ze blauw zien van de kou, is niet belangrijk. Dat ze hip zijn, dát is wat telt.

Had ik er vroeger op mijn zevende een notie van hoe ik eruit zag? Volgens mij niet. Ik vond vrijwel alles prima, als het maar geen jurken waren (of jassen waar de kindjes in Afrika héél blij mee zouden zijn – stuur het lekker op dan!).

Mijn oudste van 7 is er wél mee bezig. Altijd al. Toen ze zo’n 2,5 jaar oud was, besloot ze dat ze zelf wel combinaties uit kon kiezen. En dat kon ze overigens verrassend goed. Vandaar ook dat ze al snel mee mocht kijken als de H&M-gids binnenkwam. Ze ging dan niet voor dat ene shirtje hier en dat andere jurkje daar, maar koos heuse ensembles uit, tot en met een riem en haarband aan toe.

De middelste van 4,5 jaar wil ook graag zelluf kiezen. Alleen kiest het arme kind vaak kleren uit die of heel erg vloeken of beter tot z’n recht komen in de verkleedkist. Het is dus ’s morgens nog wel eens een strijd. En ja, ze wil altijd een rok aan. Of een jurk. Altijd. Het liefst één met ruches en kant. In het roze. Ieuw.

De jongste was vrij gemakkelijk aan te kleden. Bovendien had ze ook niet veel te kiezen met twee zussen boven haar. Maar nu, net NU, komt ze ineens met een eigen mening. En ze vindt de kleren van de oudere zussen dus ‘nie leu’.

De jongste C3 wil niets te maken hebben met Disney-figuren. Dus dat haar oudere zus juist ALLES van ‘Frozen’ aan wilde en de hele kast dus vol ligt met Elsa-shirtjes en –jurken, is gewoon een beetje jammer. Ook Minnie Mouse en de My little pony’s vindt ze stom. Nee, zij wil shirtjes met poesjes erop, of een giraffe, of vlinders of kortom… Niets van wat er al ligt.

En echt, het is heel oneerlijk, maar ik vind het dus een beetje zonde om nieuwe kleren voor de derde meid te kopen. Want na een half jaar is ze er ongeveer al uitgegroeid en dan zit ik met een zak vol kleren met vlekken (ze moet zich ook altijd volsmeren). Toch moet ik er nu aan geloven. Net nu A1 een groeispurt heeft gehad en ineens niets meer past van vorig jaar.

Op vakantie togen we vrolijk naar de H&M. Ja sorry, maar ik ben dol op kleurtjes en printjes (en blijkbaar ook op kinderarbeid, maar dat terzijde). A1 is ineens van de lange jurken (“het kan me niet schelen dat het drie graden is, mama, want Lizzy mag vandaag ook haar lange jurk aan!”) en dus wil A2 die ook (ja, die ja, de brokkenpiloot die altijd valt – handig dan zo’n jurk). C3 kwam met tijgerprints aanzetten.

Vandaag werden de schoolfoto’s gemaakt. A1 koos voor een off shoulder shirt met een hippe witte short. A2 wilde dat kopiëren en koos voor een oversized shirt met panters erop en een hip, kort spijkerbroekje (wat dus door het shirt niet eens te zien is). C3 wilde – gewoon omdat het maandagochtend was – in haar pyjama naar school en gilde de buurt bij elkaar omdat haar haren echt een keer gekamd moesten worden. En toen moesten ze nog lachend op de foto. Ik houd mijn hart vast.


Elke week schrijft voormalig docente geschiedenis en journalist Sophie Fleur (34) een blog voor VIVA Mama. Ze is getrouwd en moeder van drie dochters.

Lees ook:

Zwemmen
Tanika
Voor één dag papa
Omdat het kan
Verhuizen
Enig kind
Fuck de perfecte moeder
Kamperen
Vakantie