Blog Sophie: Vakantie

Ik keek er eigenlijk wel naar uit: deze zomervakantie blijven we lekker thuis. Zes weken qualitytime! Totdat de meivakantie een week te lang bleek te duren…

Vandaag is het de laatste dag van de meivakantie en ik bid al drie dagen om het verlossende geluid van de wekker. Morgen mogen ze weer naar school en echt, ik heb zowaar zelf ook heel erg veel zin om weer aan het werk te gaan.

Twee weken, wat een onzin eigenlijk. Eén  week is meer dan genoeg. Het kost ook nog eens bakken met geld. Eén week kamperen bij de boer, nou dan is het goed dat het vakantiegeld in mei wordt gestort. Maar ja, toen was er nóg een week.

Eerst waren ze allemaal nog blij. De zussen die ze normaal gesproken op schooldagen het liefst in een ondiepe kist met slot stoppen, blijken op vakantie best leuk gezelschap te zijn. Lekker samen spelen, naar de speeltuin, kleuren, spelletje doen, met z’n allen in één bed slapen. Goh, dan zijn twee zussen best fijn.

De tweede week is er niets meer van die liefde over. Dan begint het vechten om de minitablet – ook al zijn er genoeg oude telefoons volgepompt met spelletjes – want ze willen allemaal nét die ene. Woorden gebruiken is ook veel te vermoeiend. Het is veel effectiever om gewoon óp de ander te gaan zitten.

Dat resulteert weer in gejammer en een gevecht, en dat gaat dan een paar uur lang door, totdat ik mezelf in een hoekje van het huis terugvind met het bloed onder mijn nagels en een zenuwtrekje onder mijn linkeroog.

Hup in de auto, even die kinderen uitlaten. Waar gaan we heen? Een binnen- of buitenspeeltuin? Een pretpark? Een zwembad? De eerste keer wordt het inderdaad een pretpark. De jongste wordt onder toeziend oog thuisgelaten en de twee A’tjes kunnen hun lol op. Mama ook, want we gaan naar de Julianatoren, want daar mogen ze gewoon los lopen en kan mama – jammer genoeg in de stromende regen – proberen drie liter koffie naar binnen te werken om de terugreis te overleven.

Zo’n pretpark is eenmalig, want kom: ook al neem je zes treeën pakjes low-sugar-drinken mee, ze willen toch altijd net dat ene Julia-drankje en de poffertjes, terwijl de broodjes maar door moeders verslonden worden. En op het moment dat je ze thuis weer in de knoop op de grond vindt (“ze ademde in mijn gezicht!”), wordt het een zwembad.

Het nadeel van een zwembad is het badhokje, waar we met vier man in geperst staan, maar het grote voordeel is dat ze van zwemmen lekker doodmoe worden. Thuis was er eindelijk eens geen strijd bij het naar bed gaan.

En dan is na al die verwennerij de vakantie nóg niet voorbij. En verlangt eigenlijk iedereen weer naar het ritme van school en werk, alhoewel niemand dat hardop zal zeggen natuurlijk. Huiverend kijk ik uit naar de zomervakantie. Zes weken zijn ze vrij, wat dus vijf weken te lang is. Hmm, misschien heeft oma een bed (of drie) vrij. Mogen ze lekker daar elkaar gaan slopen.


Elke week schrijft voormalig docente geschiedenis en journalist Sophie Fleur (34) een blog voor VIVA Mama. Ze is getrouwd en moeder van drie dochters.

Lees ook:

Zwemmen
Tanika
Voor één dag papa
Omdat het kan
Verhuizen
Enig kind
Fuck de perfecte moeder
Kamperen